آیا عدالت خواهی فطری است؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

"نیچه"، [[فیلسوف]] معروف آلمانی می‌‌نویسد: "چقدر زیاد اتفاق افتاده که من خندیده ام وقتی دیده ام ضُعفا دم از [[عدالت]] و [[عدالت]] خواهی می‌‌زنند. نگاه می‌‌کنم می‌‌بینم اینها که می‌‌گویند [[عدالت]]، چون چنگال ندارند. می‌‌گویم: ای بیچاره! تو اگر چنگال می‌‌داشتی هرگز چنین حرفی را نمی‌زدی".این گروه خود نیز بر دو دسته‌اند: یک دسته می‌گوید: [[عدالت]] را به عنوان یک [[آرزو]] نباید به دنبالش رفت، بلکه باید به دنبال قوت و نیرو رفت. و گروهی دیگر معتقدند که به دنبال [[عدالت]] باید رفت از آن جهت که [[منافع]] فرد در آن است نه از جهت مطلوبیت ذاتی آن؛ برتراند راسل فکرش چنین است.  

::::::ولی از همه این اقوال که بگذریم هنگامی که به [[فطرت]] خود باز می‌گردیم درمی یابیم که موضوع عدالت‌خواهی از [[امور فطری]] [[بشر]] است. [[فطری]] بودن [[عدالت]] خواهی را از چند راه می‌‌[[توان]] به اثبات رسانید:

از [[روایت]] اخیر معلوم می‌‌گردد که چرا محبوب‌ترین عمل، [[انتظار فرج]] است؛ زیرا [[انتظار فرج]]، نقطه مقابل [[یأس]] از [[رحمت]] و [[عنایات]] [[الهی]] است و [[یأس]] مبغوض‌ترین کار در نزد [[خداوند]] بعد از [[شرک]] است. پس هر عاملی که آن را از بین ببرد، [[محبوب]] [[خدا]] خواهد بود. در [[روایات]] دیگری می‌‌بینیم که [[انتظار فرج]] [[برترین]] [[اعمال]] به حساب می‌‌آید و از زمره [[عبادات]] شمرده می‌‌شود. [[امام جواد]] {{ع}} می‌‌فرمایند: "[[برترین]] [[اعمال شیعیان]] ما [[انتظار فرج]] است"<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۷۱ و ۷۲.</ref> و [[علی]] {{ع}} [[عبادت]] بودن [[انتظار]] را به صورت فرض گرفته و [[برترین]] [[عبادت]] یک [[مؤمن]] را [[انتظار فرج]] می‌‌داند<ref>المحاسن، ج۱، ص۴۵۳.</ref>. [[روایات]] در این خصوص بسیار است<ref>ر.ک: ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۵۴۶ - ۵۴۷؛ الیقین باختصاص مولانا امیرالمؤمنین بامره المؤمنین، ص۱۷۷؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۱۲۲ - ۱۲۶، ینابیع الموده، ص۵۹۲.</ref> و وجه اینکه از آن به عنوان [[عبادت]]، [[برترین]] [[عبادت]] و [[برترین]] [[اعمال]] یاد شده است، نیز معلوم است.  

::::::در تعریف اصطلاحی [[انتظار]] از [[روایات]] چنین دریافتیم که [[انتظار]] مجموعه‌ای از [[عقاید]] و [[اعمال]] مطابق با [[تعالیم]] [[اهل بیت]] {{ع}} است که با پافشاری و طلب همراه است. این مجموعه با [[ثبات]]، [[بندگی]] دائمی [[خدا]] را برای [[صاحب]] خود به ارمغان می‌‌آورد. پس مهیا کننده و به وجود آورنده شرائط [[بندگی]] و [[عبادت]]، بر تمامی [[عبادات]] [[برتری]] دارد»<ref>[[وحید کاشانی‌ادیب|کاشانی‌ادیب، وحید]]، [[فضیلت انتظار و جایگاه منتظران در قرآن کریم و روایات (مقاله)|فضیلت انتظار و جایگاه منتظران در قرآن کریم و روایات]]، ص۱۸۰-۱۸۱.</ref>.