پرش به محتوا

نیایش چهارم: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۰۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
| عنوان مدخل  =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  =
}}
 
== مقدمه ==
این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است در [[درود]] بر [[پیروان]] [[پیغمبران]] و ایمان‌آورندگان به ایشان. [[نبوت]] جریانی است از جانب [[خدا]] در طول [[تاریخ]] به منظور [[هدایت]] [[بشر]]، [[تعلیم]] وتربیت، [[عدالت اجتماعی]] و [[نجات]] [[انسان‌ها]] از [[طاغوت‌ها]].


==مقدمه==
این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[درود]] بر [[پیروان]] [[پیغمبران]] و ایمان‌آورندگان به ایشان.
[[نبوت]] جریانی است از جانب [[خدا]] در طول [[تاریخ]] به منظور [[هدایت]] [[بشر]]، [[تعلیم]] وتربیت، [[عدالت اجتماعی]] و [[نجات]] [[انسان‌ها]] از [[طاغوت‌ها]].
[[خداوند]] [[پیامبران]] را یکی پس از دیگری فرستاد<ref>{{متن قرآن|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَقَفَّيْنَا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ...}} «و بی‌گمان به موسی کتاب بخشیدیم و پس از وی پیامبران (دیگر) را در پی آوردیم.».. سوره بقره، آیه ۸۷.</ref> و کتاب و [[قانون]] به‌دست آنان داد تا [[مردم]] به [[قسط]] عمل کنند<ref>{{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ...}} «ما پیامبرانمان را با برهان‌ها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند.».. سوره حدید، آیه ۲۵.</ref>. در مقابل [[انبیا]] قدرتمندان و [[سرمایه‌داران]] و [[جباران]] صف کشیده بودند و از این‌رو [[جنگی]] تمام عیار بین [[خداپرستان]] و [[تبهکاران]] در جریان بود: {{متن قرآن|الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ}}<ref>«مؤمنان در راه خداوند جنگ می‌کنند و کافران در راه طاغوت پس با یاران شیطان کارزار کنید که نیرنگ شیطان، سست است» سوره نساء، آیه ۷۶.</ref>.
[[خداوند]] [[پیامبران]] را یکی پس از دیگری فرستاد<ref>{{متن قرآن|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَقَفَّيْنَا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ...}} «و بی‌گمان به موسی کتاب بخشیدیم و پس از وی پیامبران (دیگر) را در پی آوردیم.».. سوره بقره، آیه ۸۷.</ref> و کتاب و [[قانون]] به‌دست آنان داد تا [[مردم]] به [[قسط]] عمل کنند<ref>{{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ...}} «ما پیامبرانمان را با برهان‌ها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند.».. سوره حدید، آیه ۲۵.</ref>. در مقابل [[انبیا]] قدرتمندان و [[سرمایه‌داران]] و [[جباران]] صف کشیده بودند و از این‌رو [[جنگی]] تمام عیار بین [[خداپرستان]] و [[تبهکاران]] در جریان بود: {{متن قرآن|الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ}}<ref>«مؤمنان در راه خداوند جنگ می‌کنند و کافران در راه طاغوت پس با یاران شیطان کارزار کنید که نیرنگ شیطان، سست است» سوره نساء، آیه ۷۶.</ref>.
[[قرآن کریم]] بارها رهروان پیامبران را [[ستایش]] کرده: {{متن قرآن|وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بسا پیامبرانی که همراه آنان توده‌های انبوه به نبرد (با دشمنان خداوند) پرداختند و در راه خداوند هر چه به ایشان رسید نه سست و نه ناتوان شدند و نه تن به زبونی سپردند؛ و خداوند شکیبایان را دوست می‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۱۴۶.</ref>؛ {{متن قرآن|قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ}}<ref>«بی‌گمان برای شما ابراهیم و همراهان وی نمونه‌ای نیکویند» سوره ممتحنه، آیه ۴.</ref>.
[[قرآن کریم]] بارها رهروان پیامبران را [[ستایش]] کرده: {{متن قرآن|وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بسا پیامبرانی که همراه آنان توده‌های انبوه به نبرد (با دشمنان خداوند) پرداختند و در راه خداوند هر چه به ایشان رسید نه سست و نه ناتوان شدند و نه تن به زبونی سپردند؛ و خداوند شکیبایان را دوست می‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۱۴۶.</ref>؛ {{متن قرآن|قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ}}<ref>«بی‌گمان برای شما ابراهیم و همراهان وی نمونه‌ای نیکویند» سوره ممتحنه، آیه ۴.</ref>.


[[امام زین‌العابدین]]{{ع}} در این [[دعا]] به ما می‌آموزد که به پیروان انبیا دعا کنیم و بر آنها درود بفرستیم. دعا با این عبارت شروع می‌شود:
[[امام زین‌العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] به ما می‌آموزد که به پیروان انبیا دعا کنیم و بر آنها درود بفرستیم. دعا با این عبارت شروع می‌شود:
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ وَ أَتْبَاعُ‏ الرُّسُلِ‏ وَ مُصَدِّقُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ بِالْغَيْبِ...‏}}؛ «بار خدایا، به [[آمرزش]] و [[خشنودی]] خود، آن گروه از [[مردم]] روی [[زمین]] را یاد کن که [[پیروان]] [[پیامبران]] بودند و نادیده به پیامبری‌شان [[گواهی]] دادند، به هنگامی که [[معاندان]] به دروغشان نسبت می‌دادند. آنان در هر [[زمان]] از [[عهد]] [[آدم]] تا [[محمد]]{{صل}} که پیامبرانی [[مبعوث]] داشتی و راهنمایانی برانگیختی که [[پیشوایان]] [[هدایت]] بودند [[سرداران]] [[اهل تقوی]] - بر آنان به تمامی [[سلام]] و [[درود]] باد- به پرتو حقایق [[ایمان]] [[شوق]] [[یاری]] [[رسولان]] داشتند».
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ وَ أَتْبَاعُ‏ الرُّسُلِ‏ وَ مُصَدِّقُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ بِالْغَيْبِ... ‏}}؛ «بار خدایا، به [[آمرزش]] و [[خشنودی]] خود، آن گروه از [[مردم]] روی [[زمین]] را یاد کن که [[پیروان]] [[پیامبران]] بودند و نادیده به پیامبری‌شان [[گواهی]] دادند، به هنگامی که [[معاندان]] به دروغشان نسبت می‌دادند. آنان در هر [[زمان]] از [[عهد]] [[آدم]] تا [[محمد]] {{صل}} که پیامبرانی [[مبعوث]] داشتی و راهنمایانی برانگیختی که [[پیشوایان]] [[هدایت]] بودند [[سرداران]] [[اهل تقوی]] - بر آنان به تمامی [[سلام]] و [[درود]] باد- به پرتو حقایق [[ایمان]] [[شوق]] [[یاری]] [[رسولان]] داشتند».


آن‌گاه به‌صورت ویژه به [[اصحاب پیامبر]] [[اسلام]]{{صل}} که بزرگ‌ترین و آخرین فرستاده خداست و اصحابش از بهترین‌های [[تاریخ]] بشرند این گونه [[دعا]] می‌کند:
آن‌گاه به‌صورت ویژه به [[اصحاب پیامبر]] [[اسلام]] {{صل}} که بزرگ‌ترین و آخرین فرستاده خداست و اصحابش از بهترین‌های [[تاریخ]] بشرند این گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ وَ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ خَاصَّةً الَّذِينَ‏ أَحْسَنُوا الصَّحَابَةَ...}}؛ «بار خدایا، به آمرزش و خشنودی خود، [[اصحاب محمد]] را یاد کن، به‌ویژه آنان که [[حق]] صحبتش [[نیکو]] ادا کردند و در نصرتش دلیری‌ها نمودند و به یاری او برخاستند و به [[دیدار]] او شتافتند و [[اجابت]] دعوتش را بر یکدیگر پیشی گرفتند. چون [[حجت]] [[رسالت]] خویش به گوششان رسانید، پاسخ قبول دادند و از [[زن]] و فرزند خویش برای اظهار [[دعوت]] او بریدند و در تثبیت نبوتش با [[فرزندان]] و [[پدران]] خود [[پیکار]] کردند تا به وجود او [[پیروز]] شدند».
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ وَ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ خَاصَّةً الَّذِينَ‏ أَحْسَنُوا الصَّحَابَةَ...}}؛ «بار خدایا، به آمرزش و خشنودی خود، [[اصحاب محمد]] را یاد کن، به‌ویژه آنان که [[حق]] صحبتش [[نیکو]] ادا کردند و در نصرتش دلیری‌ها نمودند و به یاری او برخاستند و به [[دیدار]] او شتافتند و [[اجابت]] دعوتش را بر یکدیگر پیشی گرفتند. چون [[حجت]] [[رسالت]] خویش به گوششان رسانید، پاسخ قبول دادند و از [[زن]] و فرزند خویش برای اظهار [[دعوت]] او بریدند و در تثبیت نبوتش با [[فرزندان]] و [[پدران]] خود [[پیکار]] کردند تا به وجود او [[پیروز]] شدند».


در این دعا [[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]]{{ع}} تلویحاً به [[آیه]] ۱۰ [[سوره حشر]] که مضمون آن دعا به پیروان اصحاب پیامبر{{صل}} است اشاره می‌کند: {{متن قرآن|...رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ...}}<ref>«... پروردگارا! ما و برادران ما را که در ایمان از ما پیشی گرفته‌اند بیامرز و در دل‌های ما کینه‌ای نسبت به مؤمنان بر جای مگذار! پروردگارا! تو مهربان بخشاینده‌ای» سوره حشر، آیه ۱۰.</ref>.
در این دعا [[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} تلویحاً به [[آیه]] ۱۰ [[سوره حشر]] که مضمون آن دعا به پیروان اصحاب پیامبر {{صل}} است اشاره می‌کند: {{متن قرآن|...رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ...}}<ref>«... پروردگارا! ما و برادران ما را که در ایمان از ما پیشی گرفته‌اند بیامرز و در دل‌های ما کینه‌ای نسبت به مؤمنان بر جای مگذار! پروردگارا! تو مهربان بخشاینده‌ای» سوره حشر، آیه ۱۰.</ref>. روشن است که پیروان [[شایسته]] اصحاب پیامبر کسانی هستند که [[راه]] و روش آنها را در پیش گرفتند و آهنگ [[زندگی]] خود را با آهنگ زندگی آنان همنوا ساختند.
روشن است که پیروان [[شایسته]] اصحاب پیامبر کسانی هستند که [[راه]] و روش آنها را در پیش گرفتند و آهنگ [[زندگی]] خود را با آهنگ زندگی آنان همنوا ساختند.
[[امام سجاد]]{{ع}} سپس عموم پیروان [[پیامبر]]{{صل}} را - از زمان خودشان تا [[روز قیامت]] ۔ یاد کرده و بر آنان و [[همسران]] و فرزندانشان و هر آن‌کس که از ایشان [[اطاعت]] می‌کند [[درود]] می‌فرستد و برای آنان درخواست [[رحمت]] و سرانجام [[نیک]] در باغ‌های [[بهشت]] می‌نماید. از جمله اموری که [[امام]] برای این افراد می‌طلبد این است که نسبت به فراخی دنیای گذرنده [[زهد]] بورزند و عمل برای [[جهان آخرت]] محبوبشان باشد تا از [[شر]] فتنه‌های [[دنیا]] و [[آتش دوزخ]] در [[آخرت]] مصون بمانند. این [[دعا]]، [[آگاهی]] ما را نسبت به قهرمانان [[الهی]] زیاد کرده، [[امید]] ما را برای پیمودن [[راه]] آنان دو چندان می‌کند.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، ۱۳۷۵؛ صحیفه سجادیه، ترجمه حسین انصاریان؛ قرآن حکیم ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۱.</ref>


== جستارهای وابسته ==
[[امام سجاد]] {{ع}} سپس عموم پیروان [[پیامبر]] {{صل}} را - از زمان خودشان تا [[روز قیامت]] ۔ یاد کرده و بر آنان و [[همسران]] و فرزندانشان و هر آن‌کس که از ایشان [[اطاعت]] می‌کند [[درود]] می‌فرستد و برای آنان درخواست [[رحمت]] و سرانجام [[نیک]] در باغ‌های [[بهشت]] می‌نماید. از جمله اموری که [[امام]] برای این افراد می‌طلبد این است که نسبت به فراخی دنیای گذرنده [[زهد]] بورزند و عمل برای [[جهان آخرت]] محبوبشان باشد تا از [[شر]] فتنه‌های [[دنیا]] و [[آتش دوزخ]] در [[آخرت]] مصون بمانند. این [[دعا]]، [[آگاهی]] ما را نسبت به قهرمانان [[الهی]] زیاد کرده، [[امید]] ما را برای پیمودن [[راه]] آنان دو چندان می‌کند<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، ۱۳۷۵؛ صحیفه سجادیه، ترجمه حسین انصاریان؛ قرآن حکیم ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۱.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۷: خط ۳۰:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:نیایش چهارم]]
[[رده:صحیفه سجادیه]]
[[رده:مدخل]]
۱۲۹٬۷۴۳

ویرایش