ابوحازم انصاری: تفاوت میان نسخه‌ها

در روایت دوم که به [[اعتکاف]] و قرائت [[نماز]] مربوط است، [[ابوحازم]] از [[بیاضی]] ۔ مردی از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} - نقل کرده که رسول خدا{{صل}} بر گروهی که با صدای بلند نماز می‌خواندند وارد شد. فرمود: [[نمازگزار]] با [[پروردگار]] خود [[مناجات]] می‌کند. پس باید متوجه آنچه با [[خدا]] [[نجوا]] می‌کند باشد و نباید گروهی با بلند خواند [[قرآن]]، صدایشان را بر گروهی دیگر آشکار کنند<ref>مالک، ج۱، ص۸۰؛ عبدالرزاق صنعانی، ج۲، ص۴۹۸؛ بخاری، خلق أفعال العباد، ص۱۰۷؛ نسائی، ج۲، ص۲۶۴؛ بیهقی، ج۳، ص۱۱.</ref>. در این روایت، ابوحازم با عناوین "التمار"، "[[مولی]] الانصار"، "مولی الغفارین" [[مقید]] شده است. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، ج۷، ص۷۰.</ref> [[ابوحازم بیاضی]] و ابوحازم تمار را یکی ندانسته؛ زیرا بیاضی از [[انصار]] است و تمار مولای [[ابو رُهم غفاری]] و [[تابعی]] است، ولی وی معین نمی‌کند که منظور از ابوحازم در این [[روایت]] کدام است. [[ابوداود]] او را بیاضی<ref>ابن حجر، ج۷، ص۲۷۰.</ref> و قریب به [[اتفاق]] [[محدثان]] (منابع پیشین) و تراجم نگاران<ref>ابن حبان، ج۴، ص۲۱۸؛ کشی، ج۱، ص۲۱۶؛ ابن ابی حاتم، ج۳، ص۴۳۱؛ مزی ج۳۵، ص۸؛ مبارکفوری، ج۴، ص۳۲۱.</ref> او را ابوحازم تمار می‌دانند. حتی کسانی که این روایت را ذیل [[ابوحازم انصاری]] آورده‌اند، برای معرفی او می‌گویند وی همان است که [[محمد بن ابراهیم]] از او روایت کرده<ref>ابن حجر، ج۷، ص۷۰.</ref> و این شخص تنها [[راوی]] ابوحازم تمار است<ref>احمد بن حنبل، ج۲، ص۵۵۰؛ ابن ابی حاتم، ج۳، ص۴۳۱؛ مزی، ج۲۴، ص۳۰۳.</ref>.