امنیت فرهنگی: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
«[[فرهنگ]]» عبارت است از مجموعه [[عادتها]]، [[باورها]] و ارزشهای مشترکی که [[حاکم]] بر [[جامعه]] است | «[[فرهنگ]]» عبارت است از مجموعه [[عادتها]]، [[باورها]] و ارزشهای مشترکی که [[حاکم]] بر [[جامعه]] است و «امنیت فرهنگی» به معنای مصون بودن افراد و جامعه از تهدیدهایی است که منجر به [[فساد اخلاقی]] و نابودی [[ارزشهای دینی]]-[[معنوی]] آن شود. و «امنیت فرهنگی» به معنای [[حفاظت]] از مجموعه عناصر [[فرهنگی]] یک جامعه از جمله [[آداب]]، [[اعتقادات]]، [[هویت ملی]] و [[ارزشهای اخلاقی]] در برابر تعرضات داخلی و خارجی است. یکی از راهکارهای مهم برای [[حفظ]] امنیت فرهنگی، تقویت [[معنویت]] و [[اعتقاد]] به [[مبانی دینی]]-[[اخلاقی]] در جامعه است. همچنین [[رسانههای گروهی]] میتوانند نقش موثری در خنثیسازی [[تبلیغات]] منفی خارجی و حفظ امنیت فرهنگی جامعه داشته باشند. [[آزادی بیان]] و [[اندیشه]] نیز باید در چارچوب ارزشهای اصیل ملی-مذهبی جامعه تعریف شود. | ||
== نگرش اسلامی == | == نگرش اسلامی == | ||
نسخهٔ ۲۰ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۱۲
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امنیت است. امنیت فرهنگی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امنیت فرهنگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی - پرسش مرتبط ندارد«فرهنگ» عبارت است از مجموعه عادتها، باورها و ارزشهای مشترکی که حاکم بر جامعه است و «امنیت فرهنگی» به معنای مصون بودن افراد و جامعه از تهدیدهایی است که منجر به فساد اخلاقی و نابودی ارزشهای دینی-معنوی آن شود. و «امنیت فرهنگی» به معنای حفاظت از مجموعه عناصر فرهنگی یک جامعه از جمله آداب، اعتقادات، هویت ملی و ارزشهای اخلاقی در برابر تعرضات داخلی و خارجی است. یکی از راهکارهای مهم برای حفظ امنیت فرهنگی، تقویت معنویت و اعتقاد به مبانی دینی-اخلاقی در جامعه است. همچنین رسانههای گروهی میتوانند نقش موثری در خنثیسازی تبلیغات منفی خارجی و حفظ امنیت فرهنگی جامعه داشته باشند. آزادی بیان و اندیشه نیز باید در چارچوب ارزشهای اصیل ملی-مذهبی جامعه تعریف شود.
نگرش اسلامی
در یک تعریف کلی و مشهور، فرهنگ عبارت است از مجموعه عادتها، باورها، اعتقادات، اخلاقیات و ارزشهایی که میتوانند به عنوان یک عامل مشترک در میان یک کشور جایگاه ویژهای پیدا کنند. به عبارت دیگر، فرهنگ به مجموعه ارزشهایی گفته میشود که بایستی مورد عمل و رعایت واقع شوند[۱]. بنابراین، امنیت فرهنگی این است که جامعه و افراد آن جامعه دارای مصونیت اخلاقی، فرهنگی و دینی باشند و در معرض تهدید پیرامون موارد مذکور نباشند. بر همین اساس میتوان گفت که یک بخش دیگر امنیت، امنیت فرهنگی و امنیت اخلاقی است. مردم به جوانان و به فرزندان خود علاقهمندند و از اینکه آنها دچار اعتیاد شوند، دچار فساد اخلاق بشوند، دچار وسوسههایی بشوند که آنها را از مسیر درست زندگی دور بیندازد، نگراناند؛ این نگرانی و دغدغه را چه کسی برطرف میکند؟ چه چیزی بر طرف میکند؟ امنیت فرهنگی[۲].
تذکر این نکته در اینجا ضروری است که در اندیشههای اسلامی، امنیت فرهنگی به معنای نفی سایر آیینها و ارزشهای حاکم در دیگر ملل و نحل نیست و نخواهد بود. اسلام به سایر فرهنگها و هنجارهای ارزشی مطابق با فطرت، شخصیت و کرامت انسانی احترام میگذارد و آنان را به مفاهمه و گفتگو دعوت مینماید[۳].
منابع
پانویس
- ↑ امنیت، احمد جهانبزرگی.
- ↑ حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۵/۲/۱۳۸۴.
- ↑ غلامی، نجف علی، مقاله «نظام امنیتی دفاعی اسلام»، منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ ص ۱۰۰۴.