مغیرة بن شعبه: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۳

مقدمه

مُغَیرَة بن شُعبَة ثقفی، مکنا به ابوعبدالله از قبیله بنی معتب، با آنکه از صحابه پیامبر بود، اما از تقوا بهره‌ای نداشت و از دشمنان سرسخت امام علی(ع) به‌شمار می‌رفت. او مردی دنیاطلب و حیله‌گر بود. مغیره در سال ۲۰ قبل از هجرت متولد شد. او در سال پنجم هجری به اسلام گروید و در برخی جنگ‌ها نیز حضور داشت. در زمان خلیفه دوم والی بصره و سپس کوفه شد، اما خلیفه سوم او را برکنار کرد. مغیره در دوران خلافت ظاهری امام علی(ع) به ظاهر گوشه عزلت گزید، اما در خفا با مخالفان و دشمنان امام(ع) همکاری می‌کرد و چون مردی سیاس و نیرنگ‌باز بود. حیله‌های وی به کار دشمنان امام می‌آمد. او در دوران حکومت معاویه به ولایت کوفه منصوب شد و تا پایان عمر خویش بر این سمت باقی بود. در زمان او به‌دستور معاویه در منابر از امام علی(ع) بدگویی می‌کردند و همواره از خلیفه سوم به نیکی یاد می‌شد و برای او طلب غفران می‌کردند. امام علی(ع) هنگامی‌که گفت‌وگوی عمار یاسر با او را شنید، خطاب به عمار فرمود: ای عمار! او را واگذار، چه، او چیزی از دین برنگرفته جز آنچه را به دنیا نزدیک کردن تواند و به عمد خود را به شبهه‌ها درافکنده تا آن را عذرخواه خطاهای خود گرداند^[۱]. مغیرة بن شعبه در سال ۵۰ هجری درگذشت^[۲].

منابع

دانشنامه نهج البلاغه ج۲

پانویس

↑ «دَعْهُ يَا عَمَّارُ، فَإِنَّهُ لَمْ يَأْخُذْ مِنَ الدِّينِ إِلَّا مَا قَارَبَهُ مِنَ الدُّنْيَا، وَ عَلَى عَمْدٍ لَبَسَ عَلَى نَفْسِهِ، لِيَجْعَلَ الشُّبُهَاتِ عَاذِراً لِسَقَطَاتِهِ»؛ نهج البلاغه، حکمت ۴۰۵
↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 736 -737.

[1] «دَعْهُ يَا عَمَّارُ، فَإِنَّهُ لَمْ يَأْخُذْ مِنَ الدِّينِ إِلَّا مَا قَارَبَهُ مِنَ الدُّنْيَا، وَ عَلَى عَمْدٍ لَبَسَ عَلَى نَفْسِهِ، لِيَجْعَلَ الشُّبُهَاتِ عَاذِراً لِسَقَطَاتِهِ»؛ نهج البلاغه، حکمت ۴۰۵

[2] دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 736 -737.

[۱]

[۲]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{امامت}}
 {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط =  [[مغیرة بن شعبه در تاریخ اسلامی]] - [[مغیرة بن شعبه در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}
 ==مقدمه==
 مُغَیرَة بن شُعبَة ثقفی، مکنا به [[ابوعبدالله]] از [[قبیله بنی معتب]]، با آنکه از [[صحابه پیامبر]] بود، اما از [[تقوا]] بهره‌ای نداشت و از [[دشمنان سرسخت امام علی]]{{ع}} به‌شمار می‌رفت. او مردی [[دنیاطلب]] و [[حیله‌گر]] بود. مغیره در سال ۲۰ [[قبل از هجرت]] متولد شد. او در [[سال پنجم هجری]] به [[اسلام]] گروید و در برخی [[جنگ‌ها]] نیز حضور داشت. در [[زمان]] [[خلیفه دوم]] [[والی بصره]] و سپس [[کوفه]] شد، اما [[خلیفه سوم]] او را برکنار کرد. مغیره در دوران [[خلافت ظاهری]] [[امام علی]]{{ع}} به ظاهر گوشه [[عزلت]] گزید، اما در خفا با [[مخالفان]] و [[دشمنان امام]]{{ع}} [[همکاری]] می‌کرد و چون مردی [[سیاس]] و [[نیرنگ‌باز]] بود. حیله‌های وی به کار [[دشمنان امام]] می‌آمد. او در دوران [[حکومت معاویه]] به [[ولایت کوفه]] [[منصوب]] شد و تا پایان عمر خویش بر این سمت باقی بود. در زمان او به‌دستور [[معاویه]] در [[منابر]] از امام علی{{ع}} [[بدگویی]] می‌کردند و همواره از خلیفه سوم به [[نیکی]] یاد می‌شد و برای او [[طلب]] غفران می‌کردند. امام علی{{ع}} هنگامی‌که گفت‌وگوی [[عمار یاسر]] با او را شنید، خطاب به [[عمار]] فرمود: ای عمار! او را واگذار، چه، او چیزی از [[دین]] برنگرفته جز آنچه را به [[دنیا]] نزدیک کردن تواند و به عمد خود را به [[شبهه‌ها]] درافکنده تا آن را عذرخواه خطاهای خود گرداند<ref>{{متن حدیث|دَعْهُ يَا عَمَّارُ، فَإِنَّهُ لَمْ يَأْخُذْ مِنَ الدِّينِ إِلَّا مَا قَارَبَهُ مِنَ الدُّنْيَا، وَ عَلَى عَمْدٍ لَبَسَ عَلَى نَفْسِهِ، لِيَجْعَلَ الشُّبُهَاتِ عَاذِراً لِسَقَطَاتِهِ}}؛ نهج البلاغه، حکمت  ۴۰۵</ref>. مغیرة بن شعبه در [[سال ۵۰ هجری]] درگذشت<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 736 -737.</ref>.
-== جستارهای وابسته ==
 == منابع ==
@@ خط ۱۵: / خط ۱۲: @@
 {{پانویس}}
-[[رده:مدخل]]
 [[رده:مغیرة بن شعبه]]
 [[رده:مدخل نهج البلاغه]]
 [[رده:اعلام]]
 [[رده:اصحاب پیامبر]]