رهبانیت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[تفسیر آیه]]: در معنا و مفاد [[آیه]]: {{متن قرآن|وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ}}<ref>«سپس پیامبران خود را در پی آنان آوردیم  و (نیز) عیسی پسر مریم را  و به او انجیل دادیم و در دل پیروان او مهر و بخشایشی نهادیم و ما رها کردن این جهان را که از خود درآوردند بر آنان مقرّر نداشتیم جز آنکه برای رسیدن به خشنودی خداوند چنین کردند امّا آن را چنان» سوره حدید، آیه ۲۷.</ref> سخنان و نظرات بسیار بیان شده که قابل [[تأمل]] است: کلمه "[[رهبانیت]]" از ماده "[[رهبت]]" به معنای [[خشیت]] و [[ترس]] است، رُهبان: جمع [[راهب]]، کسی است که از [[خدا]] می‌ترسد؛ ولی در زبان متعارف به [[راهبان]] و صومعه نشینان و دیر نشینان [[مسیحیان]] اطلاق می‌شود. در صورتی که عرفا این کلمه را بر [[ترک دنیا]] اطلاق کرده‌اند، کسی که رابطه خود را از [[مردم]] [[قطع]] کند و یکسره به [[عبادت خدا]] بپردازد، و انگیزه‌اش از این کار [[خشیت از خدا]] باشد. کلمه "ابتداع" به معنای این است که [[انسان]] چیزی را جزو [[دین]] کند که جزو [[دین]] نباشد، [[سنت]] و عملی را باب کند که در هیچ [[دینی]] نبوده باشد، و جمله: {{متن قرآن|مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ}}<ref>«سپس پیامبران خود را در پی آنان آوردیم  و (نیز) عیسی پسر مریم را  و به او انجیل دادیم و در دل پیروان او مهر و بخشایشی نهادیم و ما رها کردن این جهان را که از خود درآوردند بر آنان مقرّر نداشتیم جز آنکه برای رسیدن به خشنودی خداوند چنین کردند امّا آن را چنان» سوره حدید، آیه ۲۷.</ref> در معنای پاسخ از سؤالی تقدیری است. گویا کسی پرسیده: معنای [[بدعت‌گذاری]] آنان چیست‌؟ فرموده: اینکه چیزی را جزو [[دین]] کنند که ما بر آنان ننوشته‌ایم. در نتیجه معنای [[آیه]] این است که: [[پیروان مسیح]]{{ع}} از پیش خود رهبانیتی [[بدعت]] نهادند که ما آن را برای آنان [[تشریع]] نکرده بودیم. البته اضافه می‌کند که این کار را برای [[خشنودی خدا]] انجام دادند: {{متن قرآن|إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا}}<ref>«سپس پیامبران خود را در پی آنان آوردیم  و (نیز) عیسی پسر مریم را  و به او انجیل دادیم و در دل پیروان او مهر و بخشایشی نهادیم و ما رها کردن این جهان را که از خود درآوردند بر آنان مقرّر نداشتیم جز آنکه برای رسیدن به خشنودی خداوند چنین کردند امّا آن را چنان» سوره حدید، آیه ۲۷.</ref> این استثنا به اصطلاح استثنایی منقطع است، و معنای جمله این است که ما آن [[رهبانیت]] را بر آنان [[واجب]] نکرده بودیم، لیکن خود آنان برای خوشنودی [[خدا]] و به دست آوردن [[رضوان]] او، آن را بر خود [[واجب]] کردند، ولی خود آنان، همان [[رهبانیت]] خود ساخته را باز [[حفظ]] نکردند، و از حدود آن [[تجاوز]] کردند. لذا معلوم می‌شود که [[رهبانیت]] ساخته [[نصاری]] است نه آنکه در [[دین]] [[مسیح]] بوده باشد، زیرا می‌فرماید: آن را از خود بدعتگذاری کردند، ما به آنها ننوشته بودیم.