پرش به محتوا

نظام خانواده در عالم چه جایگاهی دارد؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '. [[' به '. [['
جز (جایگزینی متن - '</ref>. ' به '</ref>. ')
جز (جایگزینی متن - '. [[' به '. [[')
خط ۲۲: خط ۲۲:
[[انسان]] به فطرت خود که [[عشق به کمال]] مطلق است، دارای فطریاتی است که از آن جمله میل و کشش به [[همسرگزینی]] و تشکیل خانواده است. [[تمایل]] دو عنصر مؤنث و [[مذکر]] به یکدیگر جلوه‌ای از نیاز به [[عشق]] و وصال است، و والاترین کشش‌ها در هستی، کشش [[زن]] و مرد به یکدیگر است. همه هستی در حال کشش و [[کوشش]] است، و هیچ کشش و کوششی چون میل و وصل زن و مرد نیست که [[راز]] بقای آدمی و کمال هستی در همین است.
[[انسان]] به فطرت خود که [[عشق به کمال]] مطلق است، دارای فطریاتی است که از آن جمله میل و کشش به [[همسرگزینی]] و تشکیل خانواده است. [[تمایل]] دو عنصر مؤنث و [[مذکر]] به یکدیگر جلوه‌ای از نیاز به [[عشق]] و وصال است، و والاترین کشش‌ها در هستی، کشش [[زن]] و مرد به یکدیگر است. همه هستی در حال کشش و [[کوشش]] است، و هیچ کشش و کوششی چون میل و وصل زن و مرد نیست که [[راز]] بقای آدمی و کمال هستی در همین است.


[[حکمت الهی]] چنین اقتضا کرده است که زن و مرد به یکدیگر میل و کشش و علاقه داشته باشند و [[عاشق]] یکدیگر شوند، بلکه همه اجزای [[جهان]] بنابر حکمت الهی، جفت [[آفریده]] شده‌اند و عاشق یکدیگرند: {{متن قرآن|وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}}<ref>«و از هر چیز دو جفت آفریدیم باشد که پند گیرید» سوره ذاریات، آیه ۴۹.</ref>.
[[حکمت الهی]] چنین اقتضا کرده است که زن و مرد به یکدیگر میل و کشش و علاقه داشته باشند و [[عاشق]] یکدیگر شوند، بلکه همه اجزای [[جهان]] بنابر حکمت الهی، جفت [[آفریده]] شده‌اند و عاشق یکدیگرند: {{متن قرآن|وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}}<ref>«و از هر چیز دو جفت آفریدیم باشد که پند گیرید» سوره ذاریات، آیه ۴۹.</ref>.


هر جزئی از اجزای هستی خواهان جفت خویش است، همان‌گونه که کاه و کهربا جذب یکدیگر می‌شوند و به وصال هم می‌رسند؛ و این [[حکمت]] برای آن است که کمال حاصل شود. [[خدای رحمان]] ازاین‌رو در زن و مرد نسبت به یکدیگر میل و کشش و علاقه قرار داده است که از [[اتحاد]] و [[اجتماع]] آن دو، هستی بقا می‌یابد و به سوی کمال [[سیر]] می‌نماید.
هر جزئی از اجزای هستی خواهان جفت خویش است، همان‌گونه که کاه و کهربا جذب یکدیگر می‌شوند و به وصال هم می‌رسند؛ و این [[حکمت]] برای آن است که کمال حاصل شود. [[خدای رحمان]] ازاین‌رو در زن و مرد نسبت به یکدیگر میل و کشش و علاقه قرار داده است که از [[اتحاد]] و [[اجتماع]] آن دو، هستی بقا می‌یابد و به سوی کمال [[سیر]] می‌نماید.


[[گرایش]] به تشکیل خانواده در ذات انسان نهفته است و [[نهاد خانواده]] اصیل‌ترین نهاد است، زیرا همزاد [[آدمیان]] است و [[زندگی]] [[بشر]] با آن معنا می‌یابد. [[انسان]] در [[خانواده]] [[چشم]] به هستی می‌گشاید و در آن [[رشد]] می‌کند و با آن به کمال می‌رسد، و این [[سیر]] ادامه می‌یابد تا جایی که زندگی [[خانوادگی]] می‌تواند پس از زندگی این جهانی و در [[بهشت]] برین نیز ادامه یابد. {{متن قرآن|وَالَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ * جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالْمَلَائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بَابٍ * سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ}}<ref>«و آنان را که در پی خشنودی پروردگارشان شکیبایی پیشه می‌کنند و نماز را برپا می‌دارند و از آنچه ما روزی آنان کرده‌ایم پنهان و آشکار می‌بخشند و به نیکی، بدی را دور می‌دارند؛ فرجام (نیک) آن سرای است * بهشت‌هایی جاودان که آنان و شایستگان از نیاکان و همسران و فرزندانشان در آن وارد می‌شوند و فرشتگان از هر دری بر آنان درمی‌آیند * درود بر شما به شکیبی که ورزیده‌اید که فرجام آن سرای، نیکوست!» سوره رعد، آیه ۲۲-۲۴.</ref>.
[[گرایش]] به تشکیل خانواده در ذات انسان نهفته است و [[نهاد خانواده]] اصیل‌ترین نهاد است، زیرا همزاد [[آدمیان]] است و [[زندگی]] [[بشر]] با آن معنا می‌یابد. [[انسان]] در [[خانواده]] [[چشم]] به هستی می‌گشاید و در آن [[رشد]] می‌کند و با آن به کمال می‌رسد، و این [[سیر]] ادامه می‌یابد تا جایی که زندگی [[خانوادگی]] می‌تواند پس از زندگی این جهانی و در [[بهشت]] برین نیز ادامه یابد. {{متن قرآن|وَالَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ * جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالْمَلَائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بَابٍ * سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ}}<ref>«و آنان را که در پی خشنودی پروردگارشان شکیبایی پیشه می‌کنند و نماز را برپا می‌دارند و از آنچه ما روزی آنان کرده‌ایم پنهان و آشکار می‌بخشند و به نیکی، بدی را دور می‌دارند؛ فرجام (نیک) آن سرای است * بهشت‌هایی جاودان که آنان و شایستگان از نیاکان و همسران و فرزندانشان در آن وارد می‌شوند و فرشتگان از هر دری بر آنان درمی‌آیند * درود بر شما به شکیبی که ورزیده‌اید که فرجام آن سرای، نیکوست!» سوره رعد، آیه ۲۲-۲۴.</ref>.


{{متن قرآن|الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ * ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ}}<ref>«آنان که به آیات ما ایمان آوردند و مسلمان بودند؛ *(به آنان گفته می‌شود) خود و همسرانتان شادان به بهشت درآیید!» سوره زخرف، آیه ۶۹-۷۰.</ref>.
{{متن قرآن|الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ * ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ}}<ref>«آنان که به آیات ما ایمان آوردند و مسلمان بودند؛ *(به آنان گفته می‌شود) خود و همسرانتان شادان به بهشت درآیید!» سوره زخرف، آیه ۶۹-۷۰.</ref>.
۴۱۵٬۰۷۸

ویرایش