پرش به محتوا

تفسیر ابن وضاح: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۲۶۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۹ مارس ۲۰۲۲
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل...» ایجاد کرد)
 
خط ۳: خط ۳:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[شیخ طوسی]] از این [[تفسیر]] خبر داده<ref>طوسی، الفهرست، ص۱۹۳، رقم ۸۸۲.</ref> و [[آقا بزرگ تهرانی]] با عنوان تفسیر ابن وضّاح از آن یاد کرده است<ref>آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۴۹، رقم ۱۱۹۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۳۸۰.</ref>
[[شیخ طوسی]] از این [[تفسیر]] خبر داده<ref>طوسی، الفهرست، ص۱۹۳، رقم ۸۸۲.</ref>. [[آقا بزرگ تهرانی]] او را از [[دانشمندان]] اواسط‍ [[قرن سوم]] دانسته و احتمال داده است از [[نوادگان]] [[عبدالله بن وضاح کوفی]] - معاصر [[ابو بصیر یحیی بن ابی القاسم اسدی]] - باشد<ref>ر.ک: آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۴۹، رقم ۱۱۹۸. آقا بزرگ از شیخ طوسی نقل کرده که گفته است: احمد بن میثم - نوۀ فضل بن دکین - متوفای ۲۱۹ ق این تفسیر را از ابن وضاح روایت می‌کند و از آن استفاده کرده که وی از دانشمندان اواسط‍ قرن سوم بوده و احتمال داده از نوادگان عبد الله بن وضاح باشد، ولی در کلام شیخ طوسی روایت کردن این تفسیر توسط‍ احمد بن میثم از ابن وضاح دیده نمی‌شود. در کلام شیخ بعد از ذکر «ابن وضّاح» و تفسیر وی، حمّانی و کتاب المناقب و روایت شدن این کتاب از حمّانی به واسطۀ احمد بن میثم، آمده است (ر.ک: الفهرست، همان، رقم ۸۸۳) و ظاهراً آقا بزرگ روایت کتاب المناقب توسط‍ احمد بن میثم از حمّانی را به اشتباه روایت احمد بن میثم از ابن وضاح تصور کرده است {{عربی|"العصمة لاهلها"}}. آیت‌الله خویی ابن وضاح را خود - عبد الله بن وضاح دانسته است (ر.ک: معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۴۹). طبق این دیدگاه پیش از این، ابن وضاح را از مفسران عصر حضور به شمار آوردم (ر.ک: همین کتاب، ص۲۳۳)، ولی چون این دیدگاه شاهد و دلیلی ندارد و احتمال اینکه از مفسران عصر غیبت صغرا باشد منتفی نیست او را در شمار مفسران این عصر نیز ذکر کردم.</ref>.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۴۴۴.</ref> آقا بزرگ تهرانی با عنوان «تفسیر ابن وضّاح» از آن یاد کرده است<ref>آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۴۹، رقم ۱۱۹۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۳۸۰.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۱۱۵٬۲۶۲

ویرایش