دعا در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

در کتاب [[الإقبال (کتاب)|الإقبال]] از امام حسین{{ع}}، در [[دعای عرفه]] منسوب به ایشان نقل شده است: "ای آنکه به [[دوستان]] خود، شیرینیِ اُنس را چشانْد تا این که در پیشگاهش به ابراز [[محبّت]] ایستادند! و ای آنکه [[جامه]] [[هیبت]] خویش را به اولیایش پوشاند تا این که در پیشگاه او به [[استغفار]] ایستادند! تو پیش از ذاکران، آنان را یاد می‌کنی و پیش از روی آوردن پرستشگران، [[احسان]] را آغاز می‌کنی و پیش از درخواستِ درخواست‌کنندگان، به آنان عطا می‌کنی. تویی که به ما می‌بخشی و سپس، همان را به عنوان [[قرض]] از ما می‌خواهی"<ref>{{متن حدیث|يَا مَنْ أَذَاقَ أَحِبَّاءَهُ حَلَاوَةَ الْمُؤَانَسَةِ فَقَامُوا بَيْنَ‏ يَدَيْهِ‏ مُتَمَلِّقِينَ‏ وَ يَا مَنْ أَلْبَسَ أَوْلِيَاءَهُ مَلَابِسَ هَيْبَتِهِ فَقَامُوا بَيْنَ يَدَيْهِ مُسْتَغْفِرِينَ أَنْتَ الذَّاكِرُ قَبْلَ الذَّاكِرِينَ وَ أَنْتَ الْبَادِي بِالْإِحْسَانِ قَبْلَ تَوَجُّهِ الْعَابِدِينَ وَ أَنْتَ الْجَوَادُ بِالْعَطَاءِ قَبْلَ طَلَبِ الطَّالِبِينَ وَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ثُمَّ لِمَا وَهَبْتَ لَنَا مِنَ الْمُسْتَقْرِضِينَ}}، الإقبال، ص۳۴۹، بحار الأنوار، ج۹۸، ص۲۲۶، ح۳.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۵۵.</ref>

در کتاب [[تاریخ بغداد (کتاب)|تاریخ بغداد]] به سندش، از امام حسین{{ع}} نقل شده است که: "[[پیامبر خدا]]{{صل}}، به گاه درخواست و دعا، دستانش را بالا می‌بُرد، آن‌گونه که [[بینوا]]، [[غذا]] می‌طلبد"<ref>{{متن حدیث|كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا ابْتَهَلَ وَ دَعَا كَمَا يَسْتَطْعِمُ‏ الْمِسْكِينَ‏}} (تاریخ بغداد، ج۸، ص۶۳ به نقل از محمّد و زید ابنی علی از امام زین العابدین{{ع}}؛ مکارم الأخلاق، ج۲، ص۸، ح۱۹۸۱.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۵۶.</ref>