حق جوار: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱۵: خط ۱۵:


<onlyinclude>{{درجه‌بندی
<onlyinclude>{{درجه‌بندی
  | نویسنده اصلی=<!--جوکار، پورانزاب،واثق، امینی،بهمنی-->
  | نویسنده اصلی=<!--جوکار، پورانزاب، واثق، امینی، بهمنی-->
  | ارزیابی=<!--آماده، نشده، تمام-->
  | ارزیابی=<!--آماده، نشده، تمام-->
  | ارزیابی نهایی =<!--نشده، -،خیرآبادی، فرقانی،تمام توسط [[کاربر:خیرآبادی|خیرآبادی]]، تمام توسط [[کاربر:فرقانی|فرقانی]]-->
  | ارزیابی نهایی =<!--نشده، -،خیرآبادی، فرقانی، تمام توسط [[کاربر:خیرآبادی|خیرآبادی]]، تمام توسط [[کاربر:فرقانی|فرقانی]]-->
  | شناسه = <!--ندارد، ناقص، کامل-->
  | شناسه = <!--ندارد، ناقص، کامل-->
  | جامعیت = <!--ندارد، دارد-->
  | جامعیت = <!--ندارد، دارد-->

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۱

مقدمه

حق جوار، از جمله حقوق سیاسی مربوط به اشراف و رؤسای قبایل بود که می‌توانستند در پناه نفوذ خود، به دیگران امان داده و آنان را تحت حفاظت خود قرار دهند. فرد حمایت‌شده، از تمامی حقوق قبیله حامی، برخوردار بود. در صدر اسلام، قبیله قریش، با برخورداری از میزبانی زایرین بیت الله الحرام و نگهبانی از بتان و عقاید مذهبی اعراب، مهم‌ترین قدرت سیاسی در جزیرة العرب به شمار می‌آمدند. بانی اصلی شکل‌گیری قریش "قصی بن کلاب" - از اجداد پیامبر (ص) - بود که لقب "مجمع القبایل" گرفت و تیره‌های مختلف قریش را، تحت ریاست خود، در مکه سکونت داد[۱]. حق جوار از اموری است که اسلام آن را امضا کرده است[۲].

منابع

پانویس

  1. الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۱-۱۵؛ تاریخ تحول دولت و خلافت، ص۱۹؛ المنمق فی اخبار قریش، ص۳۲؛ اخبار مکه، ج۱، ص۱۱۰؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۲، ص۳۰۹.
  2. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۸۳.