اصول دین در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

اصول دین در معارف و سیره حسینی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۴

۱ بایت حذف‌شده ، ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲

جز

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

دیداریویکی‌متن

HeydariBot

۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش

@@ خط ۱۳: / خط ۱۳: @@
 # [[امام]]{{ع}} آن‌گاه که به بیان ملاک [[تکلیف]] می‌پردازد چنین می‌فرماید آن‌گاه که [[خداوند]] توان کسی را بازگرفت [[اطاعت]] خود را از او برمی‌دارد و هرگاه قدرتش را سلب کرد، تکلیف خود را از او برخواهد داشت<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین، ص۵۴۲، به نقل از تحف العقول، ص۱۷۵.</ref>.
 # امام حسین{{ع}} در پاسخ [[حسن بصری]] در معنای «قدر» فرمود: به [[راستی]] هرکسی به [[خیر و شر]] «قدر» [[ایمان]] نداشته باشد، کاملا به کفر‌گراییده است و هرکس [[معاصی]] را به [[ذمّه]] [[خدا]] بیندازد، گناهی بس بزرگ مرتکب شده و به خداوند [[افتراء]] بسته است. خدا با [[کراهت]] [[بندگی]] نمی‌شود و با [[زور]] و [[جبر]] مورد [[عصیان]] قرار نمی‌گیرد و [[بندگان]] را به [[هلاکت]] نمی‌افکند، ولی هرچه را بدانان داده، [[مالک]] آن است و بر آن‌چه خود بدان‌ها [[توانایی]] داده، [[قادر]] و تواناست. اگر از خداوند [[فرمان]] بردند، از بندگی آنها جلوگیری نمی‌کند و اگر به [[ارتکاب معصیت]] پرداختند، می‌تواند بر آنها [[منّت]] [[نهد]] و میان آنان و گناهانشان فاصله بیندازد، اگر چنین نکند او نبوده که آنها را به [[گناه]] واداشته و یا بر انجام [[گناه]] مجبور کرده است، بلکه با [[بیم]] دادن و [[اتمام حجّت]] بر آنان به آنها توان و [[تمکین]] [[عنایت]] نموده و راه رسیدن به [[اوامر و نواهی]] خود را به بندگانش نشان داده است<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین، ص۵۴۰- ۵۴۱، به نقل از معادن الحکمه، ج۲، ص۴۵.</ref>.
-#دعاهای [[امام حسین]]{{ع}} به ویژه دعای عشرات و [[دعای عرفه]]<ref>البلد الامین کفعمی، ص۲۴.</ref> که با [[معارف]] ارزنده و [[علوم]] بیکرانش می‌درخشد، سرشار از گوهرهای گرانبهایی در [[یگانگی خدا]] و [[شناخت]] او و [[هدایت الهی]] می‌باشد بلکه می‌توان گفت: یک دوره کامل [[اصول عقاید]] تلقی می‌شوند، آنجا که در آغاز [[دعا]] عرضه می‌دارد: {{متن حدیث|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَيْسَ لِقَضَائِهِ دَافِعٌ وَ لَا لِعَطَائِهِ مَانِعٌ وَ لَا كَصُنْعِهِ صُنْعُ صَانِعٍ وَ هُوَ الْجَوَادُ الْوَاسِعُ، فَطَرَ أَجْنَاسَ الْبَدَائِعِ وَ أَتْقَنَ بِحِكْمَتِهِ الصَّنَائِعَ، لَا يَخْفَى عَلَيْهِ الطَّلَائِعُ وَ لَا تَضِيعُ عِنْدَهُ الْوَدَائِعُ، أَتَى بِالْكِتَابِ الْجَامِعِ وَ بِشَرْعِ الْإِسْلَامِ النُّورِ السَّاطِعِ وَ هُوَ لِلْخَلِيفَةِ صَانِعٌ وَ هُوَ الْمُسْتَعَانُ عَلَى الْفَجَائِعِ}}<ref>«حمد و ستایش خدایی را می‌سزد که قضایش واقع می‌شود و در بذل و بخشش او مانعی وجود ندارد و آفرینش هیچ آفریننده‌ای نظیر پدیده‌هایش نیست، او جواد و بخشنده و گشایش‌بخش است، انواع آفریده‌ها را خلق کرد و با حکمت خود، کارها را تحکیم بخشید، پدیده‌هایش نهان نیست و امانت‌ها نزدش به تباهی نمی‌رود. کتاب جامع (قرآن) را با نور ساطع نازل فرمود. او آفریدگار آفریده‌های خویش است و در حوادث ناگوار، تنها از او یاری خواسته می‌شود.».. موسوعة کلمات الامام الحسین، ص۷۹۳- ۸۰۶، به نقل از اقبال الأعمال، ص۳۳۹.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص ۳۰۵.</ref>.
+#دعاهای [[امام حسین]]{{ع}} به ویژه دعای عشرات و [[دعای عرفه]]<ref>البلد الامین کفعمی، ص۲۴.</ref> که با [[معارف]] ارزنده و [[علوم]] بیکرانش می‌درخشد، سرشار از گوهرهای گرانبهایی در [[یگانگی خدا]] و [[شناخت]] او و [[هدایت الهی]] می‌باشد بلکه می‌توان گفت: یک دوره کامل [[اصول عقاید]] تلقی می‌شوند، آنجا که در آغاز [[دعا]] عرضه می‌دارد: {{متن حدیث|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَيْسَ لِقَضَائِهِ دَافِعٌ وَ لَا لِعَطَائِهِ مَانِعٌ وَ لَا كَصُنْعِهِ صُنْعُ صَانِعٍ وَ هُوَ الْجَوَادُ الْوَاسِعُ، فَطَرَ أَجْنَاسَ الْبَدَائِعِ وَ أَتْقَنَ بِحِكْمَتِهِ الصَّنَائِعَ، لَا يَخْفَى عَلَيْهِ الطَّلَائِعُ وَ لَا تَضِيعُ عِنْدَهُ الْوَدَائِعُ، أَتَى بِالْكِتَابِ الْجَامِعِ وَ بِشَرْعِ الْإِسْلَامِ النُّورِ السَّاطِعِ وَ هُوَ لِلْخَلِيفَةِ صَانِعٌ وَ هُوَ الْمُسْتَعَانُ عَلَى الْفَجَائِعِ}}<ref>«حمد و ستایش خدایی را می‌سزد که قضایش واقع می‌شود و در بذل و بخشش او مانعی وجود ندارد و آفرینش هیچ آفریننده‌ای نظیر پدیده‌هایش نیست، او جواد و بخشنده و گشایش‌بخش است، انواع آفریده‌ها را خلق کرد و با حکمت خود، کارها را تحکیم بخشید، پدیده‌هایش نهان نیست و امانت‌ها نزدش به تباهی نمی‌رود. کتاب جامع (قرآن) را با نور ساطع نازل فرمود. او آفریدگار آفریده‌های خویش است و در حوادث ناگوار، تنها از او یاری خواسته می‌شود.».. موسوعة کلمات الامام الحسین، ص۷۹۳- ۸۰۶، به نقل از اقبال الأعمال، ص۳۳۹.</ref><ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص ۳۰۵.</ref>.
 == منابع ==