ابلیس در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

ابلیس در علوم قرآنی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۴۰

۱ بایت حذف‌شده ، ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲

جز

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

دیداریویکی‌متن

HeydariBot

۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش

@@ خط ۱۶: / خط ۱۶: @@
 در [[قرآن]] اغلب از "ابلیس" به "[[شیطان]]" تعبیر شده و فقط در یازده جا کلمه "ابلیس" به کار رفته است. در تمام موارد بیان داستان [[حضرت آدم]] - جز یک مورد - از ابلیس[[سخن]] به میان آمده است؛ با این توضیح که همه [[فرشتگان]] به [[فرمان]] [[پروردگار]] به آدم سجده کردند؛ اما ابلیس خودداری کرد و متکبرانه گفت: [[آفرینش]] من از [[آتش]] و [[آفرینش آدم]] از [[خاک]] است؛ من بر او [[برتری]] دارم و نباید به او سجده کنم. [[خداوند]] نیز او را از درگاه خود راند و فرمود: "تا [[روز جزا]] [[لعنت]] من بر او باد!" ابلیس نیز گفت: من نیز در [[مقام]] [[گمراه کردن]] [[بنی‌آدم]] برخواهم آمد و جز [[بندگان]] مخلصت هیچ کس از [[وسوسه]] من سالم نخواهد ماند. او به وسوسه آدم و [[حوا]] پرداخت و وسیله بیرون راندن ایشان را از [[بهشت]] فراهم کرد. این قصّه در سوره‌های "بقره"، "[[اعراف]]"، "[[حجر]]"، "[[بنی‌اسرائیل]]"، "کهف"، "شعراء" و "ص" مسطور است.
-قرآن مجید در یک مورد دیگر از ابلیس بدون اشاره به داستان [[حضرت آدم]]{{ع}} یاد کرده است؛ آنجاکه می‌فرماید:{{متن قرآن|وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«و به راستی ابلیس گمان خویش را درباره آنان درست یافت؛ پس (همه) جز گروهی از مؤمنان از او پیروی کردند» سوره سبأ، آیه ۲۰.</ref>.<ref>خزائلی،محمد، اعلام القرآن،صفحه (۷۷-۸۹)؛ قرشی بنابی ، علی اکبر ، ۱۳۰۷ -،قاموس قرآن،جلد۱،صفحه ۲۲۶؛ مکارم شیرازی ، ناصر ، پیام قرآن , روش تازه ای درتفسیر موضوعی قرآن،جلد۴،صفحه ۳۲؛ هاکس ، جیمز،قاموس کتاب مقدس،صفحه ۵۴۵؛ خرمشاهی ، بهاء الدین ، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی،جلد۱،صفحه ۱۱۶</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص ۳۸۰۹.</ref>
+قرآن مجید در یک مورد دیگر از ابلیس بدون اشاره به داستان [[حضرت آدم]]{{ع}} یاد کرده است؛ آنجاکه می‌فرماید:{{متن قرآن|وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«و به راستی ابلیس گمان خویش را درباره آنان درست یافت؛ پس (همه) جز گروهی از مؤمنان از او پیروی کردند» سوره سبأ، آیه ۲۰.</ref><ref>خزائلی،محمد، اعلام القرآن،صفحه (۷۷-۸۹)؛ قرشی بنابی ، علی اکبر ، ۱۳۰۷ -،قاموس قرآن،جلد۱،صفحه ۲۲۶؛ مکارم شیرازی ، ناصر ، پیام قرآن , روش تازه ای درتفسیر موضوعی قرآن،جلد۴،صفحه ۳۲؛ هاکس ، جیمز،قاموس کتاب مقدس،صفحه ۵۴۵؛ خرمشاهی ، بهاء الدین ، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی،جلد۱،صفحه ۱۱۶</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص ۳۸۰۹.</ref>
 == جستارهای وابسته ==