انجیل در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
| موضوع مرتبط = انجیل | | موضوع مرتبط = انجیل | ||
| عنوان مدخل = [[انجیل]] | | عنوان مدخل = [[انجیل]] | ||
| مداخل مرتبط = [[انجیل در | | مداخل مرتبط = [[انجیل در کلام اسلامی]] - [[انجیل در معارف مهدوی]] - [[انجیل در معارف و سیره رضوی]]| | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== معناشناسی انجیل == | |||
کلمۀ انجیل از ریشۀ عبرانی یا [[سریانی]] است و همان کتابی است که بر [[حضرت عیسی]]{{ع}} نازل شده است. البته برخی [[صاحب نظران]] این کلمه را یونانی به معنی [[بشارت]] میدانند<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۳۸. </ref>. | |||
کتاب [[دینی]] [[مسیحیان]] [[انجیل]] نامیده میشود. واژه انجیل در لغت [[مغرب]] واژه یونانی "enangelion" به معنای مژده و [[بشارت]] است.<ref>قاموس کتاب مقدس، ۱۱۱</ref>. در [[قرآن کریم]] و [[احادیث اسلامی]]، انجیل نام کتاب [[حضرت مسیح]] است که از جانب [[خداوند]] به او [[وحی]] شده است اما در کتابهای [[تاریخ]] [[ادیان]] و به ویژه نزد مسیحیان، کتابهایی که در سدههای نخستین [[مسیحیت]] برای ثبت اقوال و [[اعمال]] [[نگارش]] یافتند، انجیل نامیده میشود. نویسندگان انجیلها در نگارش شرح زندگانی [[حضرت عیسی]] [[مسیح]] از مطالبی استفاده کردهاند که از طریق [[شاگردان]] او و [[شاهدان]] عینی وقایع در دسترس آنها قرار گرفته بود.<ref>لوقا ،۱ـ۴</ref>.<ref>[[رسول رضوی|رضوی، رسول]]، [[انجیل - رضوی (مقاله)|مقاله «انجیل»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۵۰۱.</ref> | |||
== تاریخچه کتاب [[انجیل]] == | |||
بعد از عروج [[حضرت عیسی]]{{ع}}، [[یهودیان]] نسخههای [[انجیل]] را از میان بردند و [[مسیحیان]]، سالهای سال بدون کتاب بودند. سرانجام برخی بزرگان [[دینی]] آنان تصمیم گرفتند بنابر محفوظات و شنیدههای خویش، کتابی برای [[مردم]] بسازند، به همین [[دلیل]] بسیاری از [[مسیحیان]] برای [[نوشتن]] سخنان و وقایع [[زندگی]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} دست به قلم شدند و آثاری را ساختند و شمار این اناجیل به ۶۶ کتاب رسید؛ اما در فاصله میان سال ۴۹۲ تا ۴۹۶ میلادی، پاپ ژیلاسیوس همه آنها را جز چهار [[انجیل]] را مردود دانست<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس، ۲۵۹؛ عهدین، قرآن و علم، ۱۰۷؛ قاموس کتاب مقدس، ۱۱۲ و ۱۱۳.</ref>. | |||
انجیلی که امروزه در دسترس است، در [[حقیقت]] چهار کتاب است و میان مجموعه کتابهای مقدس قرار گرفته است. [[کتاب مقدس]]، مجموعه [[عهد]] عتیق ([[تورات]]) و [[عهد جدید]] است. [[عهد عتیق]] را [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] معتبر و [[مقدس]] میشمارند؛ اما [[یهودیان]] [[اعتقادی]] به [[عهد جدید]] ندارند. در [[عهد جدید]] [[احکام شرعی]] یافت نمیشود و [[مسیحیان]] ناچارند در این باره به [[عهد عتیق]] [[رجوع]] کنند. [[عهد جدید]]، شامل ۲۷ کتاب است که شورای کارتاژ در سال ۳۹۷ میلادی، به آنها رسمیت دادند، [[مسیحیان]] معتقدند [[چهل]] نویسنده در مدتی بیش از ۱۵۰۰ سال، مجموعه [[کتاب مقدس]] را نوشتهاند همچنین معتقدند [[خداوند]] این متون را به اشخاصی [[الهام]] کرده و آنان به واسطۀ همین [[الهام]]، [[کتاب مقدس]] را نوشتهاند. به این ترتیب [[مسیحیان]] [[کتاب مقدس]] را کتابی آسمانی میدانند، هر چند نوشتار آن توسط اهل [[زمین]] انجام پذیرفت<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۳۸. </ref>. | |||
==[[انجیل]] در [[قرآن]]== | براساس تحقیقات محققان [[مسلمان]]، نزدیکترین [[انجیل]] به آموزههای [[قرآن]]، [[انجیل]] [[برنابا]] است که بر اثر [[تعصب]] آباء [[کلیسا]] کنار نهاده شد. در این [[انجیل]] اشاراتی به [[پیامبر آخرالزمان]] و [[جهانی بودن]] [[دین]] او آمده است. این [[انجیل]] را [[حیدر]] قلی خان سردار کابلی به [[فارسی]] ترجمه کرد. زمان تدوین اناجیل اربعه میان سالهای ۷۰ تا ۱۱۰ میلادی است<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس، ۲۵۹؛ عهدین، قرآن و علم، ۱۰۷؛ قاموس کتاب مقدس، ۱۱۲ و ۱۱۳. </ref>. | ||
[[هدف]] [[مسیحیان]] برای اناجیل ساخته شده این بود که اناجیل، توسط این چهارتن به نام [[متی]]، [[مرقس]]، [[لوقا]] و [[یوحنا]] نوشته شود و از زندگینامه وحرفهای [[حضرت مسیح]] سخن بگوید، در این بین، سه [[انجیل]] [[متی]]، [[مرقس]] و [[لوقا]] بسیار به یکدیگر شبیهاند و از این رو، آنها را اناجیل همنظر میخوانند. بنابر تحقیقات انجام شده، ۹۱ درصد [[انجیل]] [[مرقس]] در [[انجیل]] [[متی]] و ۵۳ درصد آن در [[انجیل لوقا]] تکرار شده است<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس، ۲۵۹؛ عهدین، قرآن و علم، ۱۰۷؛ قاموس کتاب مقدس، ۱۱۲ و ۱۱۳.</ref>. | |||
اناجیل همنظر شرح مختصری از [[زندگی]] و [[تعالیم]] [[مسیح]] را پیش میکشند؛ اما [[انجیل]] [[یوحنا]] مختصری از رویدادهای مهم [[زندگی]] [[مسیح]] و تعلیمات [[روحانی]] و [[اوامر]] او را آورده است همچنین این [[انجیل]] موضوع [[الوهیت]] [[حضرت مسیح]] را برجستهتر کرده است، اما به مسائلی از جمله میلاد [[حضرت]] و عروج آن نپرداخته است، محققین [[اختلاف]] در نوشتار [[انجیل]] [[یوحنا]] را به خاطر تأخر زمانی [[انجیل]] [[یوحنا]] میدانند؛ زیرا نویسنده از اناجیل دیگر [[آگاهی]] داشته و نخواسته است آنها را تکرار کند. در این میان، [[انجیل]] [[مرقس]] پیش از دیگر اناجیل نوشته شده است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۳۹. </ref>. | |||
اما [[قرآن کریم]]، هیچ گاه از کلمۀ اناجیل استفاده نکرده است؛ بلکه از [[انجیل]] یاد میکند و از [[آیات قرآنی]] به دست میآید [[کتاب آسمانی]] [[حضرت مسیح]] دچار [[تحریف]] شده است، [[شاهد]] اینکه اناجیل فعلی پس از زمان [[حضرت عیسی]]{{ع}} و حتی پس از [[حواریون]] پدید آمدهاند، این است که نویسندگان اناجیل، برای تألیف کتابشان از آثار شفاهی [[جماعت]] نخستین [[مسیحی]] که با تخیلات و ذهنیات شخصیشان آمیخته شده استفاده کردهاند، به ویژه اندیشههای [[پولس]] که برخی [[صاحب نظران]] او را معمار [[مسیحیت]] کنونی میدانند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۴۰-۱۴۱. </ref>. | |||
== [[انجیل]] در [[قرآن]] == | |||
در [[قرآن کریم]] دوازده بار کلمۀ [[انجیل]] استفاده شده و به برخی از ویژگیهای این [[کتاب آسمانی]] اشاره شده است؛ از جمله اینکه انجیل، دارای [[احکام]] است و [[احکام شرعی]] آن، آسانتر از [[احکام شرعی]] [[حضرت موسی]] {{ع}} بوده است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۳۸. </ref>. | |||
[[قرآن کریم]]، از [[انجیل]] به بزرگی یاد میکند و آن را سراسر [[نور]]، [[هدایت]] و [[موعظه]] میداند، چراکه فرموده است: {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}}<ref>«و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا میداشتند از نعمتهای آسمانی و زمینی برخوردار میشدند ؛ برخی از ایشان امتی میانهرو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام میدهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶.</ref>. | |||
تقدس [[انجیل]] ادعای بی مبنا نیست چراکه اولا رهبانیتی که [[راهبان]] [[نصارا]] خودشان را به آن ملتزم کردهاند روا نیست و ثانیا بنابر [[آیات قرآنی]]، در [[انجیل]] از [[پیامبر]] [[مسلمانان]]، [[حضرت محمد]] یاد شده و از نشانههای او مانند [[امی بودن]] و همچنین نام او، [[احمد]] و [[وصف]] پیروانش سخن گفته شده است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۴۰. </ref>. | |||
[[قرآن]]، گاهی از [[مسیحیت]] با تعبیر [[اهل انجیل]] یاد کرده است. البته [[مسیحیان]] هرگز نمیگویند [[عیسی]]{{ع}} کتابی به نام [[انجیل]] آورد است؛ آنان [[اعتقاد]] دارند؛ آوردن [[وحی]] توسط [[عیسی]]{{ع}} به گونهای که [[مسلمانان]] در مورد [[قرآن]] و [[پیامبر اسلام]] معتقدند، در [[مسیحیت]] جایی ندارد. با این همه [[انجیل]] را [[مقدس]] و کاتبان آن را مورد [[عنایت خداوند]] میدانند<ref>ر.ک: میشل، توماس، کلام مسیحی، انتشارات ادیان، ترجمه حسین توفیقی، ص ۲۶.</ref>. | |||
[[مسیحیان]]، [[عیسی]]{{ع}} را تجسم [[وحی الهی]] میدانند و به عقیدۀ آنان [[عیسی]]{{ع}} حامل [[پیام]] از طرف [[خداوند]] نیست؛ بلکه عین [[پیام]] [[خداوند]] است. به همین [[دلیل]] [[مسیحیان]] انجیلی را که [[عیسی]]{{ع}} آن را نوشته و یا به شاگردانش املاء کرده را قبول ندارند چراکه [[عیسی]]{{ع}} را حامل [[پیام]] [[خداوند]] که در قالب کتاب [[انجیل]] تدوین شده نمیدانند؛ البته آنان معتقدند [[خداوند]] [[کتاب مقدس]] را به وسیله [[الهامات]] [[روح القدس]] پدید آورده و برای این منظور مؤلفانی از [[بشر]] را برای [[نوشتن]] آنها قرار داده و در [[نوشتن]] به گونهای آنان را [[یاری]] کرده است که فقط چیزهایی را که او موافقش بوده، نوشته شود<ref>.ر.ک: میشل، توماس، کلام مسیحی، انتشارات ادیان، ترجمه حسین توفیقی، ص ۲۶.</ref>. | [[مسیحیان]]، [[عیسی]]{{ع}} را تجسم [[وحی الهی]] میدانند و به عقیدۀ آنان [[عیسی]]{{ع}} حامل [[پیام]] از طرف [[خداوند]] نیست؛ بلکه عین [[پیام]] [[خداوند]] است. به همین [[دلیل]] [[مسیحیان]] انجیلی را که [[عیسی]]{{ع}} آن را نوشته و یا به شاگردانش املاء کرده را قبول ندارند چراکه [[عیسی]]{{ع}} را حامل [[پیام]] [[خداوند]] که در قالب کتاب [[انجیل]] تدوین شده نمیدانند؛ البته آنان معتقدند [[خداوند]] [[کتاب مقدس]] را به وسیله [[الهامات]] [[روح القدس]] پدید آورده و برای این منظور مؤلفانی از [[بشر]] را برای [[نوشتن]] آنها قرار داده و در [[نوشتن]] به گونهای آنان را [[یاری]] کرده است که فقط چیزهایی را که او موافقش بوده، نوشته شود<ref>.ر.ک: میشل، توماس، کلام مسیحی، انتشارات ادیان، ترجمه حسین توفیقی، ص ۲۶.</ref>. | ||
آیاتی که کلمۀ [[انجیل]] در آنها استفاده شده به چند بخش تقسیم میشود: | |||
#آیاتی که جنبه [[تربیتی]] دارد مانند: | #آیاتی که جنبه [[تربیتی]] دارد مانند: | ||
##{{متن قرآن|قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ}}<ref>«بگو: ای اهل کتاب! تا تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارتان به سوی شما فرو فرستاده شده است بر پا ندارید بر حق نیستید ؛ و بیگمان آنچه از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است بر سرکشی و کفر بسیاری از آنان میافزاید پس بر گروه کافران اندوه مخور» سوره مائده، آیه ۶۸.</ref>. | ##{{متن قرآن|قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ}}<ref>«بگو: ای اهل کتاب! تا تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارتان به سوی شما فرو فرستاده شده است بر پا ندارید بر حق نیستید ؛ و بیگمان آنچه از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است بر سرکشی و کفر بسیاری از آنان میافزاید پس بر گروه کافران اندوه مخور» سوره مائده، آیه ۶۸.</ref>. | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۸: | ||
#وعدهای مشترک [[انجیل]] و [[قرآن]]: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ}}<ref>«همانا خداوند از مؤمنان، خودشان و داراییهاشان را خریده است در برابر اینکه بهشت از آن آنها باشد؛ در راه خداوند کارزار میکنند، میکشند و کشته میشوند بنا به وعدهای راستین که بر عهده او در تورات و انجیل و قرآن است و وفادارتر از خداوند به پیمان خویش کیست» سوره توبه، آیه ۱۱۱.</ref><ref>ر.ک: [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]]، [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ص ۱۸۴-۱۸۸.</ref> | #وعدهای مشترک [[انجیل]] و [[قرآن]]: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ}}<ref>«همانا خداوند از مؤمنان، خودشان و داراییهاشان را خریده است در برابر اینکه بهشت از آن آنها باشد؛ در راه خداوند کارزار میکنند، میکشند و کشته میشوند بنا به وعدهای راستین که بر عهده او در تورات و انجیل و قرآن است و وفادارتر از خداوند به پیمان خویش کیست» سوره توبه، آیه ۱۱۱.</ref><ref>ر.ک: [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]]، [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ص ۱۸۴-۱۸۸.</ref> | ||
== | == تحریف شدن انجیل == | ||
در انجیل کنونی تحریفهایی صورت گرفته است که برخی از آنها عبارتند از: | |||
#به [[صلیب]] کشیده شدن [[حضرت عیسی]]{{ع}}: در حالی که [[قرآن]] چنین رویدادی را نمیپذیرد و تصریح دارد [[خداوند]]، [[حضرت عیسی]]{{ع}} را به سوی خود برده است: {{متن قرآن|وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا}}<ref>«و (این) گفتارشان که «ما مسیح عیسی فرزند مریم، پیامبر خداوند را کشتیم» در حالی که او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه بر آنان مشتبه شد و آنان که در این (کار) اختلاف کردند نسبت بدان در تردیدند، هیچ دانشی بدان ندارند، جز پیروی از گمان و به یقین او را نکشت بلکه خداوند او را نزد خویش فرا برد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره نساء، آیه ۱۵۷ ـ ۱۵۸</ref>. | #به [[صلیب]] کشیده شدن [[حضرت عیسی]]{{ع}}: در حالی که [[قرآن]] چنین رویدادی را نمیپذیرد و تصریح دارد [[خداوند]]، [[حضرت عیسی]]{{ع}} را به سوی خود برده است: {{متن قرآن|وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا}}<ref>«و (این) گفتارشان که «ما مسیح عیسی فرزند مریم، پیامبر خداوند را کشتیم» در حالی که او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه بر آنان مشتبه شد و آنان که در این (کار) اختلاف کردند نسبت بدان در تردیدند، هیچ دانشی بدان ندارند، جز پیروی از گمان و به یقین او را نکشت بلکه خداوند او را نزد خویش فرا برد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره نساء، آیه ۱۵۷ ـ ۱۵۸</ref>. | ||
# [[صاحب]] کتاب نبودن [[حضرت عیسی]]{{ع}}: بنابر [[باور]] [[مسیحیان]] که برگرفته از اناجیل است [[حضرت عیسی]]{{ع}} کتابی به نام انجیل نداشته است؛ اما [[قرآن]] بیان میکند [[خداوند]]، انجیل را بر [[عیسی]]{{ع}}، نازل کرده است: {{متن قرآن|قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا}}<ref>«(نوزاد) گفت: بیگمان من بنده خداوندم، به من کتاب (آسمانی) داده و مرا پیامبر کرده است» سوره مریم، آیه ۳۰.</ref><ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۴۰. </ref> | # [[صاحب]] کتاب نبودن [[حضرت عیسی]]{{ع}}: بنابر [[باور]] [[مسیحیان]] که برگرفته از اناجیل است [[حضرت عیسی]]{{ع}} کتابی به نام انجیل نداشته است؛ اما [[قرآن]] بیان میکند [[خداوند]]، انجیل را بر [[عیسی]]{{ع}}، نازل کرده است: {{متن قرآن|قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا}}<ref>«(نوزاد) گفت: بیگمان من بنده خداوندم، به من کتاب (آسمانی) داده و مرا پیامبر کرده است» سوره مریم، آیه ۳۰.</ref><ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۴۰. </ref> | ||
# [[تثلیث]]: یعنی [[الوهیت]] [[حضرت مسیح]] و [[روح القدس]] خواندن آن در کنار [[خداوند]]. [[قرآن کریم]] از این [[اعتقاد]] به عنوان [[اعتقاد]] [[نصارا]] یاد کرده و آن را مورد [[مذمت]] قرار داده است: {{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ}}<ref>«ای اهل کتاب! در دینتان غلوّ نورزید و درباره خداوند جز راستی سخنی بر زبان نیاورید؛ جز این نیست که مسیح عیسی پسر مریم، پیامبر خداوند و «کلمه اوست» که آن را به (دامان) مریم افکند و روحی از اوست پس به خداوند و پیامبرانش ایمان آورید و سخن از (خدای) سهگانه مگویید» سوره نساء، آیه ۱۷۱.</ref>؛ {{متن قرآن|لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>«به راستی آنان که گفتند خداوند یکی از سه (اقنوم) است کافر شدند و هیچ خدایی جز خدای یگانه نیست و اگر از آنچه میگویند دست نکشند به یقین به کافران ایشان عذابی دردناک خواهد رسید» سوره مائده، آیه ۷۳.</ref><ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۴۰. </ref> | # [[تثلیث]]: یعنی [[الوهیت]] [[حضرت مسیح]] و [[روح القدس]] خواندن آن در کنار [[خداوند]]. [[قرآن کریم]] از این [[اعتقاد]] به عنوان [[اعتقاد]] [[نصارا]] یاد کرده و آن را مورد [[مذمت]] قرار داده است: {{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ}}<ref>«ای اهل کتاب! در دینتان غلوّ نورزید و درباره خداوند جز راستی سخنی بر زبان نیاورید؛ جز این نیست که مسیح عیسی پسر مریم، پیامبر خداوند و «کلمه اوست» که آن را به (دامان) مریم افکند و روحی از اوست پس به خداوند و پیامبرانش ایمان آورید و سخن از (خدای) سهگانه مگویید» سوره نساء، آیه ۱۷۱.</ref>؛ {{متن قرآن|لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>«به راستی آنان که گفتند خداوند یکی از سه (اقنوم) است کافر شدند و هیچ خدایی جز خدای یگانه نیست و اگر از آنچه میگویند دست نکشند به یقین به کافران ایشان عذابی دردناک خواهد رسید» سوره مائده، آیه ۷۳.</ref><ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۴۰. </ref> | ||
==[[انجیل]] و [[مهدویت]]== | == [[انجیل]] و [[مهدویت]] == | ||
[[انجیل]]، [[میراث]] انبیاست و دست به دست بین [[پیامبران]] سپرده شده و بعد از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به اوصیای ایشان رسیده و اکنون نیز اصل آن [[کتاب مقدس]]، عاری از هر گونه [[تحریف]]، نزد [[حضرت مهدی]]{{ع}} قرار دارد. ایشان [[بعد از ظهور]] آن کتاب را به همراه سایر [[کتب آسمانی]] از غاری در [[انطاکیه]] خارج میکند و در میان هر ملتی با [[احکام]] کتاب خودشان [[قضاوت]] میکند<ref>ر.ک: [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۲۵. </ref>. [[انجیل]]، پس از عروج [[حضرت عیسی]]{{ع}} به [[آسمان]]، دچار دگرگونیهای فراوان شد، به طوری که هماکنون ما [[شاهد]] تناقضات بسیاری در بخشهای مختلف [[انجیل]] هستیم. کتاب [[انجیل]] کنونی دارای چندین بخش است که هر بخشی را یکی از [[حواریون]] جمعآوری کرده است و همان بخش به نام خودش مشهور شد. در همین کتاب [[انجیل]] که دچار تحریفهای بسیار شده، [[شاهد]] آیاتی هستیم که به آمدن [[منجی آخرالزمان]] [[بشارت]] میدهد. در این کتاب آمده است: پس از [[حضرت عیسی]]{{ع}} فتنههایی چون [[جنگ]] و [[قحطی]] و مریضی و [[زلزله]] و... پدیدار میشود و در افلاک دگرگونی ایجاد خواهد شد. در آن زمان است که باید برای [[ظهور]] [[حضرت]] [[دعا]] کنید چراکه هیچ کس غیر [[خداوند]] از این امر([[ظهور]]) مطلع نیست، در آن زمان همۀ [[مردم]] به سوی او خواهند رفت و او در زمانی نامشخص که اصلاً [[گمان]] نمیکنید، سوار بر ابرهای [[آسمان]]، با شکوه و جلال زائدالوصفی میآید و به [[داوری]] در میان خلق میپردازد، در این هنگام مردگان [[رجعت]] خواهند کرد. گروهی نیکسرشت و گروهی بدطینت، هر کدام برای دیدن جزای کار خود، در صحنه حاضر میشوند و او در میان تمام [[امتها]] با عصای آهنین ([[شمشیر]]) به [[حکمرانی]] مینشیند و این درحالی است که [[امید]] تمام ملتهای [[جهان]] به [[گسترش عدالت]] او خواهد بود<ref>ر.ک: [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۲۵. </ref>. | |||
==[[انجیل]] از دیدگاه [[مسیحیت]]== | == [[انجیل]] از دیدگاه [[مسیحیت]] == | ||
[[مسیحیان]] [[عقیده]] ندارند که [[عیسی]] کتابوبه نام انجیل آورد<ref>کلام مسیحی،ص۴۹ـ ۵۰</ref> آنان معتقدند، بعد از [[عروج عیسی]]{{ع}} [[پیروان]] وی، اقوال، [[اعمال]] و حوادثی که برای آن [[حضرت]] اتفاق افتاده بود را به صورت روایتهایی شفاهی، نقل میکردند و یک [[سنت]] شفاهی در بین آنها، رایج بود.<ref>تکوین الاناجیل، ص۲۴ و کلام مسیحی، ص۴۳</ref> تنها در نیمه دوم [[قرن اول]] میلادی بود که [[فکر]] [[کتابت]] این سنت شفاهی در میان پیروان مسیحیت، قوت گرفت و عده ای به [[نوشتن]] اقوال و اعمال عیسی{{ع}}، که در آن [[زمان]]، رایج بود و از سوی حواریان و [[شاگردان]] آنها نقل میشد، پرداختند.<ref>تکوین الاناجیل، ص۳۰</ref> و این نوشتهها را انجیل نامیدند. | [[مسیحیان]] [[عقیده]] ندارند که [[عیسی]] کتابوبه نام انجیل آورد<ref>کلام مسیحی،ص۴۹ـ ۵۰</ref> آنان معتقدند، بعد از [[عروج عیسی]]{{ع}} [[پیروان]] وی، اقوال، [[اعمال]] و حوادثی که برای آن [[حضرت]] اتفاق افتاده بود را به صورت روایتهایی شفاهی، نقل میکردند و یک [[سنت]] شفاهی در بین آنها، رایج بود.<ref>تکوین الاناجیل، ص۲۴ و کلام مسیحی، ص۴۳</ref> تنها در نیمه دوم [[قرن اول]] میلادی بود که [[فکر]] [[کتابت]] این سنت شفاهی در میان پیروان مسیحیت، قوت گرفت و عده ای به [[نوشتن]] اقوال و اعمال عیسی{{ع}}، که در آن [[زمان]]، رایج بود و از سوی حواریان و [[شاگردان]] آنها نقل میشد، پرداختند.<ref>تکوین الاناجیل، ص۳۰</ref> و این نوشتهها را انجیل نامیدند. | ||