مراد از نظریه علمای ابرار چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده:1100786.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[مصطفی سلیمانیان]]]]

::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر '''[[مصطفی سلیمانیان]]''' در کتاب ''«[[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]»'' در این‌باره گفته‌ است:

:::::#[[سیر]] تدوین احادیث غیرعلمی و ساده‌اندیشانه بوده است، لذا [[غالیان]] و [[مفوضه]] [[احادیث جعلی]] خود را درباره مقامات اهل بیت{{عم}} در بین [[احادیث شیعه]] وارد کرده‌اند.

:::::#قدما همه‌گونه [[حدیثی]] را (درست و غلط) در منقولات خود می‌آوردند، و این [[تفکر]] که گذشتگان [[آگاهی]] بهتری از احادیث داشتند، [[اشتباه]] است؛ اکثر احادیث گذشتگان [[ضعیف]] است.

| پاسخ‌دهنده = حسن علی‌پور وحید

| پاسخ = آقای '''[[حسن علی‌پور وحید]]''' در کتاب ''«[[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)|مکتب در فرآیند نواندیشی]]»'' در این‌باره گفته‌ است:

از همان [[زمان]] که گرایش‌های غالیانه به [[جامعه]] [[شیعه امامیه]] رخنه کرده و اندک اندک برخی از [[شیعیان]] را به خود جلب می‌نمود، بسیاری از شیعیان و [[اصحاب ائمه]] اطهار به شدت با نسبت هرگونه صفات [[فوق بشری]] به آنان [[مخالف]] بوده و بر این نکته تأکید می‌کردند که آنان فقط دانشمندانی پرهیزکار (علمای ابرار) بوده‌اند. هواداران این [[گرایش]] البته از نظر [[اطاعت]] و [[تبعیت از امام]]، پیرو و [[فرمان‌بردار]] بی‌چون و چرا وتسلیم محض بودند- چه ائمه از نظر آنان [[جانشینان]] بر [[حق پیامبر]] بودند که خود، [[مسلمانان]] را به [[پیروی]] از ایشان به عنوان [[مفسرین]] برحق [[کتاب خدا]] و [[وارث]] [[علم پیامبر]] [[فرمان]] داده بود - و همین، وجه تمایز این گروه از [[اصحاب ائمه]] از سایر مسلمانانی بود که به [[خدمت]] [[ائمه]] برای استفاده [[علمی]] یا [[محبت]] و ولای به [[خاندان پیامبر]] می‌آمدند و از آنان می‌آموختند و [[نقل حدیث]] و [[فتوا]] می‌کردند، اما نه به عنوان [[امام]] مفترض الطاعة، بلکه به عنوان دانشمندانی از خاندان پیامبر، برخی امکاناً ائمه‌ای چون [[امام باقر]] و [[امام صادق]]{{عم}} را [[داناترین]] [[عالم دین]] در [[روزگار]] خود می‌دانستند، ولی باز [[اطاعت]] آنان را به [[نص پیامبر]] [[واجب]] نمی‌شمردند؛ اما آن گروه از [[اصحاب]] با آن‌که به شدت تمام با نسبت هرگونه امر [[غیر طبیعی]] مانند [[علم غیب]] به ائمه [[مخالفت]] می‌کردند، [[شیعه]] و [[مطیع]] بی‌چون و چرای آنان بودند و ایشان را امام و [[رهبر]] [[اسلام]] می‌دانستند»<ref>مکتب در فرآیند تکامل، ص۴۸.</ref>»<ref>[[حسن علی‌پور وحید|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)|مکتب در فرآیند نواندیشی]]، ص ۱۱۸.</ref>