قرائت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

{{نبوت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[قرائت]]''' است. "'''[[قرائت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

منظور آن دسته از آیاتی است که به گونه‌ای به اصل موضوع قرائت و [[خواندن]] متن این کتاب و یا به صورت کلی و در [[آداب]]، کیفیت و [[احکام]] آن مثل - مَسّ - {{متن قرآن|لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ}}<ref>«که جز پاکان را به آن دسترس نیست» سوره واقعه، آیه ۷۹.</ref> اشاره دارد. اهمیت این بحث به این جهت است که در عصر [[نزول]] روش اصلی [[تعلیم]] نوشتار و [[نقل]] [[معارف]] با [[کتابت]] نبوده و انتقال از صورت [[خواندن]] انجام میگرفته و عمده [[حفظ]] این کتاب با [[خواندن]] و [[نقل]] صوت تحقق یافته است.

#{{متن قرآن|وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ}}<ref>«و چون قرآن خوانده شود بدان گوش فرا دهید و خاموش بمانید باشد که بر شما بخشایش آورند» سوره اعراف، آیه ۲۰۴.</ref>. '''نکته''': [[خداوند]] خطاب به [[پیامبر]] و هنگامی که [[قرآن]] را می‌خوانی {{متن قرآن|فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ }} پس از وسوسه‌های [[شیطان]] [[رانده شده]]، به [[خدا]] [[پناه]] ببر {{متن قرآن|فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ}} البته منظور تنها ذکر جمله {{متن حدیث|أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ}} نیست، بلکه باید این “ذکر” را تبدیل به “فکر” کنیم و [[علامه طباطبایی]] مینویسد:”استعاذه” طلب [[پناه]] است، و معنا این است که وقتی [[قرآن]] می‌خوانی از [[خدای تعالی]] بخواه مادامی که مشغول [[خواندن]] هستی از اغوای [[شیطان]] رجیم پناهت دهد، پس استعاذه‌ای که در این [[آیه]] بدان امر شده حال و [[وظیفه]] [[قلب]] و نفس قرآن‌خوان است، او [[مأمور]] شده مادامی که مشغول [[تلاوت]] است این [[حقیقت]]، یعنی استعاذه به [[خدا]] را در [[دل]] خود بیابد، نه اینکه به زبان بگوید: {{متن حدیث|أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ}} و این استعاذة زبانی و امثال آن سبب و مقدمه برای ایجاد آن حالت [[نفسانی]] است نه اینکه خودش استعاذه باشد، و اگر به خود این سخن استعاذه بگوییم مجازاً گفته‌ایم، [[خدای تعالی]] هم نفرموده هر وقت [[قرآن]] می‌خوانی بگو {{متن حدیث|أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ}} بلکه فرموده: هر وقت [[قرآن]] می‌خوانی از [[خدا]] [[پناه]] بخواه<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۴۹۵.</ref>.