نفی

    از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

    مقدمه

    اصل آن "نفی" در مقابل اثبات[۱] که به اقتضای موضوع و متعلق، معانی متعددی را بر می‌تابد. "نفی" در مورد مکان و شهر به معنای تبعید[۲] و اخراج.

    Ra bracket.pngأَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِLa bracket.png[۳].

    از سیاست‌های مؤثر مسلمانان در مقابل مخالفان پیامبر (ص) که توطئه‌چینی و فتنه گری را در دستور کار خود داشتند، تبعید گروهی و دسته‌جمعی آنها بود: Ra bracket.pngإِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِLa bracket.png[۴].[۵]

    منابع

    پانویس

    1. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱۲، ص۲۱۲.
    2. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۲۵.
    3. «دست‌ها و پاهایشان ناهمتا بریده شود یا از سرزمین خود تبعید گردند» سوره مائده، آیه ۳۳.
    4. «کیفر کسانی که با خداوند و پیامبرش به جنگ برمی‌خیزند و در زمین به تبهکاری می‌کوشند جز این نیست که کشته یا به دار آویخته شوند یا دست‌ها و پاهایشان ناهمتا بریده شود یا از سرزمین خود تبعید گردند؛ این (کیفرها) برای آنان خواری در این جهان است و در جهان واپسین عذابی سترگ خواهند داشت» سوره مائده، آیه ۳۳.
    5. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۵۰۱-۵۰۲.