ویژگیهای رهبر جهانی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز
ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان جمع شدن}} +}})
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-| پاسخدهنده = [[ +| پاسخدهنده = )) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان جمع شدن}} +}})) |
||
| خط ۴۹: | خط ۴۹: | ||
:::::#اگر [[قیام]] و [[مبارزه]] بخواهد عنوان [[جهاد فی سبیل الله]] داشته باشد، باید [[رهبر]] آن آسمانی و مورد تأیید [[خداوند]] باشد. [[شاهد]] بر این مطلب: '''اولاً:''' درخواست [[بنی اسرائیل]] از پیامبرشان برای [[انتخاب]] [[فرمانده]] است: {{متن قرآن|إِذْ قَالُواْ لِنَبِيٍّ لَّهُمُ}}؛ '''ثانیاً:''' [[کلام]] پیامبرشان است: {{متن قرآن|قَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُواْ أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ}} که استناد [[انتخاب]] [[فرماندهی]] را به [[خداوند]] داد. | :::::#اگر [[قیام]] و [[مبارزه]] بخواهد عنوان [[جهاد فی سبیل الله]] داشته باشد، باید [[رهبر]] آن آسمانی و مورد تأیید [[خداوند]] باشد. [[شاهد]] بر این مطلب: '''اولاً:''' درخواست [[بنی اسرائیل]] از پیامبرشان برای [[انتخاب]] [[فرمانده]] است: {{متن قرآن|إِذْ قَالُواْ لِنَبِيٍّ لَّهُمُ}}؛ '''ثانیاً:''' [[کلام]] پیامبرشان است: {{متن قرآن|قَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُواْ أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ}} که استناد [[انتخاب]] [[فرماندهی]] را به [[خداوند]] داد. | ||
:::::#شرایط [[رهبر]] که پشتوانه [[الهی]] دارد: {{متن قرآن|زَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ}} [[قیام]] بزرگ نهایی و آخرین [[انقلاب]] که [[نجات]] کلّ [[بشریت]] را همراه داشته و [[آزادی]] و [[زیبایی]] را با [[اصلاحات]] بنیادین برای همه [[انسانها]] به ارمغان خواهد آورد، نیز دارای این شرط است. بسیار روشن است که [[رهبر]] چنین قیامی، باید صفات و ویژگی ها را در حدّ کمال و تمام داشته باشد. [[رهبر]] این حرکت عظیم و جنبش بزرگ جهانی، [[مصلح]] کلّ و [[منجی]] عالم، [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ شخصیتی که [[فرزند]] [[ولایت]] بوده و در دامان [[امامت]] پرورش یافته است. [[آخرین وصی]] [[پیامبر خاتم]]{{صل}} بوده و به سرچشمه [[وحی]] متصل است. بر اساس فرمایش [[پیامبر]] در [[حدیث ثقلین]]، همراه و شریک [[قرآن]] بوده و به همه آموزههای [[قرآن]] و [[معارف]] [[دین]]، احاطه کامل دارد. میراثدار [[علوم]] [[انبیای گذشته]] بوده و مورد [[تأیید الهی]] است. او نزدیک به هزار و دویست سال است که [[عمر]] پر [[برکت]] خویش را میان [[مردم]] گذرانده و ملّتها، [[دولتها]]، حرکتها و قیامهای مختلف را به نظاره نشسته است. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود:{{عربی|" الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِي اسْمُهُ اسْمِي وَ كُنْيَتُهُ كُنْيَتِي أَشْبَهُ النَّاسِ بِي خَلْقاً وَ خُلْقاً تَكُونُ لَهُ غَيْبَةٌ وَ حَيْرَةٌ حَتَّى تَضِلَّ الْخَلْقُ عَنْ أَدْيَانِهِمْ فَعِنْدَ ذَلِكَ يُقْبِلُ كَالشِّهَابِ الثَّاقِبِ فَيَمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً"}}<ref>مهدی فرزند من است... زمین را پر از عدل و داد کند همان گونه که پر از ظلم و جور شده است؛ کمال الدین، ج۱، ب۲۵، ح۴.</ref>. در [[حدیث لوح]] آمده است: {{عربی|" ثُمَ أُكْمِلُ ذَلِكَ بِابْنِهِ، رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ، عَلَيْهِ كَمَالُ مُوسَى، وَ بَهَاءُ عِيسَى وَ صَبْرُ أَيُّوب"}}<ref>سپس کامل میکنم سلسله اوصیاء را به وجود فرزندش که رحمت بر عالمیان است؛کسی که کمال موسی و بهاء عیسی و صبر ایّوب را دارا است؛ کمال الدین، ج۱، ب۲۸، ح۲.</ref>. همچنین [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{عربی|" الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ مُؤَيَّدٌ بِالنَّصْر"}}<ref>قائم ما به ترس در دل دشمنان، یاری شده و به یاری حق، تایید شده است؛ کمال الدین، ج۱، ب۳۲، ح۱۶.</ref>»<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[شرایط ظهور (کتاب)|شرایط ظهور]]، ص ۱۸ - ۲۵.</ref>. | :::::#شرایط [[رهبر]] که پشتوانه [[الهی]] دارد: {{متن قرآن|زَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ}} [[قیام]] بزرگ نهایی و آخرین [[انقلاب]] که [[نجات]] کلّ [[بشریت]] را همراه داشته و [[آزادی]] و [[زیبایی]] را با [[اصلاحات]] بنیادین برای همه [[انسانها]] به ارمغان خواهد آورد، نیز دارای این شرط است. بسیار روشن است که [[رهبر]] چنین قیامی، باید صفات و ویژگی ها را در حدّ کمال و تمام داشته باشد. [[رهبر]] این حرکت عظیم و جنبش بزرگ جهانی، [[مصلح]] کلّ و [[منجی]] عالم، [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ شخصیتی که [[فرزند]] [[ولایت]] بوده و در دامان [[امامت]] پرورش یافته است. [[آخرین وصی]] [[پیامبر خاتم]]{{صل}} بوده و به سرچشمه [[وحی]] متصل است. بر اساس فرمایش [[پیامبر]] در [[حدیث ثقلین]]، همراه و شریک [[قرآن]] بوده و به همه آموزههای [[قرآن]] و [[معارف]] [[دین]]، احاطه کامل دارد. میراثدار [[علوم]] [[انبیای گذشته]] بوده و مورد [[تأیید الهی]] است. او نزدیک به هزار و دویست سال است که [[عمر]] پر [[برکت]] خویش را میان [[مردم]] گذرانده و ملّتها، [[دولتها]]، حرکتها و قیامهای مختلف را به نظاره نشسته است. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود:{{عربی|" الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِي اسْمُهُ اسْمِي وَ كُنْيَتُهُ كُنْيَتِي أَشْبَهُ النَّاسِ بِي خَلْقاً وَ خُلْقاً تَكُونُ لَهُ غَيْبَةٌ وَ حَيْرَةٌ حَتَّى تَضِلَّ الْخَلْقُ عَنْ أَدْيَانِهِمْ فَعِنْدَ ذَلِكَ يُقْبِلُ كَالشِّهَابِ الثَّاقِبِ فَيَمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً"}}<ref>مهدی فرزند من است... زمین را پر از عدل و داد کند همان گونه که پر از ظلم و جور شده است؛ کمال الدین، ج۱، ب۲۵، ح۴.</ref>. در [[حدیث لوح]] آمده است: {{عربی|" ثُمَ أُكْمِلُ ذَلِكَ بِابْنِهِ، رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ، عَلَيْهِ كَمَالُ مُوسَى، وَ بَهَاءُ عِيسَى وَ صَبْرُ أَيُّوب"}}<ref>سپس کامل میکنم سلسله اوصیاء را به وجود فرزندش که رحمت بر عالمیان است؛کسی که کمال موسی و بهاء عیسی و صبر ایّوب را دارا است؛ کمال الدین، ج۱، ب۲۸، ح۲.</ref>. همچنین [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{عربی|" الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ مُؤَيَّدٌ بِالنَّصْر"}}<ref>قائم ما به ترس در دل دشمنان، یاری شده و به یاری حق، تایید شده است؛ کمال الدین، ج۱، ب۳۲، ح۱۶.</ref>»<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[شرایط ظهور (کتاب)|شرایط ظهور]]، ص ۱۸ - ۲۵.</ref>. | ||
}} | |||
{{پاسخ پرسش | {{پاسخ پرسش | ||
| خط ۶۴: | خط ۶۴: | ||
::::##'''[[قدرت]] و [[اقتدار]] روحی و جسمی:''' از ویژگیهای بارز روحی و جسمی [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[قوت]] فوق العاده جسمانی ایشان است. [[امام رضا]]{{ع}} فرمود: "[[قائم]]{{ع}} کسی است که چون [[ظهور]] کند، در سن [[پیران]] است و سیمای [[جوان]] دارد. چنان نیرومند است که اگر دست به بزرگترین درخت [[زمین]] اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوهها نعره کشد، سنگهای آنها را از هم بپاشد<ref>{{عربی|" وَ إِنَّ الْقَائِمَ هُوَ الَّذِي إِذَا خَرَجَ كَانَ فِي سِنِّ الشُّيُوخِ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا "}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج ۲، ص ۳۷۶، ح ۷.</ref>. [[علی بن أبی حمزه]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] کرده است: "اگر [[قائم]]{{ع}} [[قیام]] کند، [[مردم]] او را [[انکار]] خواهند کرد؛ زیرا او به صورت [[جوانی]] رشید به سوی ایشان باز خواهد گشت. هیچ کس بر [[اعتقاد]] به او پایدار نخواهد ماند، مگر مؤمنی که [[خداوند]] در [[عالم ذر]] نخستین از او [[پیمان]] گرفته باشد<ref>{{عربی|" لَوْ قَدْ قَامَ الْقَائِمُ {{ع}} لَأَنْكَرَهُ النَّاسُ لِأَنَّهُ يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ شَابّاً مُوفِقاً لَا يَثْبُتُ عَلَيْهِ إِلَّا مُؤْمِنٌ قَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَهُ فِي الذَّرِّ الْأَوَّلِ"}}؛ محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۱۸۸، ح۴۳؛ ص۲۱۱، ح۲۰؛ طوسی، کتاب الغیبه، ص۴۲۰.</ref>. در بعضی [[روایات]] برای [[تبیین]] هرچه بهتر [[اقتدار]] و تواناییهای [[حضرت]]، ایشان به [[پیامبران بزرگ الهی]] بخصوص [[پیامبر خاتم|پیامبر اعظم]]{{صل}} [[تشبیه]] شده است. در اینباره [[امام صادق]] {{ع}} از پدران بزرگوارشان از [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} [[روایت]] میکند که فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است؛ اسم او اسم من و [[کنیه]] او [[کنیه]] من است. از نظر خَلق و خُلق شبیهترین [[مردم]] به من است"<ref>{{عربی|"الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِي، اسْمُهُ اسْمِي، وَ كُنْيَتُهُ كُنْيَتِي، أَشْبَهُ النَّاسِ بِي خَلْقاً وَ خُلْقا"}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۸۷، ح۴.</ref>؛ [[احمد بن اسحاق]] گوید: از [[امام عسکری|امام حسن عسکری]]{{ع}} شنیدم که میفرمود: "[[سپاس]] از آنِ خدایی است که مرا از [[دنیا]] [[نبرد]] تا آنکه [[جانشین]] مرا به من نشان داد؛ او از نظر [[آفرینش]] و [[اخلاق]] شبیهترین [[مردم]] به [[رسول]] خداست<ref> {{عربی|"الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يُخْرِجْنِي مِنَ الدُّنْيَا حَتَّى أَرَانِي الْخَلَفَ مِنْ بَعْدِي أَشْبَهَ النَّاسِ بِرَسُولِ اللَّهِ ص خَلْقاً وَ خُلْقا"}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۴۰۸، ح۷.</ref>. | ::::##'''[[قدرت]] و [[اقتدار]] روحی و جسمی:''' از ویژگیهای بارز روحی و جسمی [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[قوت]] فوق العاده جسمانی ایشان است. [[امام رضا]]{{ع}} فرمود: "[[قائم]]{{ع}} کسی است که چون [[ظهور]] کند، در سن [[پیران]] است و سیمای [[جوان]] دارد. چنان نیرومند است که اگر دست به بزرگترین درخت [[زمین]] اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوهها نعره کشد، سنگهای آنها را از هم بپاشد<ref>{{عربی|" وَ إِنَّ الْقَائِمَ هُوَ الَّذِي إِذَا خَرَجَ كَانَ فِي سِنِّ الشُّيُوخِ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا "}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج ۲، ص ۳۷۶، ح ۷.</ref>. [[علی بن أبی حمزه]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] کرده است: "اگر [[قائم]]{{ع}} [[قیام]] کند، [[مردم]] او را [[انکار]] خواهند کرد؛ زیرا او به صورت [[جوانی]] رشید به سوی ایشان باز خواهد گشت. هیچ کس بر [[اعتقاد]] به او پایدار نخواهد ماند، مگر مؤمنی که [[خداوند]] در [[عالم ذر]] نخستین از او [[پیمان]] گرفته باشد<ref>{{عربی|" لَوْ قَدْ قَامَ الْقَائِمُ {{ع}} لَأَنْكَرَهُ النَّاسُ لِأَنَّهُ يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ شَابّاً مُوفِقاً لَا يَثْبُتُ عَلَيْهِ إِلَّا مُؤْمِنٌ قَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَهُ فِي الذَّرِّ الْأَوَّلِ"}}؛ محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۱۸۸، ح۴۳؛ ص۲۱۱، ح۲۰؛ طوسی، کتاب الغیبه، ص۴۲۰.</ref>. در بعضی [[روایات]] برای [[تبیین]] هرچه بهتر [[اقتدار]] و تواناییهای [[حضرت]]، ایشان به [[پیامبران بزرگ الهی]] بخصوص [[پیامبر خاتم|پیامبر اعظم]]{{صل}} [[تشبیه]] شده است. در اینباره [[امام صادق]] {{ع}} از پدران بزرگوارشان از [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} [[روایت]] میکند که فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است؛ اسم او اسم من و [[کنیه]] او [[کنیه]] من است. از نظر خَلق و خُلق شبیهترین [[مردم]] به من است"<ref>{{عربی|"الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِي، اسْمُهُ اسْمِي، وَ كُنْيَتُهُ كُنْيَتِي، أَشْبَهُ النَّاسِ بِي خَلْقاً وَ خُلْقا"}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۸۷، ح۴.</ref>؛ [[احمد بن اسحاق]] گوید: از [[امام عسکری|امام حسن عسکری]]{{ع}} شنیدم که میفرمود: "[[سپاس]] از آنِ خدایی است که مرا از [[دنیا]] [[نبرد]] تا آنکه [[جانشین]] مرا به من نشان داد؛ او از نظر [[آفرینش]] و [[اخلاق]] شبیهترین [[مردم]] به [[رسول]] خداست<ref> {{عربی|"الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يُخْرِجْنِي مِنَ الدُّنْيَا حَتَّى أَرَانِي الْخَلَفَ مِنْ بَعْدِي أَشْبَهَ النَّاسِ بِرَسُولِ اللَّهِ ص خَلْقاً وَ خُلْقا"}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۴۰۸، ح۷.</ref>. | ||
::::##'''[[متعهد]] نبودن به قدرتهای [[حاکم]]:''' از دیگر ویژگیهای [[رهبر]]، آزاد بودن او از تعهدِ به دیگران است و [[حضرت مهدی]] {{ع}} با [[غیبت]] خود، مجبور به [[بیعت]] با طاغوتهای زمان نشده است. [[امام علی|امیرمؤمنان]]{{ع}} در اینباره میفرماید: "همانا [[قائم]] از ما [[اهل بیت]]، هنگامی که [[قیام]] میکند، [[بیعت]] احدی بر گردن او نیست و به همین [[علت]] است که ولادتش، مخفی نگه داشته میشود و شخص او [[غایب]] است"<ref>{{عربی|" إِنَّ الْقَائِمَ مِنَّا إِذَا قَامَ لَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ فَلِذَلِكَ تَخْفَى وِلَادَتُهُ وَ يَغِيبُ شَخْصُهُ"}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج ۱، ص ۳۰۳، ح۱۴.</ref>؛ [[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "[[قائم]] [[قیام]] میکند و در گردن او برای هیچ کس [[پیمان]] و قرارداد و بیعتی نیست"<ref>{{عربی|" يَقُومُ الْقَائِمُ وَ لَيْسَ لِأَحَدٍ فِي عُنُقِهِ عَهْدٌ وَ لَا عَقْدٌ وَ لَا بَيْعَةٌ"}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۴۲، ح۲۵.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۴۰ - ۴۴.</ref>. | ::::##'''[[متعهد]] نبودن به قدرتهای [[حاکم]]:''' از دیگر ویژگیهای [[رهبر]]، آزاد بودن او از تعهدِ به دیگران است و [[حضرت مهدی]] {{ع}} با [[غیبت]] خود، مجبور به [[بیعت]] با طاغوتهای زمان نشده است. [[امام علی|امیرمؤمنان]]{{ع}} در اینباره میفرماید: "همانا [[قائم]] از ما [[اهل بیت]]، هنگامی که [[قیام]] میکند، [[بیعت]] احدی بر گردن او نیست و به همین [[علت]] است که ولادتش، مخفی نگه داشته میشود و شخص او [[غایب]] است"<ref>{{عربی|" إِنَّ الْقَائِمَ مِنَّا إِذَا قَامَ لَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ فَلِذَلِكَ تَخْفَى وِلَادَتُهُ وَ يَغِيبُ شَخْصُهُ"}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج ۱، ص ۳۰۳، ح۱۴.</ref>؛ [[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "[[قائم]] [[قیام]] میکند و در گردن او برای هیچ کس [[پیمان]] و قرارداد و بیعتی نیست"<ref>{{عربی|" يَقُومُ الْقَائِمُ وَ لَيْسَ لِأَحَدٍ فِي عُنُقِهِ عَهْدٌ وَ لَا عَقْدٌ وَ لَا بَيْعَةٌ"}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۴۲، ح۲۵.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۴۰ - ۴۴.</ref>. | ||
}} | |||
{{پاسخ پرسش | {{پاسخ پرسش | ||
| خط ۷۲: | خط ۷۲: | ||
::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[فرجالله هدایتنیا]]'''، در مقاله ''«[[امام مهدی در نگاه امام خمینی (مقاله)|امام مهدی در نگاه امام خمینی]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[فرجالله هدایتنیا]]'''، در مقاله ''«[[امام مهدی در نگاه امام خمینی (مقاله)|امام مهدی در نگاه امام خمینی]]»'' در اینباره گفته است: | ||
::::::*«از آنجا که [[حکومت]] مورد نظر [[اسلام]]، [[حکومت]] ویژهای است، [[زمامدار]] و [[حاکم اسلامی]] نیز باید فرد ویژهای باشد و شرایطی مخصوص را دارا باشد. عمده این شرایط، دو شرط: "[[علم]] به [[قانون الهی]]" و "[[عدالت]]" است. "شرایطی که برای [[زمامدار]] ضروری است، مستقیما ناشی از طبیعت طرز [[حکومت]] [[اسلامی]] است. پس از شرایط [[عامه]]، مثل [[عقل]] و [[تدبیر]]، دو شرط اساسی وجود دارد که عبارتاند از: ۱- [[علم]] به [[قانون]]؛ ۲- [[عدالت]]"<ref>[[سید روح الله خمینی|خمینی، سید روح الله]]، ولایت فقیه، ص ۳۷.</ref>. مقصود [[امام خمینی]] از عبارت "[[علم]] به [[قانون]]" [[علم]] به [[قانون الهی]] است، نه [[علم]] به [[قانون]] موضوعه که اصطلاحا "حقوقدان" گفته میشود. [[حاکم اسلامی]] باید عالم به [[قانون]] [[اسلام]] و [[احکام شرع]] باشد و او کسی جز "[[فقیه]]" نیست. "اگر [[خدا]] شخص معینی را برای [[حکومت]] در دوره [[غیبت]] تعیین نکرده است، لکن آن خاصیت حکومتی را که از صدر [[اسلام]] تا زمان [[حضرت صاحب]] {{ع}} موجود بود برای بعد از [[غیبت]] هم قرار داده است. این خاصیت که عبارت از [[علم]] به [[قانون]] و [[عدالت]] باشد در عده بیشماری از فقهای عصر ما موجود است. اگر با هم اجتماع کنند میتوانند [[حکومت]] [[عدل]] عمومی در عالم تشکیل دهند"<ref>[[سید روح الله خمینی|خمینی، سید روح الله]]، ولایت فقیه، ص ص ۴۰ و ۳۹.</ref>»<ref>[[فرجالله هدایتنیا|هدایتنیا، فرجالله]]؛ [[امام مهدی در نگاه امام خمینی (مقاله)|امام مهدی در نگاه امام خمینی]]، ص 374.</ref>. | ::::::*«از آنجا که [[حکومت]] مورد نظر [[اسلام]]، [[حکومت]] ویژهای است، [[زمامدار]] و [[حاکم اسلامی]] نیز باید فرد ویژهای باشد و شرایطی مخصوص را دارا باشد. عمده این شرایط، دو شرط: "[[علم]] به [[قانون الهی]]" و "[[عدالت]]" است. "شرایطی که برای [[زمامدار]] ضروری است، مستقیما ناشی از طبیعت طرز [[حکومت]] [[اسلامی]] است. پس از شرایط [[عامه]]، مثل [[عقل]] و [[تدبیر]]، دو شرط اساسی وجود دارد که عبارتاند از: ۱- [[علم]] به [[قانون]]؛ ۲- [[عدالت]]"<ref>[[سید روح الله خمینی|خمینی، سید روح الله]]، ولایت فقیه، ص ۳۷.</ref>. مقصود [[امام خمینی]] از عبارت "[[علم]] به [[قانون]]" [[علم]] به [[قانون الهی]] است، نه [[علم]] به [[قانون]] موضوعه که اصطلاحا "حقوقدان" گفته میشود. [[حاکم اسلامی]] باید عالم به [[قانون]] [[اسلام]] و [[احکام شرع]] باشد و او کسی جز "[[فقیه]]" نیست. "اگر [[خدا]] شخص معینی را برای [[حکومت]] در دوره [[غیبت]] تعیین نکرده است، لکن آن خاصیت حکومتی را که از صدر [[اسلام]] تا زمان [[حضرت صاحب]] {{ع}} موجود بود برای بعد از [[غیبت]] هم قرار داده است. این خاصیت که عبارت از [[علم]] به [[قانون]] و [[عدالت]] باشد در عده بیشماری از فقهای عصر ما موجود است. اگر با هم اجتماع کنند میتوانند [[حکومت]] [[عدل]] عمومی در عالم تشکیل دهند"<ref>[[سید روح الله خمینی|خمینی، سید روح الله]]، ولایت فقیه، ص ص ۴۰ و ۳۹.</ref>»<ref>[[فرجالله هدایتنیا|هدایتنیا، فرجالله]]؛ [[امام مهدی در نگاه امام خمینی (مقاله)|امام مهدی در نگاه امام خمینی]]، ص 374.</ref>. | ||
}} | |||
{{پرسمان جهانی شدن}} | {{پرسمان جهانی شدن}} | ||