مکر و فریبکاری در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نمایش تاریخچه به صورت تعاملی
دیداریویکی‌متن
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


==[[روایات]] مکر و فریبکاری==
== [[روایات]] مکر و فریبکاری ==
# [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "اگر در این نکته که می‌‌باید روزی، [[اعمال]] خود را بر [[خداوند]] عرضه نمود تردیدی نیست، پس چرا [[حیله]] گری و حقّه بازی؟"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} قَالَ: إِنْ كَانَ الْعَرْضُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِمَا ذَا}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۴.</ref>؛
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "اگر در این نکته که می‌‌باید روزی، [[اعمال]] خود را بر [[خداوند]] عرضه نمود تردیدی نیست، پس چرا [[حیله]] گری و حقّه بازی؟"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ {{ع}} قَالَ: إِنْ كَانَ الْعَرْضُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِمَا ذَا}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۴.</ref>؛
# [[امیر المؤمنین]] {{ع}} می‌‌فرمودند: "حقّه‌بازی و [[حیله]] گری در جهنّم است" <ref>{{متن حدیث| مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ{{عم}} أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: الْمَكْرُ وَ الْخَدِيعَةُ فِي النَّارِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>؛  
# [[امیر المؤمنین]] {{ع}} می‌‌فرمودند: "حقّه‌بازی و [[حیله]] گری در جهنّم است" <ref>{{متن حدیث| مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ {{عم}} أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: الْمَكْرُ وَ الْخَدِيعَةُ فِي النَّارِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>؛  
# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[مسلمان]] نیست آنکه مسلمانی را [[فریب]] دهد" <ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>؛  
# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "[[مسلمان]] نیست آنکه مسلمانی را [[فریب]] دهد" <ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ {{ع}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>؛  
# [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "اگر چنین نبود که [[فریب]] و خدعه گری در جهنّم جای دارد، من فریبگرترین و مکارترین فرد [[عرب]] بودم" <ref>{{متن حدیث| قَالَ عَلِيٌّ{{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ الْعَرَبِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۹۸.</ref>
# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "اگر چنین نبود که [[فریب]] و خدعه گری در جهنّم جای دارد، من فریبگرترین و مکارترین فرد [[عرب]] بودم" <ref>{{متن حدیث| قَالَ عَلِيٌّ {{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ الْعَرَبِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۹۸.</ref>
# [[علی]]{{ع}} می‌فرماید: "حیله‌گر [[شیطانی]] است در صورت [[انسان]]"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكُورُ شَيْطَانٌ فِي صُورَةِ إِنْسَانٍ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۳۸۱.</ref>.
# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "حیله‌گر [[شیطانی]] است در صورت [[انسان]]"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكُورُ شَيْطَانٌ فِي صُورَةِ إِنْسَانٍ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۳۸۱.</ref>.
# [[علی]]{{ع}} می‌فرماید: "[[مکر]] [[خصلت]] سرکشان است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ شِيمَةُ اَلْمَرَدَةِ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۱۶۴.</ref>.
# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مکر]] [[خصلت]] سرکشان است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ شِيمَةُ اَلْمَرَدَةِ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۱۶۴.</ref>.
# [[علی]]{{ع}} می‌فرماید: "[[نیرنگ]] [[خوی]] [[فرومایگان]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ سَجِيَّةُ اَللِّئَامِ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۱۷۱.</ref>.
# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[نیرنگ]] [[خوی]] [[فرومایگان]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ سَجِيَّةُ اَللِّئَامِ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۱۷۱.</ref>.
# [[علی]]{{ع}} می‌فرماید: "از [[خدعه]] بپرهیز که [[خدعه]] از [[اخلاق]] [[مردمان]] [[فرومایه]] است"<ref>{{متن حدیث| إِيَّاكَ وَ اَلْخَدِيعَةَ فَإِنَّهَا مِنْ خُلُقِ اَللَّئِيمِ }}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۲، ص۳۰۶؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۸، ص۲۴.</ref>.
# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "از [[خدعه]] بپرهیز که [[خدعه]] از [[اخلاق]] [[مردمان]] [[فرومایه]] است"<ref>{{متن حدیث| إِيَّاكَ وَ اَلْخَدِيعَةَ فَإِنَّهَا مِنْ خُلُقِ اَللَّئِيمِ }}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۲، ص۳۰۶؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۸، ص۲۴.</ref>.
# [[علی]]{{ع}} می‌فرماید: "[[مکر]] و [[حیله]] [[فرومایگی]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ}}؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.</ref>.
# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مکر]] و [[حیله]] [[فرومایگی]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ}}؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.</ref>.
# [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "از ما نیست کسی که با [[مسلمانی]] [[حیله]] کند"<ref>{{متن حدیث|لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷.</ref>.
# [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "از ما نیست کسی که با [[مسلمانی]] [[حیله]] کند"<ref>{{متن حدیث|لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷.</ref>.
# [[علی]]{{ع}} می‌فرماید: "فریب‌ دادن کسی که به تو [[اطمینان]] کرده، [[کفر]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ}}؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی، ج۱]]،ص۲۵۳-۲۵۴.</ref>
# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "فریب‌ دادن کسی که به تو [[اطمینان]] کرده، [[کفر]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ}}؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی، ج۱]]، ص۲۵۳-۲۵۴.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۸

این مدخل زیرشاخهٔ بحث مکر و فریبکاری است. مکر و فریبکاری از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود: مکر و فریبکاری در قرآن - مکر و فریبکاری در حدیث - مکر و فریبکاری در نهج البلاغه - مکر و فریبکاری در اخلاق اسلامی - مکر و فریبکاری در فقه سیاسی - مکر و فریبکاری در جامعه‌شناسی اسلامی - نفی مکر و فریبکاری در معارف و سیره نبوی - پرسش مرتبط ندارد

روایات مکر و فریبکاری

  1. امام صادق (ع) فرمودند: "اگر در این نکته که می‌‌باید روزی، اعمال خود را بر خداوند عرضه نمود تردیدی نیست، پس چرا حیله گری و حقّه بازی؟"[۱]؛
  2. امیر المؤمنین (ع) می‌‌فرمودند: "حقّه‌بازی و حیله گری در جهنّم است" [۲]؛
  3. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: "مسلمان نیست آنکه مسلمانی را فریب دهد" [۳]؛
  4. امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "اگر چنین نبود که فریب و خدعه گری در جهنّم جای دارد، من فریبگرترین و مکارترین فرد عرب بودم" [۴].[۵]
  5. علی (ع) می‌فرماید: "حیله‌گر شیطانی است در صورت انسان"[۶].
  6. علی (ع) می‌فرماید: "مکر خصلت سرکشان است"[۷].
  7. علی (ع) می‌فرماید: "نیرنگ خوی فرومایگان است"[۸].
  8. علی (ع) می‌فرماید: "از خدعه بپرهیز که خدعه از اخلاق مردمان فرومایه است"[۹].
  9. علی (ع) می‌فرماید: "مکر و حیله فرومایگی است"[۱۰].
  10. رسول خدا (ص) فرمود: "از ما نیست کسی که با مسلمانی حیله کند"[۱۱].
  11. علی (ع) می‌فرماید: "فریب‌ دادن کسی که به تو اطمینان کرده، کفر است"[۱۲].[۱۳]

منابع

  1. مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی ج۱
  2. تهرانی، مجتبی، اخلاق الاهی ج۱

پانویس

  1. ↑ « عَنِ الصَّادِقِ (ع) قَالَ: إِنْ كَانَ الْعَرْضُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِمَا ذَا»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۴.
  2. ↑ « مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ (ع) أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: الْمَكْرُ وَ الْخَدِيعَةُ فِي النَّارِ»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
  3. ↑ « عَنِ الصَّادِقِ (ع) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
  4. ↑ « قَالَ عَلِيٌّ (ع) لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ الْعَرَبِ»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
  5. ↑ مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۱، ص ۳۹۸.
  6. ↑ «اَلْمَكُورُ شَيْطَانٌ فِي صُورَةِ إِنْسَانٍ»؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۳۸۱.
  7. ↑ «اَلْمَكْرُ شِيمَةُ اَلْمَرَدَةِ»؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۱۶۴.
  8. ↑ «اَلْمَكْرُ سَجِيَّةُ اَللِّئَامِ»؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۱۷۱.
  9. ↑ « إِيَّاكَ وَ اَلْخَدِيعَةَ فَإِنَّهَا مِنْ خُلُقِ اَللَّئِيمِ »؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۲، ص۳۰۶؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۸، ص۲۴.
  10. ↑ «اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ»؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.
  11. ↑ «لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً»؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷.
  12. ↑ «اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ»؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.
  13. ↑ تهرانی، مجتبی، اخلاق الاهی، ج۱، ص۲۵۳-۲۵۴.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=مکر_و_فریبکاری_در_حدیث&oldid=1110524»