تفسیر طبری (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

عمده امتیاز تفسیر طبری تدوین [[تفسیری]] [[روایی]] همراه با [[نقد]] و نظر مؤلّف آن است که پیش از او با این گستردگی سابقه نداشته است. طبری به نقلِ تنها اکتفا ننموده بلکه او در این اثر بزرگ «راهی به سوی [[اجتهاد]] و تعقّل و [[تدبر]] در [[تفسیر قرآن]]» گشوده است که پیش از او مرسوم نبوده است و در این جهت می‌باید او را [[شایسته]] [[قدردانی]] دانست. همین [[تفسیر]] بود که سالیان بعد از وی «منهج [[اجتهادی]] در تفسیر» را به روی دیگران گشود و راهروانی [[اندیشمند]] چون [[طوسی]]، [[زمخشری]] و [[فخر رازی]] و [[ابوالفتوح رازی]]، همان راه را با دقت و [[تأمّل]] بیشتر پیش بردند و رونق افزای باب تفسیر نویسی به شیوه اجتهادی شدند. [[طبری]] در [[تفسیر آیات]]، ابتدا عنوانِ «القول فی [[تأویل]]» را می‌آورد و ذیل آن به بیان [[روایات]] و سپس بررسی و [[نقد]] آنها می‌پردازد. عنوانِ «حَدَّثنا» که سرآغاز تقل اقوال [[روایی]] است بسیار در این اثر تکرار شده است. ضمناً مراد از تعبیر «تأویل» نزد ایشان همان «تفسیر» است نه تأویل به معنی اصطلاحی آنکه در زمان‌های بعد مفهوم دیگری پیدا کرده است <ref>جامع البیان، طبری، به کوشش محمود شاکر الحرستانی و علی عاشور، داراحیاء التراث العربی، بی‌تا.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا|کوشا، محمد علی]]، [[تفسیر طبری (مقاله)|مقاله «تفسیر طبری»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

در این مورد اطلاعاتی در دست نیست.