فتنه در نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

[[امام]] {{ع}} به [[مردمان]] سفارش می‌کند که در زمان بروز [[فتنه]] و شرایطی که امکان تشخیص برای افراد وجود ندارد به‌گونه‌ای عمل کنند که دیگران نتوانند از آن‌ها به نفع خویش بهره گیرند؛ چنان‌که می‌فرماید: به هنگام بروز [[فتنه]] چون اشتر دو ساله باش که نه پشتی [[استوار]] دارد که بر آن سوار توان شد و نه پستانی شیرده، که از آن شیر توان دوشید<ref>{{متن حدیث|كُنْ فِي الْفِتْنَةِ كَابْنِ اللَّبُونِ، لَا ظَهْرٌ فَيُرْكَبَ وَ لَا ضَرْعٌ فَيُحْلَبَ}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۱.</ref>.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص۶۰۶ ـ ۶۰۸.</ref>

== جستارهای وابسته ==