نامۀ ۲۴ نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

افزودن پیوند
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نمایش تاریخچه به صورت تعاملی
دیداریویکی‌متن
جز (جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '==')
خط ۲: خط ۲:


==مقدمه==
==مقدمه==
*[[امام]] {{ع}} هنگام بازگشت از [[صفین]] [[نامه]] ۲۴ را نوشت و [[تکلیف]] بخشی از املاک خویش را مشخص کرد. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، [[وصیت]] خویش را امری برای [[رضای خدا]] برمی‌شمرد. [[وصیت امام]] این‌گونه است که [[وصی]] باید از [[اموال]] به نیکویی بهره‌مند شود و از آن در [[راه خدا]] [[انفاق]] کند. [[امام]] {{ع}} گرچه [[فرزندان]] [[فاطمه]] {{ع}} را در بهره‌مندی از [[اموال]]، چون دیگر [[فرزندان]] خویش می‌بیند، اما [[سرپرستی]] [[اموال]] را بر عهده آنان می‌گذارد و [[رضای الهی]] را در این می‌بیند که آنان به‌دلیل نزدیکی به [[پیامبر]] {{صل}} و [[احترام]] و [[شرافت]] [[پیامبر]] {{صل}} بر دیگر [[فرزندان]] اولی هستند. [[امام]] {{ع}} در [[وصیت]] خود تأکید دارد که اصل [[اموال]] باید حفظ شود و از درآمد آن در مواردی که [[دستور]] داده است، [[مصرف]] شود. [[شیخ طوسی]] زمان این برنامه را که به دست [[امام]] {{ع}} نوشته شده است، دهم [[جمادی الاولی]] سال ۳۷ ق ذکر می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 770.</ref>.
* [[امام]] {{ع}} هنگام بازگشت از [[صفین]] [[نامه]] ۲۴ را نوشت و [[تکلیف]] بخشی از املاک خویش را مشخص کرد. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، [[وصیت]] خویش را امری برای [[رضای خدا]] برمی‌شمرد. [[وصیت امام]] این‌گونه است که [[وصی]] باید از [[اموال]] به نیکویی بهره‌مند شود و از آن در [[راه خدا]] [[انفاق]] کند. [[امام]] {{ع}} گرچه [[فرزندان]] [[فاطمه]] {{ع}} را در بهره‌مندی از [[اموال]]، چون دیگر [[فرزندان]] خویش می‌بیند، اما [[سرپرستی]] [[اموال]] را بر عهده آنان می‌گذارد و [[رضای الهی]] را در این می‌بیند که آنان به‌دلیل نزدیکی به [[پیامبر]] {{صل}} و [[احترام]] و [[شرافت]] [[پیامبر]] {{صل}} بر دیگر [[فرزندان]] اولی هستند. [[امام]] {{ع}} در [[وصیت]] خود تأکید دارد که اصل [[اموال]] باید حفظ شود و از درآمد آن در مواردی که [[دستور]] داده است، [[مصرف]] شود. [[شیخ طوسی]] زمان این برنامه را که به دست [[امام]] {{ع}} نوشته شده است، دهم [[جمادی الاولی]] سال ۳۷ ق ذکر می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 770.</ref>.


==فرازی از [[نامه]]==
==فرازی از [[نامه]]==
خط ۸: خط ۸:
*دو پسر [[فاطمه]] را از دهش [[علی]] برابر دهشی است که به پسران دیگر [[علی]] می‌رسد و این‌که من انجام این [[کار]] را به دو پسر [[فاطمه]] واگذار کردم کردم برای [[خشنودی خدا]] و قصد قربت به [[رسول خدا]] و به‌پاس [[احترام]] او و گرامی داشتن [[خویشاوندی]] و تماس همیشگی با آن بزرگوار است. اما به‌شرط این‌که هر یک از آن دو عهده‌دار این [[کار]] شدند [[مال]] را به همان وضع خود بگذارند و تنها بهره آن را بدان‌گونه که می‌دانند [[انفاق]] کنند و به این و آن [[مرحمت]] دارند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
*دو پسر [[فاطمه]] را از دهش [[علی]] برابر دهشی است که به پسران دیگر [[علی]] می‌رسد و این‌که من انجام این [[کار]] را به دو پسر [[فاطمه]] واگذار کردم کردم برای [[خشنودی خدا]] و قصد قربت به [[رسول خدا]] و به‌پاس [[احترام]] او و گرامی داشتن [[خویشاوندی]] و تماس همیشگی با آن بزرگوار است. اما به‌شرط این‌که هر یک از آن دو عهده‌دار این [[کار]] شدند [[مال]] را به همان وضع خود بگذارند و تنها بهره آن را بدان‌گونه که می‌دانند [[انفاق]] کنند و به این و آن [[مرحمت]] دارند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
*زنهار از نخلستان این روستاها به‌فروش نرود، تا هر آن‌که گذرش به آن‌ها می‌افتد و جاشان را خالی می‌بیند، دچار اشکال و اشتباه نشود. و چنانچه کنیزکی از کنیزکانم (که به سراغ آن‌ها می‌رفتم) فرزندی داشت یا باردار بود باید به پای فرزندش بنشیند، زیرا او از آن فرزندش است و اگر فرزندش مرد ولی خود او زنده ماند، دیگر آزاد است، زیرا آن وقت سایه [[بردگی]] از سرش رفع می‌شود و [[آیین پاک]] بدین ترتیب به او [[آزادی]] می‌بخشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
*زنهار از نخلستان این روستاها به‌فروش نرود، تا هر آن‌که گذرش به آن‌ها می‌افتد و جاشان را خالی می‌بیند، دچار اشکال و اشتباه نشود. و چنانچه کنیزکی از کنیزکانم (که به سراغ آن‌ها می‌رفتم) فرزندی داشت یا باردار بود باید به پای فرزندش بنشیند، زیرا او از آن فرزندش است و اگر فرزندش مرد ولی خود او زنده ماند، دیگر آزاد است، زیرا آن وقت سایه [[بردگی]] از سرش رفع می‌شود و [[آیین پاک]] بدین ترتیب به او [[آزادی]] می‌بخشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
خط ۱۹: خط ۱۷:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:مدخل]]
[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]
[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]
[[رده:مدخل نهج البلاغه]]
[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۵


مقدمه

فرازی از نامه

  • این است آنچه بنده خدا علی بن ابی طالب درباره دارایی‌اش دستور می‌دهد و امیدوار است که خدا به او روی آورد و به بهشتش ببرد و امنیت و آرامش در درونش بنهد. این دارایی در اختیار حسن بن علی خواهد بود که خود به‌طور شایسته از آن خواهد خورد و در راه خیر هم انفاق خواهد کرد. اگر پیشامدی برای حسن روی داد و حسین زنده ماند، هر آینه او به کارها خواهد پرداخت و مانند برادرش اجرا خواهد کرد[۲].
  • دو پسر فاطمه را از دهش علی برابر دهشی است که به پسران دیگر علی می‌رسد و این‌که من انجام این کار را به دو پسر فاطمه واگذار کردم کردم برای خشنودی خدا و قصد قربت به رسول خدا و به‌پاس احترام او و گرامی داشتن خویشاوندی و تماس همیشگی با آن بزرگوار است. اما به‌شرط این‌که هر یک از آن دو عهده‌دار این کار شدند مال را به همان وضع خود بگذارند و تنها بهره آن را بدان‌گونه که می‌دانند انفاق کنند و به این و آن مرحمت دارند[۳].
  • زنهار از نخلستان این روستاها به‌فروش نرود، تا هر آن‌که گذرش به آن‌ها می‌افتد و جاشان را خالی می‌بیند، دچار اشکال و اشتباه نشود. و چنانچه کنیزکی از کنیزکانم (که به سراغ آن‌ها می‌رفتم) فرزندی داشت یا باردار بود باید به پای فرزندش بنشیند، زیرا او از آن فرزندش است و اگر فرزندش مرد ولی خود او زنده ماند، دیگر آزاد است، زیرا آن وقت سایه بردگی از سرش رفع می‌شود و آیین پاک بدین ترتیب به او آزادی می‌بخشد[۴].

منابع

پانویس

  1. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 770.
  2. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 771.
  3. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 771.
  4. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 771.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=نامۀ_۲۴_نهج_البلاغه&oldid=1062610»