اوس بن قیظی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[زید بن اسلم]] گوید: [[شاس بن قیس]]، پیرمردی [[یهودی]] بود که به [[مسلمانان]] [[حسادت]] و [[کینه]] شدیدی داشت. وی بر عده‌ای از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} ([[اوس و خزرج]]) که در [[مجلسی]] دور هم جمع بودند و سخن می‌‌گفتند، گذشت. او به این [[الفت]] و [[مهربانی]] میان این دو گروه که در [[جاهلیت]] دشمن هم بودند، [[دشمنی]] ورزید. آن یهودی گفت: عده‌ای از بنی قیله (اوس و خزرج) در این بلاد جمع شده‌اند. به [[خدا]] قسم با این [[اجتماع]] دیگر جای ما در این [[شهر]] نیست. از این رو، بعداً به [[جوانی]] از [[یهود]] دستور داد میان آنان برود و با ایشان بنشیند و حادثه [[یوم]] بعاث و آنچه را اتفاق افتاده و شعرهایی را که برای همدیگر خوانده‌اند، به یاد آنان بیاورد. [[جوان]] [[یهودی]] این کار را انجام داد. سپس آنان سخن گفتند و [[نزاع]] و [[تفاخر]] آغاز شد. دو تن از بزرگان، یعنی [[اوس بن قیظی]] [[اوسی]] و [[جبار بن صخر خزرجی]] به همدیگر سخنانی گفتند و با [[شعار]] «[[سلاح]] سلاح» [[وعده]] گذاشتند در بیرون [[مدینه]] به [[جنگ]] یکدیگر روند. آنان در حالی که از [[همسایگان]] خود کمک می‌خواستند، خارج شدند و [[اوس]] عده‌ای از [[مردم]] را که در [[جاهلیت]] با آنان بودند، [[دعوت]] کرد. وقتی این خبر به [[رسول خدا]]{{صل}} رسید، با عده‌ای از [[مهاجران]] نزد آنان رفت و فرمود: «ای گروه [[مسلمانان]]، آیا به جاهلیت دعوت می‌کنید، در حالی که من پیش شما هستم، بعد از آنکه [[خداوند]] شما را به [[اسلام]] [[هدایت]] کرد و به سبب اسلام شما را گرامی داشت و کارهای جاهلیت را از شما دور کرد و از [[کفر]] نجاتتان داد، و بین شما [[الفت]] برقرار کرد؟! آیا اکنون به دوران کفر برمی گردید؟» [[قوم]] فهمیدند این [[تفرقه]] از [[شیطان]] و حیله‌ای از [[دشمنان]] آنان است. اسلحه‌های خود را بر [[زمین]] گذاشتند و [[گریه]] کردند و مردان [[اوس و خزرج]] همدیگر را در آغوش گرفتند. سپس همراه رسول خدا{{صل}} در حالی که [[مطیع]] و شنوا بودند، برگشتند. خداوند پس از [[سرزنش]] [[یهود]] {{متن قرآن|قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا تَعْمَلُونَ}}<ref>«بگو: ای اهل کتاب! چرا به آیات خداوند کفر می‌ورزید در حالی که خداوند به آنچه می‌کنید گواه است» سوره آل عمران، آیه ۹۸.</ref>، {{متن قرآن|قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجًا وَأَنْتُمْ شُهَدَاءُ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ}}<ref>«بگو: ای اهل کتاب! چرا مؤمنان را از راه خداوند باز می‌دارید و آن را با آنکه خود (به درستی آن) گواهید کژ می‌خواهید و خداوند از آنچه می‌کنید غافل نیست» سوره آل عمران، آیه ۹۹.</ref>، درباره اوس بن قیظی و [[جبار بن صخر]] و کسانی که آن دو را [[همراهی]] می‌کردند، این [[آیه]] را نازل کرد: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! اگر از دسته‌ای از کسانی که به آنان کتاب داده شده است فرمانبرداری کنید شما را پس از ایمانتان به کفر باز می‌گردانند» سوره آل عمران، آیه ۱۰۰. ابن هشام، ج۲، ص۳۹۶ و ۳۹۷؛ ابن اثیر، ج۱، ص۳۲۸؛ ابن سید الناس، ج۱، ص۲۸۴؛ ابن حجر، ج۱، ص۳۰۶؛ ثعالبی، ج۲، ص۸۲.</ref>. منابع، از [[تاریخ]] [[مرگ]] [[اوس بن قیظی]] [[آگاهی]] نداده‌اند.<ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «اوس بن قتاده انصاری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۱۷۱-۱۷۲.</ref>

== منابع ==