عین التمر: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
'''عین التمر''' در منطقۀ [[کربلا]]، بزرگترین آبادی به حساب میآمد که به صحرای سماوه (وادی میان [[کوفه]] و [[شام]]) مشرف بود. | |||
'''عین التمر''' در منطقۀ [[کربلا]]، بزرگترین آبادی به حساب میآمد که به صحرای سماوه (وادی میان [[کوفه]] و [[شام]]) مشرف بود. | |||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
نزدیک [[شهر انبار]] در [[غرب]] [[کوفه]] قرار داشت | نزدیک [[شهر انبار]] در [[غرب]] [[کوفه]] قرار داشت. در نزدیکی آن، محلی به نام شفاثا بوده که از آنجا به جاهای دیگر خرما میبردند. بنا به قولی، این شهر از مملکت جذیمة الابرش (دومین [[پادشاه]] [[حیره]]) بوده است. به روایتی شاپور ذوالاکتاف وقتی قصر حضر را خراب کرد، نضیره دختر پادشاه «حضر» را به همسری گرفت و در عین التمر با او [[ازدواج]] کرد. | ||
وقتی [[خالد بن ولید]] وارد [[عراق]] شد و رو به عین التمر نهاد، مهران پسر بهرام چوبین با [[سپاه]] بزرگی از [[ایرانیان]] و [[عقة بن ابی عقه]] با سپاه عظیمی از [[عرب]] نمر و [[تغلب]] و [[ایاد]] در آنجا بودند. خالد در سال ۱۲ آنجا را فتح نمود و پادگان آن را اشغال کرد و افراد حاضر در آن را گردن زد و [[اسیران]] بسیاری گرفت<ref>موسوعة العتبات المقدسه، ج۸، ص۲۶.</ref>. اسیران عین التمر، اولین اسیران [[ایرانی]] بودند که وارد [[مدینه]] شدند. بعدها بسیاری از [[فرزندان]] آنان در [[اسلام]] از [[فرماندهان]] و [[شاعران]] و [[عالمان]] و افراد با [[نفوذ]] به شمار آمدند. | |||
پس از فتح سراسر عراق، [[مسلمانان]] پادگانهایی در عین التمر مستقر کردند که نام بعضی از آنها در تاریخ آمده است. امیرالمؤمنین علی{{ع}} نیز پادگانی در عین التمر داشت که هزار مرد به [[فرماندهی]] [[مالک بن کعب ارحبی]] در آن حضور داشتند. برخورد [[نعمان بن بشیر]] و افراد او (که از طرف [[معاویه]] اعزام شده بودند) با [[مالک بن کعب]] در این منطقه اتفاق افتاد<ref>مقاله منطقة الکوفه، ص۲۴۲ با استفاده از تاریخ طبری، انساب الاشراف و معجم البلدان پیرامون برخورد «نعمان بن بشیر» و«مالک بن کعب» نک:بحث «کوفه در خلافت امیرالمؤمنین{{ع}}».</ref>. [[سید الشهدا]] در مسیر [[کربلا]] از آنجا گذشت<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص ۱۳۱؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۵۹.</ref>. | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
| خط ۱۶: | خط ۲۲: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:IM010499.jpg|22px]] [[محمد حسین رجبی دوانی|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)|'''کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی''']] | |||
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۱
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
عین التمر در منطقۀ کربلا، بزرگترین آبادی به حساب میآمد که به صحرای سماوه (وادی میان کوفه و شام) مشرف بود.
مقدمه
نزدیک شهر انبار در غرب کوفه قرار داشت. در نزدیکی آن، محلی به نام شفاثا بوده که از آنجا به جاهای دیگر خرما میبردند. بنا به قولی، این شهر از مملکت جذیمة الابرش (دومین پادشاه حیره) بوده است. به روایتی شاپور ذوالاکتاف وقتی قصر حضر را خراب کرد، نضیره دختر پادشاه «حضر» را به همسری گرفت و در عین التمر با او ازدواج کرد.
وقتی خالد بن ولید وارد عراق شد و رو به عین التمر نهاد، مهران پسر بهرام چوبین با سپاه بزرگی از ایرانیان و عقة بن ابی عقه با سپاه عظیمی از عرب نمر و تغلب و ایاد در آنجا بودند. خالد در سال ۱۲ آنجا را فتح نمود و پادگان آن را اشغال کرد و افراد حاضر در آن را گردن زد و اسیران بسیاری گرفت[۱]. اسیران عین التمر، اولین اسیران ایرانی بودند که وارد مدینه شدند. بعدها بسیاری از فرزندان آنان در اسلام از فرماندهان و شاعران و عالمان و افراد با نفوذ به شمار آمدند.
پس از فتح سراسر عراق، مسلمانان پادگانهایی در عین التمر مستقر کردند که نام بعضی از آنها در تاریخ آمده است. امیرالمؤمنین علی(ع) نیز پادگانی در عین التمر داشت که هزار مرد به فرماندهی مالک بن کعب ارحبی در آن حضور داشتند. برخورد نعمان بن بشیر و افراد او (که از طرف معاویه اعزام شده بودند) با مالک بن کعب در این منطقه اتفاق افتاد[۲]. سید الشهدا در مسیر کربلا از آنجا گذشت[۳].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ موسوعة العتبات المقدسه، ج۸، ص۲۶.
- ↑ مقاله منطقة الکوفه، ص۲۴۲ با استفاده از تاریخ طبری، انساب الاشراف و معجم البلدان پیرامون برخورد «نعمان بن بشیر» و«مالک بن کعب» نک:بحث «کوفه در خلافت امیرالمؤمنین(ع)».
- ↑ رجبی دوانی، محمد حسین، کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی ص ۱۳۱؛ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۵۹.