۶۴٬۶۴۲
ویرایش
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
جز (جایگزینی متن - '== پرسشهای وابسته == ==' به '==') |
||
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
==[[روایات]] و [[رهبانیت]]== | ==[[روایات]] و [[رهبانیت]]== | ||
اولاً، از [[پیامبر]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث|إنّ اللّهَ تباركَ و تعالى لَم يَكتُبْ علَينا الرَّهبانِيَّةَ، إنّما رَهبانِيَّةُ اُمَّتي الجِهادُ في سبيلِ اللّهِ. و قوله: رهبانیة أمتي الجهاد و الحج}}. ([[بحار الانوار]]، کتاب الایمان و الکفر، باب النهی عن الرهبانیة: ج ۷۰، ص ۱۱۵) چنانکه در سفینة البحار در لغت (رهب) [[نقل]] کرده: پسری از [[عثمان بن مظعون]] فوت شد، او بسیار محزون گردید و در منزل خویش محلی برای [[عبادت]] معین کرد و مشغول [[عبادت]] شد، این خبر به [[رسول خدا]]{{صل}} رسید، فرمود: ای [[عثمان]] [[خدا]] بر ما [[رهبانیت]] ننوشته، [[رهبانیت]] [[امت]] من [[جهاد]] در راه خداست و در ضمن روایتی در [[مجمع البیان]] [[نقل]] شده: آن [[حضرت]] به [[ابن مسعود]] گفت: میدانی [[رهبانیت]] [[امت]] من چیست؟ او گفت: [[خدا]] و رسولش داناتر هستند فرمود: [[هجرت]]، [[جهاد]]، صلات، صوم، [[حج]] و [[عمره]] است. ثانیاً، در روایاتی [[نقل]] شده که [[مسیحیان]] در اثر فشارهای بعد [[حضرت عیسی]] مجبور به [[پناه]] بردن به غارها و مناطق دور افتاده و کوهها شدند و در آنجا به [[دعا]] و [[عبادت]] پرداختند که این [[رهبانیت]] اختیاری نبوده و دائمی هم نبوده است، به همین [[دلیل]] جمله رهبانیتی که [[بدعت]] کردند به این جهت بوده است. (تفسیرنورالثقلین ج ۵، ص ۲۵۲)<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۶۳۹-۶۵۱.</ref>. | اولاً، از [[پیامبر]] [[نقل]] شده: {{متن حدیث|إنّ اللّهَ تباركَ و تعالى لَم يَكتُبْ علَينا الرَّهبانِيَّةَ، إنّما رَهبانِيَّةُ اُمَّتي الجِهادُ في سبيلِ اللّهِ. و قوله: رهبانیة أمتي الجهاد و الحج}}. ([[بحار الانوار]]، کتاب الایمان و الکفر، باب النهی عن الرهبانیة: ج ۷۰، ص ۱۱۵) چنانکه در سفینة البحار در لغت (رهب) [[نقل]] کرده: پسری از [[عثمان بن مظعون]] فوت شد، او بسیار محزون گردید و در منزل خویش محلی برای [[عبادت]] معین کرد و مشغول [[عبادت]] شد، این خبر به [[رسول خدا]]{{صل}} رسید، فرمود: ای [[عثمان]] [[خدا]] بر ما [[رهبانیت]] ننوشته، [[رهبانیت]] [[امت]] من [[جهاد]] در راه خداست و در ضمن روایتی در [[مجمع البیان]] [[نقل]] شده: آن [[حضرت]] به [[ابن مسعود]] گفت: میدانی [[رهبانیت]] [[امت]] من چیست؟ او گفت: [[خدا]] و رسولش داناتر هستند فرمود: [[هجرت]]، [[جهاد]]، صلات، صوم، [[حج]] و [[عمره]] است. ثانیاً، در روایاتی [[نقل]] شده که [[مسیحیان]] در اثر فشارهای بعد [[حضرت عیسی]] مجبور به [[پناه]] بردن به غارها و مناطق دور افتاده و کوهها شدند و در آنجا به [[دعا]] و [[عبادت]] پرداختند که این [[رهبانیت]] اختیاری نبوده و دائمی هم نبوده است، به همین [[دلیل]] جمله رهبانیتی که [[بدعت]] کردند به این جهت بوده است. (تفسیرنورالثقلین ج ۵، ص ۲۵۲)<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۶۳۹-۶۵۱.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||