انجیل در معارف و سیره رضوی: تفاوت میان نسخه‌ها

تحریف‌هایی که در این باب صورت گرفته صراحتاً مورد توجه [[قرآن کریم]] نیز هست. [[خداوند]] در [[قرآن]] می‌فرماید: نام و ویژگی‌های پیامبر اسلام{{صل}} و اوصاف وی در انجیل مذکور بوده است<ref>{{متن قرآن|الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ...}} «همان کسان که از فرستاده پیام‌آور درس ناخوانده پیروی می‌کنند، همان که (نام) او را نزد خویش در تورات و انجیل نوشته می‌یابند.».. سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>. [[مفسران]] ذیل این [[آیه]] در باب اوصاف پیامبر اسلام{{صل}} به ویژه امّی‌بودن او سخن گفته و اظهار کرده‌اند که در [[تورات]] و انجیل آنچه درباره [[پیامبر امی]] بوده تنها بر [[محمد]]{{صل}} قابل [[تطبیق]] است و نمی‌توان شخص دیگری را معرفی کرد<ref>جامع البیان، ج۹، ص۵۶؛ مجمع البیان، ج۴، ص۷۴۹؛ المیزان، ج۸، ص۲۷۸، ۲۷۹.</ref>. قرآن کریم همچنین می‌فرماید که عیسی{{ع}} پس از [[تصدیق]] تورات، [[بشارت]] [[پیامبری]] پس از خود به نام [[احمد]] را به پیروانش داد<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ}} «و (یاد کن) آنگاه را که عیسی پسر مریم گفت: ای بنی اسرائیل! من فرستاده خداوند به سوی شمایم، توراتی را که پیش از من بوده است راست می‌شمارم و نویددهنده به پیامبری هستم که پس از من خواهد آمد، نام او احمد است؛ امّا چون برای آنان برهان‌ها (ی روشن) آورد، گفتند: این جادویی آشکار است» سوره صف، آیه ۶.</ref>. از [[پیامبر]]{{صل}} نیز نقل شده که نام من در [[انجیل]] «[[احمد]]» است<ref>الخصال، ج۲، ص۴۲۵؛ معانی الأخبار، ص۵۱.</ref>. یکی از مطالبی که [[امام رضا]]{{ع}} در [[مناظره]] با [[مسیحیان]] مطرح می‌کند، وجود نام [[پیامبر اسلام]]{{صل}} در انجیل است. [[حضرت]] می‌فرماید: نامی که در انجیل با آن به [[رسول خدا]]{{صل}} اشاره شده، نام «فارقلیطا» است. حضرت می‌فرماید: در انجیل نوشته شده که پسر آن [[زن]] پاکدامن می‌رود و پس از وی فارقلیطا می‌آید و او بارهای گران را سبک می‌کند و هر چیزی را روشن می‌نماید و به [[حقانیت]] من [[گواهی]] می‌دهد؛ همچنان که من به آمدن او گواهی دادم<ref>التوحید، ص۴۲۸.</ref>. اشاره‌ای به این فارقلیطا حتی در [[اناجیل]] کنونی دیده می‌شود<ref>انجیل یوحنا ۱۴: ۱۶.</ref>. [[فارقلیط]] معرب «پاراکلتوس» به معنای تسلی‌بخش، حامی و [[شفیع]] است و هر چند برخی در [[مقام]] [[تطبیق]] آن با [[روح]] القدس‌اند<ref>قاموس کتاب مقدس، ص۲۵۶.</ref> اما [[بشارت]] به [[روح القدس]] در بافت مذکور که بشارت به رسولی بشری است، وجهی ندارد و به [[باور]] برخی می‌توان آن را بر [[محمد]]{{صل}} تطبیق کرد<ref>سعد السعود، ص۶۲؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۲، ص۲۸۰-۲۸۳.</ref>. حتی برخی محققان می‌گویند پیش از محمد{{صل}}، مانی نیز ادعای فارقلیط بودن داشته که نشان از آن دارد که در [[زمان]] وی نیز این نام بر روح القدس اطلاق نمی‌شده است<ref>حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر، ج۲، ص۸۹۵؛ اعلام قرآن، ص۹۶.</ref>. در [[مناظره امام رضا]]{{ع}} با دانشمند [[مسیحی]] که در [[بصره]] صورت گرفته نیز حضرت با بیان [[اوصاف پیامبر]]{{صل}}، بشارت وی را با مواضع دیگری از [[انجیل]] [[تطبیق]] می‌دهد. [[حضرت]] با قرائت بخشی از [[کتاب مقدس مسیحیان]] می‌فرماید که در این کتاب آمده که [[پیامبر]] مورد [[بشارت]] [[عیسی]]{{ع}}، صاحب [[ناقه]] و [[عصا]] و [[کسا]] است و [[امی]]، نام او در [[تورات]] و انجیل نوشته شده و [[امر به معروف و نهی از منکر]] می‌کند و [[حلال و حرام]] [[خدا]] را بیان می‌نماید. طیبات و [[پاکی‌ها]] را [[حلال]] و خبائث و ناپاکی‌ها را [[حرام]] می‌کند. [[تکالیف]] دشوار را کنار می‌نهد و زنجیرهایی که مانع از پیمودن [[راه رستگاری]] و طریق [[عدل]] و [[راه مستقیم]] می‌شوند، از میان بر می‌دارد<ref>الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۴۴؛ إثبات الهداة، ج۱، ص۲۲۵.</ref>. [[امام رضا]]{{ع}} بیان می‌دارد که درباره [[خاندان پیامبر]]{{صل}} نیز مطالبی در انجیل بوده که مورد [[تحریف]] لفظی و [[معنوی]] قرار گرفته است. حضرت می‌فرماید: بخش‌های مربوط به پیامبر{{صل}} و [[اهل بیت]] او و امتش در [[اختیار]] [[یوحنا]] دیلمی بوده و هموست که به [[امت]] عیسی{{ع}} و [[بنی‌اسرائیل]] به [[ظهور]] ایشان بشارت داد<ref>التوحید، ص۴۲۱؛ الاحتجاج، ج۲، ص۴۱۸.</ref>. البته حضرت چه در [[مناظره]] [[خراسان]] و چه در مناظره [[بصره]]، به عباراتی از انجیل در این باب استناد می‌کند که مورد پذیرش علمای [[مسیحی]] قرار می‌گیرد<ref>التوحید، ص۴۲۱؛ الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۴۵.</ref>. یکی از مطالبی که امام رضا{{ع}} در سخنانش بدان اشاره کرده این است که عیسی{{ع}} [[نقش نگین]] انگشتری خود را از دو جمله انجیل بر گرفته بود و آن جملات این بود که خوشا به حال بنده‌ای که [[خداوند]] را همواره به خاطر خود خداوند یاد می‌کند و وای بر کسی که خداوند را به خاطر نفسش فراموش می‌نماید<ref>الأمالی، صدوقی، ص۴۵۸؛ وسائل الشیعة، ج۵، ص۱۰۲.</ref>.<ref>[[مهدی کمپانی زارع|کمپانی زارع، مهدی]]، [[انجیل - کمپانی زارع (مقاله)|مقاله «انجیل»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۵۹۵-۶۰۲.</ref>

== منابع ==