چرا باید برای امام مهدی دعا کرد؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

:::::#[[عدالت‌گستر]] است، هم چنان که انبوهی از [[روایات]] بر این مطلب [[گواهی]] می‌دهند.

:::::#[[امام زمان]]{{ع}} از ما [[شفاعت]] می‌کند. [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} در [[وصف]] [[امام مهدی|امام عصر]]{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|الْمَهْدِيُ‏ شَفِيعُهُمْ‏ يَوْمَ الْقِيَامَةِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}<ref>علی یزدی حائری، الزام الناصب، ج ۱، ص۱۷۴.</ref>»<ref>[[محسن قرائتی|قرائتی، محسن]]، [[شرایط ظهور از دیدگاه قرآن کریم (کتاب)|شرایط ظهور از دیدگاه قرآن کریم]]، ص ۹۳ - ۱۰۴.</ref>.

{{پاسخ پرسش  

| عنوان پاسخ‌دهنده = ۲. حجت الاسلام و المسلمین اباذری؛

::::::[[خدای حکیم]] [[نعمت]] [[عظیم]] [[ولایت]] و [[امامت]] را در [[اختیار]] [[بشر]] قرار داد؛ بنابر [[سنّت الهی]] {{متن قرآن|ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref> آن، از این روست که خداوند نعمتی را که به گروهی بخشیده است نمی‌گرداند تا آنان آنچه در خود دارند بگردانند  و بی‌گمان خداوند شنوایی داناست؛ سوره انفال ، آیه: ۵۳.</ref> وقتی [[امّت]] [[قدر]] این [[نعمت]] را ندانست، به بلای بزرگ سلب این [[نعمت]] ([[غیبت امام]]) دچار شد و تا زمانی که [[امت]] به طور [[حقیقی]] قدرشناس نشود، [[خداوند]] [[اذن]] [[فرج]] نخواهد داد و دیر یا زود نگاه [[بشر]] از راه [[تعقل]] یا از راه تجربه همه راه‌ها و به بن بست رسیدن، آسمانی خواهد شد و [[ظهور]] را مضطرّانه از [[خداوند]] خواهد خواست، چنانچه نویسنده معروف و [[آینده]] پژوه آمریکایی تبار، [[آلوین تافلر]]، به این [[حقیقت]] [[اذعان]] می‌‌کند و می‌‌گوید:"اوضاع آشفته [[غرب]] و ناکامی سردمداران از حل مشکلات سبب شده است تا [[نیاز]] شدید به وجود مرد سوار بر اسب سفید ضرب المثل‌ها را دامن بزند"<ref>حیدری نیک، نگاهی دوباره به انتظار، ص۵۴ (با تلخیص).</ref>.

::::::نتیجه سخن اینکه [[دعا برای تعجیل فرج]] به معنای خواستنِ [[ظهور]] است، پس هر چه بیشتر بر این خواستن تأکید کنیم و با عمل، [[صبر]]، [[استقامت]] و [[پایبندی]] به [[حق]]، [[لیاقت]] و [[شایستگی]] خود را ثابت نماییم، به [[ظهور]] نزدیکتر می‌‌شویم»<ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۳۴ - ۳۵.</ref>.

{{پاسخ پرسش  

::::::آقای '''[[محمد رضا شرفی جم]]'''، در مقاله ''«[[آثار تربیتی فرهنگ انتظار در تقابل با چالش‌های جدید خانواده (مقاله)|آثار تربیتی فرهنگ انتظار در تقابل با چالش‌های جدید خانواده]]»'' در این‌باره گفته است:

::::::«مداومت بر دعای فرج‌، یکی از مصادیق [[نیایش]] است که [[آدمی]] را به این مقصود [[هدف آفرینش]] می‌گرداند‌. [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} از نیاکان [[پاک]] خود [[نقل]] می‌‌کند که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود‌: "برترین‌ عبادت‌‌های [[مؤمن]]، [[انتظار فرج]] [[حضرت حجت]] از سوی [[خداوند سبحان]] است"<ref>قمی، شیخ عباس، کلیات مفاتیح الجنان، ص ١٣١.</ref>. بر این اساس می‌‌توان نتیجه گرفت که انس و الفت [[آدمی]] با [[دعای فرج]] یا [[دعای ندبه]] برای به پایان رسیدن دوره [[انتظار]] و آغاز [[دوره ظهور]] [[محبوب]]، در راستای [[هدف خلقت]] است و از ویژگی‌های [[خانواده]] [[منتظر]] به حساب می‌‌آید»<ref>[[محمد رضا شرفی جم|شرفی جم، محمد رضا]]، [[آثار تربیتی فرهنگ انتظار در تقابل با چالش‌های جدید خانواده (مقاله)|آثار تربیتی فرهنگ انتظار در تقابل با چالش‌های جدید خانواده]]، ص ۱۲۲.</ref>.

{{پرسمان دعا برای امام مهدی}}