عزة در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
حالت بازدارنده از مغلوب شدن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳.</ref>، [[جاه]] و جلال <ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۷۶.</ref>. اصل آن به معنای [[قوّت]] و شدّت و نظیر آنها یعنی [[قهر]] و [[غلبه]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۳۸.</ref> یا تفوق و استعلاء (نسبت به فرودست)<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۱۴.</ref> در مقابل "ذلّ". | حالت بازدارنده از مغلوب شدن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳.</ref>، [[جاه]] و جلال <ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۷۶.</ref>. اصل آن به معنای [[قوّت]] و شدّت و نظیر آنها یعنی [[قهر]] و [[غلبه]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۳۸.</ref> یا تفوق و استعلاء (نسبت به فرودست)<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۱۴.</ref> در مقابل "ذلّ". | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
[[عزّت]] مادی و [[معنوی]] است؛ عزّت [[مادّی]] امری توهمی است که [[کافران]] و [[منافقان]] چنین میپنداشتند که با [[برتریطلبی]] و [[خودبزرگبینی]] به آن میرسند؛ درحالی که عزّت از [[آثار وجودی]] [[حق تعالی]] است و عزّت مطلق و کامل از آنِ اوست: {{متن قرآن|مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا}}<ref>«هر که عزّت میخواهد (بداند که) عزّت همگی از آن خداوند است» سوره فاطر، آیه ۱۰.</ref>. | [[عزّت]] مادی و [[معنوی]] است؛ عزّت [[مادّی]] امری توهمی است که [[کافران]] و [[منافقان]] چنین میپنداشتند که با [[برتریطلبی]] و [[خودبزرگبینی]] به آن میرسند؛ درحالی که عزّت از [[آثار وجودی]] [[حق تعالی]] است و عزّت مطلق و کامل از آنِ اوست: {{متن قرآن|مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا}}<ref>«هر که عزّت میخواهد (بداند که) عزّت همگی از آن خداوند است» سوره فاطر، آیه ۱۰.</ref>. | ||
در [[قرآن کریم]] جستجوی عزّت از [[راه]] غیر خدایی [[نهی]] و [[مذمت]] شده است: {{متن قرآن|وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ}}<ref>«و چون به او گویند: از خداوند پروا کن، خویشتنبینی او را به گناه میکشاند پس دوزخ او را بس و بیگمان، این بستر | در [[قرآن کریم]] جستجوی عزّت از [[راه]] غیر خدایی [[نهی]] و [[مذمت]] شده است: {{متن قرآن|وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ}}<ref>«و چون به او گویند: از خداوند پروا کن، خویشتنبینی او را به گناه میکشاند پس دوزخ او را بس و بیگمان، این بستر بد است» سوره بقره، آیه ۲۰۶.</ref>.<ref>سید محمدح سین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۹۷-۹۸.</ref>. | ||
"عزّت" از [[اصول اساسی اسلام]] و راهنمای [[رفتار]] [[سیاسی]] است که بهخصوص در [[روابط بینالملل]] کاربرد بسیاری دارد و [[روابط]] خارجی با کشورهای دیگر را تنظیم میکند.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۱۴.</ref> | "عزّت" از [[اصول اساسی اسلام]] و راهنمای [[رفتار]] [[سیاسی]] است که بهخصوص در [[روابط بینالملل]] کاربرد بسیاری دارد و [[روابط]] خارجی با کشورهای دیگر را تنظیم میکند.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۱۴.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰
مقدمه
حالت بازدارنده از مغلوب شدن[۱]، جاه و جلال [۲]. اصل آن به معنای قوّت و شدّت و نظیر آنها یعنی قهر و غلبه[۳] یا تفوق و استعلاء (نسبت به فرودست)[۴] در مقابل "ذلّ".
﴿وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ﴾[۵].
عزّت مادی و معنوی است؛ عزّت مادّی امری توهمی است که کافران و منافقان چنین میپنداشتند که با برتریطلبی و خودبزرگبینی به آن میرسند؛ درحالی که عزّت از آثار وجودی حق تعالی است و عزّت مطلق و کامل از آنِ اوست: ﴿مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا﴾[۶].
در قرآن کریم جستجوی عزّت از راه غیر خدایی نهی و مذمت شده است: ﴿وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ﴾[۷].[۸].
"عزّت" از اصول اساسی اسلام و راهنمای رفتار سیاسی است که بهخصوص در روابط بینالملل کاربرد بسیاری دارد و روابط خارجی با کشورهای دیگر را تنظیم میکند.[۹]
منابع
پانویس
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۷۶.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۳۸.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۱۴.
- ↑ «فراپایگی تنها از آن خداوند و پیامبر او و مؤمنان است» سوره منافقون، آیه ۸.
- ↑ «هر که عزّت میخواهد (بداند که) عزّت همگی از آن خداوند است» سوره فاطر، آیه ۱۰.
- ↑ «و چون به او گویند: از خداوند پروا کن، خویشتنبینی او را به گناه میکشاند پس دوزخ او را بس و بیگمان، این بستر بد است» سوره بقره، آیه ۲۰۶.
- ↑ سید محمدح سین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۹۷-۹۸.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۱۴.