عبدالله بن سعد بن ابی‌سرح: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
[[صحابی رسول خدا]]{{صل}} و [[برادر]] رضاعی [[عثمان بن عفان]] و از پهلوانان عصر خود. وی پیش از [[فتح مکه]] [[اسلام]] آورد و چندی کاتب [[وحی]] بود. در [[فتح مصر]] [[فرماندهی]] [[میمنه]] [[سپاه]] [[عمرو بن عاص]] را داشت. در [[سال ۲۵ هجری]] پس از [[عمرو عاص]] به [[حکومت مصر]] رسید و در طول ۱۲ سال حکومت مصر افریقیه را از طرابلس [[غرب]] تا طنجه فتح کرد و در [[جنگ]] دریائی ذات الصواری در [[سال ۳۴ هجری]] بر [[رومیان]] [[پیروز]] شد. او پس از قتل [[عثمان]] از حکومت مصر معزول گردید و به [[شام]] رفت اما در جنگ میان [[امام علی]]{{ع}} و [[معاویه]] شرکت نکرد و سرانجام در [[عسقلان]] در گذشت<ref>خیرالدین زرکلی، الأعلام، ج۴، ص ۸۹؛ بطروس حرفوش، ص ۴۵۲.</ref>.<ref>[[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲ (کتاب)|فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲]] ص ۱۴۸۹.</ref>.
[[صحابی رسول خدا]] {{صل}} و [[برادر]] رضاعی [[عثمان بن عفان]] و از پهلوانان عصر خود. وی پیش از [[فتح مکه]] [[اسلام]] آورد و چندی کاتب [[وحی]] بود. در [[فتح مصر]] [[فرماندهی]] [[میمنه]] [[سپاه]] [[عمرو بن عاص]] را داشت. در [[سال ۲۵ هجری]] پس از [[عمرو عاص]] به [[حکومت مصر]] رسید و در طول ۱۲ سال حکومت مصر افریقیه را از طرابلس [[غرب]] تا طنجه فتح کرد و در [[جنگ]] دریائی ذات الصواری در [[سال ۳۴ هجری]] بر [[رومیان]] [[پیروز]] شد. او پس از قتل [[عثمان]] از حکومت مصر معزول گردید و به [[شام]] رفت اما در جنگ میان [[امام علی]] {{ع}} و [[معاویه]] شرکت نکرد و سرانجام در [[عسقلان]] در گذشت<ref>خیرالدین زرکلی، الأعلام، ج۴، ص ۸۹؛ بطروس حرفوش، ص ۴۵۲.</ref>.<ref>[[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲ (کتاب)|فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲]] ص ۱۴۸۹.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۲

مقدمه

صحابی رسول خدا (ص) و برادر رضاعی عثمان بن عفان و از پهلوانان عصر خود. وی پیش از فتح مکه اسلام آورد و چندی کاتب وحی بود. در فتح مصر فرماندهی میمنه سپاه عمرو بن عاص را داشت. در سال ۲۵ هجری پس از عمرو عاص به حکومت مصر رسید و در طول ۱۲ سال حکومت مصر افریقیه را از طرابلس غرب تا طنجه فتح کرد و در جنگ دریائی ذات الصواری در سال ۳۴ هجری بر رومیان پیروز شد. او پس از قتل عثمان از حکومت مصر معزول گردید و به شام رفت اما در جنگ میان امام علی (ع) و معاویه شرکت نکرد و سرانجام در عسقلان در گذشت[۱].[۲].

منابع

پانویس

  1. خیرالدین زرکلی، الأعلام، ج۴، ص ۸۹؛ بطروس حرفوش، ص ۴۵۲.
  2. تهامی، سید غلام رضا، فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲ ص ۱۴۸۹.