منظور از قتل نفس زکیه چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::و اما این‌که او را [[نفس زکیه]] نامیده‌اند: اگرچه در وجهش [[حدیثی]] نیست اما معلوم است که از جهت [[علم]] و [[تقوی]] و [[ورع]] است و اما این‌که بعضی او را [[حسنی]] توهم کرده‌اند نظر به [[روایت]] کافی از قلت [[تدبر]] است، بلکه تحقیق این است که دو [[سید]] کشته گردند قبل از [[خروج قائم]]، یکی [[حسینی]] که به [[نفس زکیه]] معروف است و کشته شدن او از حتمیات است، و دیگر [[حسنی]] ولی او به نام و نام [[پدر]] معلوم نیست.

::::::اما [[حسینی]] که مورد [[کلام]] است: کیفیت کشته شدن او این است که او را در مابین [[رکن و مقام]] [[ذبح]] خواهند کرد. چنان‌چه [[امیر المؤمنین]] {{ع}} و [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمودند. و وجهش چنان است که [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "[[حضرت قائم]] {{ع}} به [[اصحاب]] خود می‌گوید:‌ای [[قوم]]، [[اهل مکه]] مرا نمی‌خواهند و اینک من کسی را به سوی ایشان می‌فرستم تا بر ایشان [[اتمام حجت]] کنم، پس مردی از [[اصحاب]] خود را می‌طلبد و به او می‌فرماید: برو به سوی [[اهل مکه]] و بگو‌ای [[اهل مکه]] من رسولم از طرف فلان به سوی شما و او می‌گوید: ما اهل بیت [[رحمت]] و معدن [[رسالت]] و [[خلافت]] هستیم و از ذریه [[محمد]] و سلاله پیغمبرانیم، ما [[ظلم و ستم]] شدیم و مقهور شدیم و [[حق]] ما از ما گرفته شد، از وقتی که [[پیغمبر]] {{صل}} از [[دنیا]] [[رحلت]] فرمود تا امروز. پس اکنون ما شما را به [[یاری]] می‌طلبیم پس [[یاری]] کنید ما را، چون آن [[جوان]] به این سخن تکلم کند [[مردم]] بر وی جمع شوند و او را مابین [[رکن و مقام]] [[ذبح]] کنند و او است [[نفس زکیه]]"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۰۷، ح ۸۱.</ref>. (بقیه در کیفیت [[ظهور]])

::::::این دو قضیه باهم مباینت تام دارند، پس نمی‌شود گفت: یکی است و [[اختلاف]] کرد که [[حسنی]] است یا [[حسینی]]، و از تأمل دقیق ظاهر می‌شود که اول [[نفس زکیه]] کشته خواهد شد و بعد این [[حسنی]] و بعد از این [[حسنی]] فاصله زیاد نیست. و کشتن این [[حسنی]] هم در ما بین [[رکن و مقام]] نیست، بلکه چون او مبادرت به [[خروج]] می‌کند. پس ظاهر این است که در [[مکه]] در خیابان‌ها و بازار باشد»<ref>[[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)|مهدی منتظر]]، ص ۲۳۸.</ref>.

::::::این مضمون از [[امام باقر]] {{ع}} نیز [[روایت]] شده است: [[کشته شدن نفس زکیه]] حتمی است<ref>تفسیر ابو حمزه ثمالی، ص ۸۲.</ref>.

::::::در [[روایت‌ها]] آمده است که [[نفس زکیه]] در [[کوفه]] به همراه هفتاد نفر از [[صالحان]] کشته می‌شود<ref>الارشاد، ج ۲، ص ۳۶۸.</ref>. روایت‌های دیگر می‌گوید که [[نفس زکیه]] میان [[رکن و مقام]] کشته می‌شود و این گونه به نظر می‌آید که منظور از [[نفس زکیه]] که جزو [[علایم حتمی]] است همان کسی که میان [[رکن و مقام]] کشته می‌شود، زیرا در بعضی [[روایات]] و آثار آمده است البته اگر این تعبیر درست باشد او در [[مکه]] کشته می‌شود. به‌عنوان مثال [[عمار]] بن یاسر سخنی دارد که به [[پیامبر]] {{صل}} نسبت داده نشده است و می‌گوید: هنگامی که [[نفس زکیه]] کشته شود و برادرش در حوالی [[مکه]] کشته شود یک منادی از [[آسمان]] ندا می‌دهد که [[آگاه]] باشید امیرتان فلان شخص است ..<ref>الفتن، ابن حماد، ص ۹۳.</ref>.

::::::نویسنده کتاب [[منتخب الأثر]] این حادثه را جزو امور حتمی الوقوع به شمار آورده و گفته است: [[کشته شدن نفس زکیه]] همان کشته شدن [[محمد بن حسن]] است که میان [[رکن و مقام]] کشته می‌شود<ref>منتخب الاثر، ص ۴۵۴.</ref>.

::::::این مسئله هنوز جای بحث دارد زیرا این [[نشانه‌ها]] با وجود احتمال داشتن قرینه‌هایی که حاکی از این است که [[نفس زکیه]] همان است که در [[کوفه]] کشته می‌شود به مرحله قطعیت می‌رسد.

::::::برخی [[روایت‌ها]] به صراحت گفته‌اند که فاصله زمانی میان [[کشته شدن نفس زکیه]] و [[ظهور]] [[امام مهدی]] {{ع}} بیشتر از ۱۵ شب نیست.

::::::از [[صالح موسی مولای بنی عذراء]] [[نقل]] است که می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم که فرمود: میان [[قیام]] [[قائم]] [[آل محمد]] {{ع}} و [[کشته شدن نفس زکیه]]، فقط ۱۵ شب فاصله است<ref>الکهف، ۷۴.</ref>. و گفته [[عمار بن یاسر]] که می‌گوید: پس از [[قتل نفس زکیه]]، یک منادی از [[آسمان]] ندا می‌دهد که [[امیر]] شما فلانی است و به [[امام مهدی]] {{ع}} اشاره می‌کند نیز تأییدکننده این‌ موضوع است اما این‌گونه [[نشانه‌ها]] در مرز تأیید قرار دارد و حتما تأیید شده نیست. سؤالی که در اینجا مطرح می‌شود این است که این [[نفس زکیه]]، کیست؟ آیا بنابر [[عقیده]] برخی او در گذشته کشته شده یا اینکه حادثه [[قتل]] او در [[آینده]] اتفاق می‌افتد؟ ما پاسخ تمامی این سؤالات را در طی بحث در مورد مصداق این علامت خواهیم گفت»<ref>[[سید نذیر حسنی|حسنی، سید نذیر]]، [[مصلح کل ۱ (کتاب)|مصلح کل]]، ص۲۰۳-۲۰۶.</ref>.

::::::درباره مکان و زمان کشته شدن [[نفس زکیه]]، گزارش‌هایی رسیده است. [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: هنگامی که مردان، خود را به [[زنان]] و [[زنان]]، خود را به مردان شبیه کنند... و [[جوانی]] از [[آل محمد|خاندان محمد]] –که نامش [[محمد بن حسن]]، [[نفس زکیه]] است- میان رکن [[[حجر الاسود]]] و [[مقام]] [[[ابراهیم]]]، کشته شود و بانگی از [[آسمان]] آید که [[حق]] نزد او و [[شیعه]] اوست، هنگام [[خروج]] [[قائم]] ماست<ref>کمال الدین، ص ۳۳۰، ح ۱۶.</ref>.

::::::در [[حدیثی]] دیگر از [[امام باقر]] {{ع}} چگونگی کشته شدن [[نفس زکیه]] چنین شرح گردیده است: [[قائم]] به یارانش می‌فرماید: "ای [[مردم]]! مکیان، مرا نمی‌خواهند؛ اما من کسی را به سوی ایشان می‌فرستم تا همچنان که [[شایسته]] مانند من است، بر آنان [[احتجاج]] کنم". آن گاه مردی از یارانش را فرا می‌خواند و به او می‌گوید: "به سوی مکیان برو و بگو: ای اهل [[مکه]]! من فرستاده فلانی به سوی شما هستم و او به شما می‌گوید: ما [[خاندان]] [[رحمت]]، معدن [[رسالت]] و [[خلافت]] و [[فرزندان]] [[محمد]] و از [[نسل]] پیامبران هستیم و پس از [[وفات]] [[پیامبران]] تا امروز به ما [[ستم]] شده و بر ما فشار آورده شده و چیرگی گشته و حقمان ربوده شده است و اکنون از شما [[یاری]] می‌خواهیم. یاری‌مان دهید". هنگامی که این [[جوان]]، این سخن را می‌گوید، به سویش می‌آیند و او را در میان رکن [[حجر الاسود]] و [[مقام]] [[حضرت ابراهیم|ابراهیم]] سر می‌بُرند و او همان [[نفس زکیه]] است. چون خبر او به اما می‌رسد، به یارانش می‌فرماید: "آیا به شما نگفتم که مکیان، ما را نمی‌خواهند؟!" و یارانش او را وا نمی‌نهند تا [[خروج]] کند و با [[سیصد و سیزده]] مرد به شمار جنگاوران [[بدر]]، از گردنه طُوا [در ورودی [[مکه]]] سرازیر و به [[مسجد الحرام]] وارد می‌شوند. او چهار رکعت [[نماز]] نزد [[مقام]] [[حضرت ابراهیم|ابراهیم]] می‌خواند و پشتش را به [[حجر الاسود]] تکیه می‌دهد و پس از [[حمد]] و [[[[ثنای الهی]]]] و یاد کردن [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} و [[درود فرستادن]] بر ایشان، سخنی می‌گوید که هیچ یک از [[مردمان]] آن را نگفته است<ref>بحار الأنوار، ج ۵۲، ص ۳۰۷، ح ۸۱.</ref>