نیایش بیست و سوم: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخلهای وابسته}} +{{پایان مدخل وابسته}})) |
(←مقدمه) |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
این [[نیایش]] | این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است هنگامی که از [[خداوند]] عافیت طلب میکرد. | ||
یکی از | یکی از نعمتهای ویژه خداوند بر ما [[انسانها]] [[نعمت]] [[سلامتی]] و عافیت است؛ چرا که تمام فعالیت و [[نشاط]] و [[خدمت]] و [[عبادت]] ما در سایه عافیت امکانپذیر است. | ||
سلامتی نیز ابعاد و زوایای متنوع دارد که [[سلامت]] | سلامتی نیز ابعاد و زوایای متنوع دارد که [[سلامت]] بدن، [[سلامت روح]] و سلامت [[فکر]] بعضی از آنهاست. توضیح آنکه "عافیت" معنی وسیعتری از تندرستی دارد. و آن عبارت است از سلامت از [[بیماری]] و مکروهات در بدن و [[باطن]] و [[دین]] و [[دنیا]] و [[آخرت]]. چه بسیار کسانی که بدنی سالم دارند اما [[روحی]] [[آلوده]] و [[فکری]] [[منحرف]] و چشمی [[ناپاک]] و دامنی [[پلید]]! | ||
[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]]{{ع}} در این دعای کوتاه ۱۴ بار کلمه عافیت را به کار برده است. او در بند اول [[دعا]] اینگونه از [[خدا]] میخواهد: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَلْبِسْنِي عَافِيَتَكَ...}}؛ «بارخدایا، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندان او]]؛ و [[جامه]] عافیت خویش بر تن من بپوش و مرا در عافیت خود فرو پوشان و در حصار عافیت خود جای ده و به عافیت خود گرامی دار و به عافیت خود [[بینیاز]] فرمای و عافیت خود به من بخش و عافیت خود به من ارزانی دار و عافیت خود برای من بگستران و عافیت خود در خور من گردان و میان من و عافیت خود در دنیا و آخرت جدایی میفکن». | [[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} در این دعای کوتاه ۱۴ بار کلمه عافیت را به کار برده است. او در بند اول [[دعا]] اینگونه از [[خدا]] میخواهد: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَلْبِسْنِي عَافِيَتَكَ...}}؛ «بارخدایا، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندان او]]؛ و [[جامه]] عافیت خویش بر تن من بپوش و مرا در عافیت خود فرو پوشان و در حصار عافیت خود جای ده و به عافیت خود گرامی دار و به عافیت خود [[بینیاز]] فرمای و عافیت خود به من بخش و عافیت خود به من ارزانی دار و عافیت خود برای من بگستران و عافیت خود در خور من گردان و میان من و عافیت خود در دنیا و آخرت جدایی میفکن». | ||
«بارخدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او؛ و مرا عافیت ده، عافیتی کفایت کننده و [[شفابخش]] و عالی و افزاینده، عافیتی که از آن در تن من تندرستی زاید؛ عافیتِ این جهانی و آن جهانی». | «بارخدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او؛ و مرا عافیت ده، عافیتی کفایت کننده و [[شفابخش]] و عالی و افزاینده، عافیتی که از آن در تن من تندرستی زاید؛ عافیتِ این جهانی و آن جهانی». | ||
| خط ۱۲: | خط ۱۷: | ||
«ای [[خداوند]]، بر من [[احسان]] نمای به اعطای [[نعمت]] ادای [[حج]] و [[عمره]] و [[زیارت]] [[قبر]] پیامبرت. [[صلوات]] تو و [[رحمت]] تو و [[برکات]] تو بر او و آلش باد - و زیارت [[خاندان]] پیامبرت - بر ایشان [[سلام]] باد - همواره تا هرگاه که مرا [[زندگی]] بخشیدهای در این سال و هر سال دیگر؛ زیارتی که مقبول و مشکور تو افتد و تو را در نظر آید و در نزد تو [[ذخیره]] [[روز بازپسین]] باشد». | «ای [[خداوند]]، بر من [[احسان]] نمای به اعطای [[نعمت]] ادای [[حج]] و [[عمره]] و [[زیارت]] [[قبر]] پیامبرت. [[صلوات]] تو و [[رحمت]] تو و [[برکات]] تو بر او و آلش باد - و زیارت [[خاندان]] پیامبرت - بر ایشان [[سلام]] باد - همواره تا هرگاه که مرا [[زندگی]] بخشیدهای در این سال و هر سال دیگر؛ زیارتی که مقبول و مشکور تو افتد و تو را در نظر آید و در نزد تو [[ذخیره]] [[روز بازپسین]] باشد». | ||
خواستن نعمت اگر با [[شکر نعمت]] همراه باشد خداوند آن نعمت را تثبیت و تقویت و تکثیر میکند. [[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} به ما میآموزد که در کنار درخواست نعمت از خداوند [[توفیق]] شکر نعمت را هم بخواهیم: «ای خداوند، زبانم را به [[حمد]] خود و [[شکر]] خود و ذکر خود و ثنای [[نیک]] خود گویا کن و دریچههای دلم را در برابر مقاصد [[دین]] خود بگشای». | خواستن نعمت اگر با [[شکر نعمت]] همراه باشد خداوند آن نعمت را تثبیت و تقویت و تکثیر میکند. [[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} به ما میآموزد که در کنار درخواست نعمت از خداوند [[توفیق]] شکر نعمت را هم بخواهیم: «ای خداوند، زبانم را به [[حمد]] خود و [[شکر]] خود و ذکر خود و ثنای [[نیک]] خود گویا کن و دریچههای دلم را در برابر مقاصد [[دین]] خود بگشای». | ||
[[حضرت سجاد]]{{ع}} در پایان [[دعا]] به انواع [[بیماریها]] و آسیبها اشاره میکند: «ای خداوند، مرا و [[ذریه]] مرا از [[شیطان]] رجیم در [[پناه]] خود دار و از آسیب هر گزنده زهردارنده و هر [[بیم]] و [[هراس]] و [[بلا]] و چشمزخم در [[امان]] دار و از [[شر]] هر شیطان [[سرکش]] و هر [[پادشاه]] [[ستمگر]] کینهتوز و هر مخدوم [[غرقه]] در ناز و نعمت و هر [[ناتوان]] و نیرومند و هر بلند پایه و [[فرومایه]] و هر [[خرد]] و کلان و هر نزدیک و دور و هر کس -از [[پریان]] و [[آدمیان]]- که به خلاف [[رسول]] تو و [[اهل بیت]] او برخاستهاند و هر جنبندهای که زمامش به دست [[قدرت]] توست، پناه ده. تو که فرمانروای [[دادگر]] و راستکاری» | [[حضرت سجاد]] {{ع}} در پایان [[دعا]] به انواع [[بیماریها]] و آسیبها اشاره میکند: «ای خداوند، مرا و [[ذریه]] مرا از [[شیطان]] رجیم در [[پناه]] خود دار و از آسیب هر گزنده زهردارنده و هر [[بیم]] و [[هراس]] و [[بلا]] و چشمزخم در [[امان]] دار و از [[شر]] هر شیطان [[سرکش]] و هر [[پادشاه]] [[ستمگر]] کینهتوز و هر مخدوم [[غرقه]] در ناز و نعمت و هر [[ناتوان]] و نیرومند و هر بلند پایه و [[فرومایه]] و هر [[خرد]] و کلان و هر نزدیک و دور و هر کس -از [[پریان]] و [[آدمیان]]- که به خلاف [[رسول]] تو و [[اهل بیت]] او برخاستهاند و هر جنبندهای که زمامش به دست [[قدرت]] توست، پناه ده. تو که فرمانروای [[دادگر]] و راستکاری»<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش بیست و سوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۶۸.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{ | {{مدخل وابسته}} | ||
* [[نعمت]] | * [[نعمت]] | ||
{{پایان مدخل وابسته}} | {{پایان مدخل وابسته}} | ||
| خط ۲۹: | خط ۳۴: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:صحیفه سجادیه]] | ||