ابوحاتم مزنی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صحابه | عنوان مدخل  = ابوحاتم مزنی | مداخل مرتبط = [[ابوحاتم مزنی در تراجم و رجال]] - [[ابوحاتم مزنی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}

}}

== مقدمه ==

[[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، ج۵، ص۱۶۵.</ref> وی را [[مدنی]] و [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، ج۷، ص۶۸.</ref> به طور مطلق او را حجازی دانسته است<ref>مزی، ج۳۳، ص۲۱۴.</ref>، نام او و پدرش دانسته نیست. [[دولابی]]<ref>دولابی، ج۱، ص۴۶.</ref> و [[بخاری]]<ref>بخاری، ج۵، ص۲۲۲.</ref> نام وی را در شمار صحابه‌ای آورده‌اند که به [[کنیه]] مشهورند. سیره‌نویسان و [[محدثان]] دیگری نیز<ref>ابن حبان، ج۳، ص۴۵۶؛ ترمذی، ج۲، ص۲۷۴؛ بیهقی، ج۷، ص۸۲.</ref> وی را از [[صحابه]] و [[راوی حدیث]] [[پیامبر]] {{صل}} دانسته‌اند. [[روایت]] او را [[عبدالله بن هرمز]] از [[سعید]] و [[محمد]]، [[پسران]] [[عبید]] نقل کرده است<ref>دولابی، ج۱، ص۴۶؛ ابن معین، ج۱، ص۳۷؛ بخاری، ج۵، ص۲۲۲.</ref>.  

روایت [[ابو حاتم]] این است که پیامبر {{صل}} فرمود: هرگاه از [[دین]] و [[خلق و خوی]] شخصی [[رضایت]] داشتید، با او [[ازدواج]] کنید؛ در غیر این صورت، [[فتنه]] و [[فساد]] گسترش خواهد یافت<ref>طبرانی، ج۲۲، ص۲۹۹؛ ترمذی، ج۲، ص۲۷۴؛ بیهقی، ج۷، ص۸۲؛ ابن ابی عاصم، ج۲، ص۳۵۱.</ref>. ابوداوود [[حدیث]] [[ابوحاتم]] را «مرسل» دانسته که به معنای [[تابعی]] بودن ابوحاتم است<ref>مزی، ج۳۳، ص۲۱۴؛ ابن حجر، ج۷، ص۶۸.</ref>. با این حال، انتساب این حدیث به ابوحاتم، [[شهرت]] بیشتری دارد؛ چنان‌که [[منابع روایی]] بسیاری بدان اشاره کرده‌اند. [[ترمذی]]<ref>ترمذی، ج۲، ص۲۷۴.</ref> پس از ذکر حدیث ابوحاتم می‌گوید: برای او [[حدیثی]] جز حدیث یاد شده نمی‌شناسد. ابن حجر<ref>ابن حجر، ج۷، ص۷۰.</ref> پس از [[یادآوری]] این مطلب که [[ابن حبان]]<ref>ابن حبان، ص۲۷۳.</ref> ابن سکن، و ترمذی<ref>ترمذی، ج۲، ص۲۷۴.</ref> او را [[صحابی]] دانسته‌اند، [[سخن]] ابن قانع، دایر بر اینکه نام ابوحاتم، [[عقیل بن مقرن]] است را توهم دانسته است<ref>ر. ک: ابن حجر، تهذیب، ج۲، ص۵۵.</ref>. ضمن آنکه مشهور، کنیه عقیل بن مقرن را [[ابوحکیم]] و ابوعمرو ضبط کرده‌اند نه ابوحاتم<ref>ابن سعد، ج۶، ص۱۹؛ ابن عبدالبر، ج۳، ص۱۸۸.</ref><ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوحاتم مزنی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۲۲۸.</ref>