مودت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن قرآن|وَدُودُ}} از [[اسمای الهی]] است: {{متن قرآن|وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ}}<ref>«و او آمرزگار دوستدار است» سوره بروج، آیه ۱۴.</ref>. [[مودت]] عامل پیوند [[قلوب]] و محبت بین [[بندگان خدا]] و پایه اصلی [[نظام]] [[خانواده]] در [[جامعه]] است: {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برایتان آفرید تا کنار آنان آرامش یابید و میان شما دلبستگی پایدار  و مهر  پدید آورد» سوره روم، آیه ۲۱.</ref> و نیز مودت در جامعه موجب [[وفاق اجتماعی]] و [[همبستگی]] و با [[مخالفان]] موجب [[صلح]] و [[آرامش]] و [[امنیت]] است: {{متن قرآن|عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً}}<ref>«امید است خداوند میان شما و کسانی از آنان که با هم دشمنی دارید دوستی اندازد و خداوند تواناست و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره ممتحنه، آیه ۷.</ref>. این مودت به اسلام ‌آوردن [[کفّار]] [[مکه]] منجر شد تا قلوب آنان به [[اسلام]] و [[مسلمانان]] نزدیک گردد و مودت میان آنان [[حاکم]] گردد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۹، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۹۴.</ref>

{{منابع}}

* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]