منظور از قتل نفس زکیه چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

{{پاسخ پرسش  

| عنوان پاسخ‌دهنده = ۱. حجت الاسلام و المسلمین یوسفیان؛

::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر '''[[مهدی یوسفیان]]'''، در کتاب ''«[[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]»'' در این‌باره گفته است:

::::::*«بر اساس [[روایات]]، ۱۵ شب قبل از وقوع [[ظهور]]، شخصی در [[مسجد الحرام]] کشته می‌شود. [[قتل]] وی که به "[[قتل نفس زکیه]]" مشهور است. یکی از پنج علامت حتمی‌ [[ظهور]] محسوب می‌شود. چنان چه از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده است: "بین [[قیام]] [[قائم]]{{ع}} و [[قتل نفس زکیه|کشته شدن نفس زکیه]]، پانزده شب، فاصله خواهد بود"<ref>{{عربی|" لَيْسَ بَيْنَ قِيَامٍ قَائِمُ آلِ مُحَمَّدٍ وَ بَيْنَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ إِلَّا خَمْسَةَ عَشَرَ لَيْلَةً ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ معجم احادیث امام مهدی، ج۳، ص۲۹۱، ح۸۲۷؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ب۵۷، ح۲؛ غیبت طوسی، ف۷، ص۴۴۵، ح۴۴۰؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۰۳، ب۲۵، ح۳۰.</ref>. از برخی [[روایات]] استفاده می‌شود که این شخص، [[جوانی]] است از [[فرزندان]] [[پیامبر]]{{صل}} و از آن جا که [[انسان]] [[پاک]] و وارسته‌ای بوده و بدون [[گناه]] کشته می‌شود، به "[[نفس زکیه]]" معروف گردیده است. در فرازی از [[روایت]] [[امام باقر]]{{ع}}، محل [[شهادت]] وی، [[مسجد الحرام]]، مطرح شده است: "و [[جوانی]] از [[آل محمد]]{{صل}} که نام او، [[محمد بن حسن]]، [[نفس زکیه]] است، بین [[رکن و مقام]] کشته می‌شود"<ref>{{عربی|" وَ قَتْلُ‏ غُلَامٍ‏ مِنْ‏ آلِ‏ مُحَمَّدٍ ص‏ بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ اسْمُهُ‏ مُحَمَّدُ بْنُ‏ الْحَسَنِ‏ النَّفْسُ‏ الزَّكِيَّةُ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ب۳۲، ح۱۶؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۱۹۱، ح۲۴.</ref>. در مورد [[علت]] و کیفیت کشته شدن وی نیز در [[روایت]] دیگری از [[امام باقر]]{{ع}} چنین [[نقل]] شده است: "[[حضرت]] [[قائم]]{{ع}} به [[اصحاب]] خود می‌گوید: ای [[قوم]]، اهل [[مکه]] مرا نمی‌خواهند؛ ولی من کسی را به سوی آنان می‌فرستم؛ تا [[حجت]] را بر ایشان، تمام، و به آن چه سزاوار است، بر آن‌ها [[احتجاج]] کند. پس، مردی از [[اصحاب]] خود را فرا می‌خواند و به او می‌فرماید: به سوی اهل [[مکه]] برو و از طرف من به آنان بگو: به درستی که ما [[اهل بیت]] [[رحمت]] و معدن [[رسالت]] و [[خلافت]] و از [[فرزندان]] [[پیامبر خاتم|محمد]]{{صل}} و از تبار و سلاله پیامبرانیم. ما مورد [[ظلم و ستم]] واقع شده‌ایم و [[حق]] ما را از زمانی که پیامبرمان از [[دنیا]] رفت، گرفته‌اند. پس اکنون ما شما را به [[یاری]] می‌طلبیم؛ پس ما را [[یاری]] کنید. اما چون آن [[جوان]]، این [[کلام]] را بگوید [[مردم]] به سوی او بروند و او را بین [[رکن و مقام]]، [[ذبح]] کنند و اوست [[نفس زکیه]]"<ref>{{عربی|" يَقُولُ الْقَائِمُ{{ع}} لِأَصْحَابِهِ يَا قَوْمِ إِنَّ أَهْلَ مَكَّةَ لَا يُرِيدُونَنِي وَ لَكِنِّي مُرْسِلٌ إِلَيْهِمْ لِأَحْتَجَّ عَلَيْهِمْ بِمَا يَنْبَغِي لِمِثْلِي أَنْ‏ يَحْتَجَ‏ عَلَيْهِمْ‏ فَيَدْعُو رَجُلًا مِنْ‏ أَصْحَابِهِ‏ فَيَقُولُ‏ لَهُ‏ امْضِ‏ إِلَى‏ أَهْلِ‏ مَكَّةَ فَقُلْ يَا أَهْلَ مَكَّةَ أَنَا رَسُولُ فُلَانٍ إِلَيْكُمْ وَ هُوَ يَقُولُ لَكُمْ إِنَّا أَهْلُ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ مَعْدِنُ الرِّسَالَةِ وَ الْخِلَافَةِ وَ نَحْنُ ذُرِّيَّةُ مُحَمَّدٍ وَ سُلَالَةُ النَّبِيِّينَ وَ إِنَّا قَدْ ظُلِمْنَا وَ اضْطُهِدْنَا وَ قُهِرْنَا وَ ابْتُزَّ مِنَّا حَقُّنَا مُنْذُ قُبِضَ نَبِيُّنَا إِلَى يَوْمِنَا هَذَا فَنَحْنُ نَسْتَنْصِرُكُمْ فَانْصُرُونَا فَإِذَا تَكَلَّمَ هَذَا الْفَتَى بِهَذَا الْكَلَامِ أَتَوْا إِلَيْهِ فَذَبَحُوهُ بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ وَ هِيَ النَّفْسُ الزَّكِيَّةُ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ معجم احادیث امام مهدی، ج۳، ص۲۹۴، ح۸۳۱؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۷، ح۸۱.</ref>»<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]، [[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]، ص ۳۷ - ۴۰.</ref>.

{{پاسخ پرسش  

| عنوان پاسخ‌دهنده = ۳. حجت الاسلام و المسلمین حسنی؛

::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر '''[[سید نذیر حسنی]]'''، در کتاب ''«[[مصلح کل ۱ (کتاب)|مصلح کل]]»'' در این‌باره گفته است:

::::::«بعضی [[روایت‌ها]] [[نقل]] می‌کنند که [[نفس زکیه]] جزو علایم قطعی است، [[ابو عبد الله]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند که فرمودند: [[نفس زکیه]] از جمله [[علایم حتمی]] است<ref>کمال الدین، ص ۶۴۹.</ref>. این مفهوم در چندین جا آمده است. [[شیخ صدوق]] از [[امام صادق]] {{ع}} این مضمون را [[نقل]] می‌کند که فرمودند: پنج نشانه پیش از [[قیام قائم]] {{ع}} خواهد بود ... و [[کشته شدن نفس زکیه]] یکی از آنهاست<ref>کمال الدین، ص ۶۴۹.</ref>.

{{پاسخ پرسش  

| عنوان پاسخ‌دهنده = ۴. حجت الاسلام و المسلمین رمضانیان؛

::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[علی رضا رمضانیان]]'''، در کتاب ''«[[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]»'' در این‌باره گفته است:

:::::*«[[قتل نفس زکیه]] یعنی: کشته شدن [[انسان]] بی‌گناه؛ منظور از زکیه انسانی [[پاک]] و بی‌گناه است. زیرا [[مردم]] [[مکه]] بدون هیچ عذری او را به [[شهادت]] می‌رسانند. در [[روایات]] از [[نفس زکیه]]، به "[[غلام]]" تعبیر شده است و این ممکن است بدان جهت باشد که او به هنگامه [[شهادت]]، نوجوان و یا [[جوان]] خواهد بود<ref>[[امام مهدی]]{{ع}} از ولادت تا ظهور سی دمحمد کاظم قزوینی، ص ۵۵۹.</ref>. این مضمون در داستان [[حضرت موسی]]‌ {{ع}} در [[قرآن کریم]] نیز آمده است. {{عربی|"أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ"}}<ref> آیا نفس محترمی که کسی را نکشته بود بی‌گناه کشتی.</ref>

{{پاسخ پرسش  

| عنوان پاسخ‌دهنده = ۵. آقای باقری‌زاده اشعری؛

::::::آقای '''[[محمد باقری‌زاده اشعری]]'''، در کتاب ''«[[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]»'' در این‌باره گفته است:

::::::«از امور حتمیِ پیش از [[قیام]] [[قائم]] {{ع}}، کشته شدن [[نفس زکیه]] است. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: پنج نشانه، پس از [[قیام]] [[قائم]] است: [[ندای آسمانی|بانگ آسمانی]]، [[خروج سفیانی]]، [[خسف بیداء|فرو رفتن سپاه او در زمین]]، کشته شدن [[نفس زکیه]] و [[خروج]] [[یمانی|یمانی]]<ref>الکافی، ج ۸، ص ۳۱۰، ح ۴۸۳.</ref>.

{{پاسخ پرسش  

| عنوان پاسخ‌دهنده = ۶. نویسندگان کتاب «آفتاب مهر»؛

::::::نویسندگان کتاب ''«[[آفتاب مهر ج۱ (کتاب)|آفتاب مهر]]»'' در این‌باره گفته‌اند:

::::::«پس از آن که [[اراده خداوند]] بر [[ظهور]] [[حضرت]] قرار گرفت، بر اساس [[روایات]]، پانزده روز پیش از آن، شخصی در [[مسجد الحرام]] کشته می‌شود. [[قتل]] وی که به [[قتل نفس زکیه]] مشهور است، یکی از پنج علامت حتمی‌ [[ظهور]] شمرده شده است. [[حمران بن أعین]] [[نقل]] می‌کند: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "از جمله [[علائم]] حتمی‌ که وقوعش قبل از [[قیام قائم]] قطعی خواهد بود [[خروج سفیانی]]، [[خسف بیداء]]، [[قتل نفس زکیه|کشته شدن نفس زکیه]] و [[ندای آسمانی]] است"<ref>الغیبه، نعمانی، ص۲۶۴، ح۲۶.</ref>.