نامۀ ۳۴ نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

==فرازی از [[نامه]]==

*اما بعد، خبر دل‌گیری تو از فرستادن اشتر به جایت ([[ولایت]] [[مصر]]) به گوشم رسید. البته من این کار را برای سهل‌انگاری ورزیدنت یا به منظور افزون [[تلاش]] و جدیتت نکردم، بل، [[مقام]] و نفوذی را که داشتی بدین جهت از دستت گرفتم تا به [[ولایتی]] بگمارمت که [[رنج]] و گرفتاری‌اش کمتر و فرمانروایی‌اش بر تو بهتر و خوشایندتر باشد. کسی را که به [[ولایت]] [[مصر]] گماشته بودم، مردی از [[یاران]] [[وفادار]] ما و از [[مخالفان]] سرسخت دشمنانمان به‌شمار می‌رفت. [[خدا]] بیامرزدش، روزگارش پایان یافت و به‌سوی [[مرگ]] شتافت، ما از او [[راضی]] و خرسندیم، [[خدا]] هم از او [[خشنود]] باشد و بر پاداشش بیفزاید. پس اکنون تو رو به دشمنت بتاز و بینشت را راهنمای خویش بساز. برای [[جنگ]] با آن‌که با تو سر [[جنگ]] دارد، دامن [[همت]] بالا بزن و [[مردم]] را به راه پروردگارت فرابخوان. پیوسته از [[خدا]] کمک و [[یاری]] بجوی، تا [[اندوه]] و نگرانی را از وجودت بزداید و در [[تحمل]] [[سختی]] و آنچه بر سرت می‌آید کمکت فرماید، ان شاء [[الله]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.

== جستارهای وابسته ==