فدک در معارف و سیره علوی: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[مظلومیت علی]]{{ع}} در [[غصب]] فدک<ref>فدک قریه‌ای است در فاصله دو یا سه [[روز]] راه (۲۵۰ کیلومتری) از شمال [[مدینه]] و در جنوب [[خیبر]] که آب فراوان و مزارع و نخلستان‌های بسیار دارد و پیش از [[اسلام]]، مانند خیبر [[مسکن]] [[یهودیان]] بوده است. پس از آنکه [[پیامبر]]{{صل}} در خیبر فرود آمد و دژهای آن به دست [[مسلمانان]] گشوده شد اهالی [[فدک]] بیمناک گشتند و با پیشنهاد واگذاری نیمی از [[اراضی]] آن به [[رسول خدا]]{{صل}} تقاضای [[صلح]] کردند، بدین‌سان این بخش از اراضی فدک به دلیل آن‌که مسلمانان اسبی و شتری بر آن نتاختند و هیچ گونه [[جنگی]] واقع نشد «[[سوره حشر]]، [[آیه]] ۶ و ۷» خالصه وفییء پیامبر بود و بعد از پیامبر مختص به [[امام]] بعد از اوست. «سیره ابن هشام، ج۳، ص۳۶۸؛ [[بلاذری]]، [[فتوح البلدان]]، بلاذری، ص۴۲.

بر پایه [[منابع شیعه]]، [[پیامبر گرامی اسلام]] پس از [[تسلیم]] اهالی فدک، علی{{ع}} را به آنجا فرستاد تا [[پیمان]] صلح را بنویسد و از سوی آن [[حضرت]] [[امضا]] کند. سپس هنگامی که آیه: {{متن قرآن|فَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ}} [«بنابراین، [[حقّ خویشاوند]] را بپرداز» [[سوره روم]]، آیه ۳۸] نازل شد رسول خدا فدک را که مختص به شخص خودش بود به [[فاطمه]]{{س}} بخشید تا در معاش خود و فرزندانش و کمک به [[فقرا]] و [[مستمندان]] و نیز در [[تحکیم]] [[امامت علی]]{{ع}} به کار گیرد. فدک تا [[استوار]] شدن پایه‌های [[حکومت ابوبکر]] در [[تصرف]] [[دختر پیامبر]] بود و عواید آن را سالانه به آن بانوی دو عالم می‌دادند و واگذاری فدک توسط رسول خدا{{صل}} به دختر گرامیش [[فاطمه زهرا]]{{س}} [[مورد اتفاق]] [[علمای شیعه]] و بسیاری از [[دانشمندان]] [[سنی]] است. ([[طبرسی]]، [[مجمع البیان]]، ج۲، ص۴۱۱؛ [[سیوطی]]، [[الدر المنثور]]، ج۴، ص۱۷۷؛ شرح [[ابن ابی الحدید]]، ج۱۶، ص۲۰۸ و...).</ref>==

و در کتاب‌های [[شیعه]] همین خبر را با اختلافاتی نقل کرده‌اند، از آن جمله در بعضی [[روایات]] آمده است که عمر در ضمن گرفتن سند از دست فاطمه{{س}} وی را چنان مضروب ساخت که بر اثر آن، سقط جنین کرد و چند ماه بعد درگذشت<ref>ر.ک: شیخ مفید، الاختصاص، ص۱۸۵؛ طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۲۱.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]] ص ۵۴۹.</ref>