بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = ذکر | | موضوع مرتبط = ذکر | ||
| عنوان مدخل = ذکر | | عنوان مدخل = ذکر | ||
| مداخل مرتبط = [[ذکر در لغت]] - [[ذکر در قرآن]] - [[ذکر در اخلاق اسلامی]] - [[ذکر در فقه سیاسی]] - [[ذکر در | | مداخل مرتبط = [[ذکر در لغت]] - [[ذکر در قرآن]] - [[ذکر در اخلاق اسلامی]] - [[ذکر در فقه سیاسی]] - [[ذکر در معارف دعا و زیارات]] - [[ذکر در معارف و سیره نبوی]] - [[ذکر در معارف و سیره حسینی]] - [[ذکر در معارف و سیره سجادی]] - [[ذکر در حقوق اسلامی]]- [[ذکر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== | == مقدمه == | ||
تذکرة، [[تذکیر]]: یادآوری کردن، [[پند]] دادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۳۳.</ref> و بهخاطر سپردن. اصل آن "[[ذکر]]" در مقابل "نسیان"<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۵۸.</ref> و "غفلت"<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۱۸.</ref>. | |||
{{متن قرآن|أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«(و گفتیم) که قومت را به سوی روشنایی از تیرگیها بیرون بر و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. | |||
"[[ذکر]]" معانی مختلفی در لغت [[عرب]] دارد که عبارتاند از: | |||
# هیئت [[نفسانی]] که به [[انسان]] امکان میدهد، معارف مکتسبه خود را [[حفظ]] کند ([[قدرت]] حافظه)؛ | |||
# ذکر قلبی به معنای یادآوری؛ | |||
# [[ذکر]] لسانی به معنای بر زبان آوردن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۱۷۹.</ref>. | |||
از نامهای [[قرآن کریم]] "الذِکر" است: {{متن قرآن|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}<ref>«بیگمان ما خود قرآن را فرو فرستادهایم و به یقین ما نگهبان آن خواهیم بود» سوره حجر، آیه ۹.</ref>. | |||
از [[تکالیف الهی]] به [[پیامبراکرم]] {{صل}} یادآوری و به خاطر آوردن [[ایام الله]] است: {{متن قرآن|وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. برای هر ملّتی حافظهای [[تاریخی]] وجود دارد که [[رهبران]] با [[بزرگداشت]] روزهای بزرگ و سرنوشتساز ملّی، برای [[حفظ]] و حراست از ارزشهای بهدست آمده در این نقاط عطف، این حافظه [[تاریخی]] را تقویت و تحکیم مینمایند. گاهی برخی [[ملتها]] به علت نداشتن حافظه [[تاریخی]]، [[مذمت]] و نکوهش میشوند<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۱۷۷.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۹: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:ذکر]] | [[رده:ذکر]] | ||