آثار اجتماعی آمرزش در کلام پیامبر خاتم چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '| موضوعات وابسته = ↵| تعداد پاسخ = ۱↵}}' به '| تعداد پاسخ = ۱ }}') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات پرسش | {{جعبه اطلاعات پرسش | ||
| موضوع اصلی = [[سیره اجتماعی معصومان (پرسش)|بانک جامع پرسش و پاسخ سیره اجتماعی معصومان]] | | موضوع اصلی = [[سیره اجتماعی معصومان (پرسش)|بانک جامع پرسش و پاسخ سیره اجتماعی معصومان]] | ||
| تصویر = 110066.jpg | | تصویر = 110066.jpg | ||
| نمایه وابسته = [[کلیاتی از سیره اجتماعی معصومان (نمایه)|کلیاتی از سیره اجتماعی معصومان]] | | نمایه وابسته = [[کلیاتی از سیره اجتماعی معصومان (نمایه)|کلیاتی از سیره اجتماعی معصومان]] | ||
| مدخل اصلی = [[آمرزش]] - [[آمرزش در معارف و سیره نبوی]] | | مدخل اصلی = [[آمرزش]] - [[آمرزش در معارف و سیره نبوی]] | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۳: | ||
* «'''از بین رفتن [[کینه]]''': [[پیامبر اعظم]] فرمود: همدیگر را ببخشید تا کینههایتان از میان برود: {{متن حدیث|تعافوا يسقط الضّغائن بينكم}}<ref>نهج الفصاحه، حدیث ۱۱۵۵.</ref>. | * «'''از بین رفتن [[کینه]]''': [[پیامبر اعظم]] فرمود: همدیگر را ببخشید تا کینههایتان از میان برود: {{متن حدیث|تعافوا يسقط الضّغائن بينكم}}<ref>نهج الفصاحه، حدیث ۱۱۵۵.</ref>. | ||
* '''موجب [[عزت]]''': در [[حدیث نبوی]] آمده است: [[بخشش]] مایه عزت است، ببخشید تا [[خدا]] شما را [[عزیز]] سازد: {{متن حدیث|وَ الْعَفْوُ لَا يَزِيدُ الْعَبْدَ إِلَّا عِزّاً فَاعْفُوا يُعِزَّكُمُ اللَّهُ}}<ref>نهج الفصاحه، حدیث ۱۲۰۷.</ref>. | * '''موجب [[عزت]]''': در [[حدیث نبوی]] آمده است: [[بخشش]] مایه عزت است، ببخشید تا [[خدا]] شما را [[عزیز]] سازد: {{متن حدیث|وَ الْعَفْوُ لَا يَزِيدُ الْعَبْدَ إِلَّا عِزّاً فَاعْفُوا يُعِزَّكُمُ اللَّهُ}}<ref>نهج الفصاحه، حدیث ۱۲۰۷.</ref>. | ||
* '''موجب [[اصلاح]] و [[تربیت]]''': در حدیث نبوی آمده است، روزی مردی [[خدمت]] [[پیامبر]]{{صل}} آمد و از [[خادمان]] خود [[شکایت]] کرد. [[حضرت]] فرمود: آنها را مورد [[عفو و گذشت]] قرار بده که این کار موجب میشود تا قلوبشان اصلاح گردد: {{متن حدیث|قَالَ رسولُ اللّه{{صل}} لِرَجُلٍ شَكا إلَيهِ خَدَمَهُ: اُعفُ عَنهُم تَستَصلِحْ بهِ قُلوبَهُم}}<ref>منتخب میزان الحکمه، حدیث ۴۳۳۷.</ref>. | * '''موجب [[اصلاح]] و [[تربیت]]''': در حدیث نبوی آمده است، روزی مردی [[خدمت]] [[پیامبر]] {{صل}} آمد و از [[خادمان]] خود [[شکایت]] کرد. [[حضرت]] فرمود: آنها را مورد [[عفو و گذشت]] قرار بده که این کار موجب میشود تا قلوبشان اصلاح گردد: {{متن حدیث|قَالَ رسولُ اللّه {{صل}} لِرَجُلٍ شَكا إلَيهِ خَدَمَهُ: اُعفُ عَنهُم تَستَصلِحْ بهِ قُلوبَهُم}}<ref>منتخب میزان الحکمه، حدیث ۴۳۳۷.</ref>. | ||
* '''[[شایستهترین]] عمل''': در حدیث نبوی، عفو و گذشت شایستهترین عمل معرفی شده است: {{متن حدیث|العفو أحقّ ما عمل به}}<ref>نهج الفصاحه، حدیث ۲۰۰۹.</ref>؛ «[[عفو]]، شایستهترین عملی است که انجام میشود». | * '''[[شایستهترین]] عمل''': در حدیث نبوی، عفو و گذشت شایستهترین عمل معرفی شده است: {{متن حدیث|العفو أحقّ ما عمل به}}<ref>نهج الفصاحه، حدیث ۲۰۰۹.</ref>؛ «[[عفو]]، شایستهترین عملی است که انجام میشود». | ||
* '''[[فرو بردن خشم]]''': چنانکه ذکر شد، [[زندگی اجتماعی]] آمیخته با تضادها و تعارضهاست و [[انسان]] در [[جامعه]] با افراد گوناگونی مواجه میشود و در [[روابط اجتماعی]] برخوردهای مختلف صورت میگیرد، گاه انسان با کسانی برخورد میکند که بیجهت به انسان توهین میکنند و او را به باد مسخره میگیرند، در چنین شرایطی عنان [[صبر]] از دست میرود و [[خشم]] بر انسان [[غلبه]] میکند، اما باید متوجه باشیم، خشم خود را فرو بریم و عاقلانه [[رفتار]] کنیم، تا خدای نخواسته مرتکب عمل [[بدی]] نشویم. در این مواقع [[بهترین]] راه [[پیشگیری]] [[فروبردن خشم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] [[پرهیزگاران]] را ستوده و یکی از صفات مهم آنها را فروبردن خشم بیان داشته است: {{متن قرآن|وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ}}<ref>«و فروخورندگان خشم» سوره آل عمران، آیه ۱۳۴.</ref>. | * '''[[فرو بردن خشم]]''': چنانکه ذکر شد، [[زندگی اجتماعی]] آمیخته با تضادها و تعارضهاست و [[انسان]] در [[جامعه]] با افراد گوناگونی مواجه میشود و در [[روابط اجتماعی]] برخوردهای مختلف صورت میگیرد، گاه انسان با کسانی برخورد میکند که بیجهت به انسان توهین میکنند و او را به باد مسخره میگیرند، در چنین شرایطی عنان [[صبر]] از دست میرود و [[خشم]] بر انسان [[غلبه]] میکند، اما باید متوجه باشیم، خشم خود را فرو بریم و عاقلانه [[رفتار]] کنیم، تا خدای نخواسته مرتکب عمل [[بدی]] نشویم. در این مواقع [[بهترین]] راه [[پیشگیری]] [[فروبردن خشم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] [[پرهیزگاران]] را ستوده و یکی از صفات مهم آنها را فروبردن خشم بیان داشته است: {{متن قرآن|وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ}}<ref>«و فروخورندگان خشم» سوره آل عمران، آیه ۱۳۴.</ref>. | ||
* '''[[تعلیم]] [[زیبایی]] پیامبر اعظم{{صل}}''': مردی نزد [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و گفت: یا [[رسول الله]]! مرا تعلیم ده. حضرت فرمود: برو خشم مکن. آن مرد گفت: همین مرا بس است. میان [[قبیله]] و [[خاندان]] خود برگشت و دید [[جنگی]] برپاست، همه صف بسته و [[سلاح]] [[جنگ]] برداشته بودند. او نیز [[سلاح]] خود را برداشت و با آنها در صف ایستاد آنگاه به یاد فرمایش [[رسول خدا]] افتاد که فرمود: [[خشم]] مکن. وی به سرعت سلاح [[جنگ]] را [[زمین]] انداخت و نزد آن قبیلهای رفت که [[دشمن]] تیره و تبارش بودند. آنگاه گفت: ای حاضران هرچه زخم و [[کشتار]] و زدن بیجهت بر شما وارد شده است به عهده من باشد، از [[مال]] خودم غرامت میدهم. آن [[مردم]] هم در پاسخ گفتند: هر چه از این بابت است؛ از آن شما، ما خودمان سزاوارتریم که آن را [[تلافی]] کنیم. بدین ترتیب آنها با هم [[سازش]] کردند و خشم از میان رفت<ref>قلب سلیم، ص۶۶۰ (به نقل از: أصول کافی).</ref>. آن مرد با این کار خود مانع ریختن [[خون]] بسیاری از انسانهای بیگناه گردید. | * '''[[تعلیم]] [[زیبایی]] پیامبر اعظم {{صل}}''': مردی نزد [[رسول خدا]] {{صل}} آمد و گفت: یا [[رسول الله]]! مرا تعلیم ده. حضرت فرمود: برو خشم مکن. آن مرد گفت: همین مرا بس است. میان [[قبیله]] و [[خاندان]] خود برگشت و دید [[جنگی]] برپاست، همه صف بسته و [[سلاح]] [[جنگ]] برداشته بودند. او نیز [[سلاح]] خود را برداشت و با آنها در صف ایستاد آنگاه به یاد فرمایش [[رسول خدا]] افتاد که فرمود: [[خشم]] مکن. وی به سرعت سلاح [[جنگ]] را [[زمین]] انداخت و نزد آن قبیلهای رفت که [[دشمن]] تیره و تبارش بودند. آنگاه گفت: ای حاضران هرچه زخم و [[کشتار]] و زدن بیجهت بر شما وارد شده است به عهده من باشد، از [[مال]] خودم غرامت میدهم. آن [[مردم]] هم در پاسخ گفتند: هر چه از این بابت است؛ از آن شما، ما خودمان سزاوارتریم که آن را [[تلافی]] کنیم. بدین ترتیب آنها با هم [[سازش]] کردند و خشم از میان رفت<ref>قلب سلیم، ص۶۶۰ (به نقل از: أصول کافی).</ref>. آن مرد با این کار خود مانع ریختن [[خون]] بسیاری از انسانهای بیگناه گردید. | ||
* '''قهرمان [[واقعی]]''': روزی [[پیامبر اعظم]]{{صل}} از جایی میگذشت، عدهای را دید که توان و نیروی خود را [[آزمایش]] میکردند و برای نشان دادن قدرتشان، سنگهای بزرگی برمیداشتند. [[حضرت]] فرمود: آیا [[گمان]] میکنید [[نیرومندی]] و [[قهرمانی]] در برداشتن سنگ است؟ نیرومند واقعی آن است که [[خشمگین]] شود و بر خشم خود غالب گردد: {{متن حدیث|أ تَحْسِبُونَ الشِّدَّة في حَمْل الحجارة؟ إنما الشدة أن يمتلىء أحدُكم غيظاً ثم يغلبَه}}<ref>نهج الفصاحه، حدیث ۲۸.</ref>. [[فرو بردن خشم]] دوستداشتنیترین راه به سوی [[خدا]]: در [[حدیث نبوی]] آمده است دو جرعه هست که سر کشیدن آن از محبوبترین راه به سوی [[خداوند]] است: یکی [[فروبردن خشم]] و تبدیل آن به [[حلم]] و [[بردباری]] و دیگری، جرعه [[مصیبت]] و تبدیل آن به [[صبر]]<ref>أصول کافی، باب کظم الغیظ، ح۹.</ref>»<ref>[[محمد جواد برهانی|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم (کتاب)|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۷۳.</ref> | * '''قهرمان [[واقعی]]''': روزی [[پیامبر اعظم]] {{صل}} از جایی میگذشت، عدهای را دید که توان و نیروی خود را [[آزمایش]] میکردند و برای نشان دادن قدرتشان، سنگهای بزرگی برمیداشتند. [[حضرت]] فرمود: آیا [[گمان]] میکنید [[نیرومندی]] و [[قهرمانی]] در برداشتن سنگ است؟ نیرومند واقعی آن است که [[خشمگین]] شود و بر خشم خود غالب گردد: {{متن حدیث|أ تَحْسِبُونَ الشِّدَّة في حَمْل الحجارة؟ إنما الشدة أن يمتلىء أحدُكم غيظاً ثم يغلبَه}}<ref>نهج الفصاحه، حدیث ۲۸.</ref>. [[فرو بردن خشم]] دوستداشتنیترین راه به سوی [[خدا]]: در [[حدیث نبوی]] آمده است دو جرعه هست که سر کشیدن آن از محبوبترین راه به سوی [[خداوند]] است: یکی [[فروبردن خشم]] و تبدیل آن به [[حلم]] و [[بردباری]] و دیگری، جرعه [[مصیبت]] و تبدیل آن به [[صبر]]<ref>أصول کافی، باب کظم الغیظ، ح۹.</ref>»<ref>[[محمد جواد برهانی|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم (کتاب)|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۷۳.</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۳۴
| آثار اجتماعی آمرزش در کلام پیامبر خاتم چیست؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ سیره اجتماعی معصومان |
| مدخل اصلی | آمرزش - آمرزش در معارف و سیره نبوی |
| تعداد پاسخ | ۱ پاسخ |
آثار اجتماعی آمرزش در کلام پیامبر خاتم چیست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث سیره اجتماعی معصومان است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی سیره اجتماعی معصومان مراجعه شود.
پاسخ نخست
حجت الاسلام و المسلمین محمد جواد برهانی در کتاب «سیره اجتماعی پیامبر اعظم» در اینباره گفته است:
- «از بین رفتن کینه: پیامبر اعظم فرمود: همدیگر را ببخشید تا کینههایتان از میان برود: «تعافوا يسقط الضّغائن بينكم»[۱].
- موجب عزت: در حدیث نبوی آمده است: بخشش مایه عزت است، ببخشید تا خدا شما را عزیز سازد: «وَ الْعَفْوُ لَا يَزِيدُ الْعَبْدَ إِلَّا عِزّاً فَاعْفُوا يُعِزَّكُمُ اللَّهُ»[۲].
- موجب اصلاح و تربیت: در حدیث نبوی آمده است، روزی مردی خدمت پیامبر (ص) آمد و از خادمان خود شکایت کرد. حضرت فرمود: آنها را مورد عفو و گذشت قرار بده که این کار موجب میشود تا قلوبشان اصلاح گردد: «قَالَ رسولُ اللّه (ص) لِرَجُلٍ شَكا إلَيهِ خَدَمَهُ: اُعفُ عَنهُم تَستَصلِحْ بهِ قُلوبَهُم»[۳].
- شایستهترین عمل: در حدیث نبوی، عفو و گذشت شایستهترین عمل معرفی شده است: «العفو أحقّ ما عمل به»[۴]؛ «عفو، شایستهترین عملی است که انجام میشود».
- فرو بردن خشم: چنانکه ذکر شد، زندگی اجتماعی آمیخته با تضادها و تعارضهاست و انسان در جامعه با افراد گوناگونی مواجه میشود و در روابط اجتماعی برخوردهای مختلف صورت میگیرد، گاه انسان با کسانی برخورد میکند که بیجهت به انسان توهین میکنند و او را به باد مسخره میگیرند، در چنین شرایطی عنان صبر از دست میرود و خشم بر انسان غلبه میکند، اما باید متوجه باشیم، خشم خود را فرو بریم و عاقلانه رفتار کنیم، تا خدای نخواسته مرتکب عمل بدی نشویم. در این مواقع بهترین راه پیشگیری فروبردن خشم است. خداوند در قرآن کریم پرهیزگاران را ستوده و یکی از صفات مهم آنها را فروبردن خشم بیان داشته است: ﴿وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ﴾[۵].
- تعلیم زیبایی پیامبر اعظم (ص): مردی نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: یا رسول الله! مرا تعلیم ده. حضرت فرمود: برو خشم مکن. آن مرد گفت: همین مرا بس است. میان قبیله و خاندان خود برگشت و دید جنگی برپاست، همه صف بسته و سلاح جنگ برداشته بودند. او نیز سلاح خود را برداشت و با آنها در صف ایستاد آنگاه به یاد فرمایش رسول خدا افتاد که فرمود: خشم مکن. وی به سرعت سلاح جنگ را زمین انداخت و نزد آن قبیلهای رفت که دشمن تیره و تبارش بودند. آنگاه گفت: ای حاضران هرچه زخم و کشتار و زدن بیجهت بر شما وارد شده است به عهده من باشد، از مال خودم غرامت میدهم. آن مردم هم در پاسخ گفتند: هر چه از این بابت است؛ از آن شما، ما خودمان سزاوارتریم که آن را تلافی کنیم. بدین ترتیب آنها با هم سازش کردند و خشم از میان رفت[۶]. آن مرد با این کار خود مانع ریختن خون بسیاری از انسانهای بیگناه گردید.
- قهرمان واقعی: روزی پیامبر اعظم (ص) از جایی میگذشت، عدهای را دید که توان و نیروی خود را آزمایش میکردند و برای نشان دادن قدرتشان، سنگهای بزرگی برمیداشتند. حضرت فرمود: آیا گمان میکنید نیرومندی و قهرمانی در برداشتن سنگ است؟ نیرومند واقعی آن است که خشمگین شود و بر خشم خود غالب گردد: «أ تَحْسِبُونَ الشِّدَّة في حَمْل الحجارة؟ إنما الشدة أن يمتلىء أحدُكم غيظاً ثم يغلبَه»[۷]. فرو بردن خشم دوستداشتنیترین راه به سوی خدا: در حدیث نبوی آمده است دو جرعه هست که سر کشیدن آن از محبوبترین راه به سوی خداوند است: یکی فروبردن خشم و تبدیل آن به حلم و بردباری و دیگری، جرعه مصیبت و تبدیل آن به صبر[۸]»[۹]
پانویس
- ↑ نهج الفصاحه، حدیث ۱۱۵۵.
- ↑ نهج الفصاحه، حدیث ۱۲۰۷.
- ↑ منتخب میزان الحکمه، حدیث ۴۳۳۷.
- ↑ نهج الفصاحه، حدیث ۲۰۰۹.
- ↑ «و فروخورندگان خشم» سوره آل عمران، آیه ۱۳۴.
- ↑ قلب سلیم، ص۶۶۰ (به نقل از: أصول کافی).
- ↑ نهج الفصاحه، حدیث ۲۸.
- ↑ أصول کافی، باب کظم الغیظ، ح۹.
- ↑ برهانی، محمد جواد، سیره اجتماعی پیامبر اعظم، ص ۷۳.