امنیت فرهنگی: تفاوت میان نسخهها
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
{{اصلی|فرهنگ}} | {{اصلی|فرهنگ}} | ||
«فرهنگ» عبارت است از منظومهای پذیرفتهشده از شایستهها و ناشایستهها که مجموعهای از داوریهای ارزشی برای تمامی رفتارهای اختیاری فردی و [[اجتماعی]] است. فرهنگ، نظامی هماهنگ و واحد از ارزشهاست که خاستگاه رفتارهای آگاهانه [[انسانی]] را تشکیل میدهد. هرگونه دگرگونی در [[فرهنگ]] منجر به [[تغییر]] [[رفتارها]] و بالعکس میشود. همه افراد و [[جوامع انسانی]] برای شکلدادن به رفتارهای هدفمند خود [[نیازمند]] چنین [[نظام ارزشی]] هستند که آن را «فرهنگ» مینامند. | «فرهنگ» عبارت است از منظومهای پذیرفتهشده از شایستهها و ناشایستهها که مجموعهای از داوریهای ارزشی برای تمامی رفتارهای اختیاری فردی و [[اجتماعی]] است. فرهنگ، نظامی هماهنگ و واحد از ارزشهاست که خاستگاه رفتارهای آگاهانه [[انسانی]] را تشکیل میدهد. هرگونه دگرگونی در [[فرهنگ]] منجر به [[تغییر]] [[رفتارها]] و بالعکس میشود. همه افراد و [[جوامع انسانی]] برای شکلدادن به رفتارهای هدفمند خود [[نیازمند]] چنین [[نظام ارزشی]] هستند که آن را «فرهنگ» مینامند. | ||
== نگرش اسلامی == | == نگرش اسلامی به امنیت فرهنگی == | ||
{{همچنین|امنیت}} | |||
در یک تعریف کلی و مشهور، [[فرهنگ]] عبارت است از مجموعه [[عادتها]]، [[باورها]]، [[اعتقادات]]، [[اخلاقیات]] و ارزشهایی که میتوانند به عنوان یک عامل مشترک در میان یک [[کشور]] جایگاه ویژهای پیدا کنند. به عبارت دیگر، فرهنگ به مجموعه ارزشهایی گفته میشود که بایستی مورد عمل و رعایت واقع شوند<ref>امنیت، احمد جهانبزرگی.</ref>. بنابراین، امنیت فرهنگی این است که [[جامعه]] و افراد آن جامعه دارای مصونیت [[اخلاقی]]، [[فرهنگی]] و [[دینی]] باشند و در معرض [[تهدید]] پیرامون موارد مذکور نباشند. بر همین اساس میتوان گفت که یک بخش دیگر [[امنیت]]، امنیت فرهنگی و امنیت اخلاقی است. [[مردم]] به [[جوانان]] و به [[فرزندان]] خود علاقهمندند و از اینکه آنها دچار اعتیاد شوند، دچار فساد اخلاق بشوند، دچار وسوسههایی بشوند که آنها را از مسیر درست [[زندگی]] دور بیندازد، نگراناند؛ این [[نگرانی]] و دغدغه را چه کسی برطرف میکند؟ چه چیزی بر طرف میکند؟ امنیت فرهنگی<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۵/۲/۱۳۸۴.</ref>. | در یک تعریف کلی و مشهور، [[فرهنگ]] عبارت است از مجموعه [[عادتها]]، [[باورها]]، [[اعتقادات]]، [[اخلاقیات]] و ارزشهایی که میتوانند به عنوان یک عامل مشترک در میان یک [[کشور]] جایگاه ویژهای پیدا کنند. به عبارت دیگر، فرهنگ به مجموعه ارزشهایی گفته میشود که بایستی مورد عمل و رعایت واقع شوند<ref>امنیت، احمد جهانبزرگی.</ref>. بنابراین، امنیت فرهنگی این است که [[جامعه]] و افراد آن جامعه دارای مصونیت [[اخلاقی]]، [[فرهنگی]] و [[دینی]] باشند و در معرض [[تهدید]] پیرامون موارد مذکور نباشند. بر همین اساس میتوان گفت که یک بخش دیگر [[امنیت]]، امنیت فرهنگی و امنیت اخلاقی است. [[مردم]] به [[جوانان]] و به [[فرزندان]] خود علاقهمندند و از اینکه آنها دچار اعتیاد شوند، دچار فساد اخلاق بشوند، دچار وسوسههایی بشوند که آنها را از مسیر درست [[زندگی]] دور بیندازد، نگراناند؛ این [[نگرانی]] و دغدغه را چه کسی برطرف میکند؟ چه چیزی بر طرف میکند؟ امنیت فرهنگی<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۵/۲/۱۳۸۴.</ref>. | ||
نسخهٔ ۲۰ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۳
«فرهنگ» مجموعهای از ارزشهای مشترکی که حاکم بر جامعه است و «امنیت فرهنگی» به معنای مصونیت افراد و جامعه از تهدیدهایی که منجر به فساد اخلاقی و زیر پا گذاشتن ارزشهای دینی اخلاقی میشود. امنیت فرهنگی شامل محافظت از عناصری نظیر آداب، اعتقادات، هویت ملی و ارزشهای اخلاقی در برابر تعرضات داخلی و خارجی است. تقویت معنویت و ارزشهای دینی-اخلاقی بخش مهمی از حفظ امنیت فرهنگی به شمار میرود. همچنین رسانهها میتوانند با خنثیسازی تبلیغات منفی، به حفظ امنیت فرهنگی کمک کنند؛ البته با رعایت ارزشهای ملی-مذهبی جامعه در چارچوب آزادی بیان.
فرهنگ چیست؟
«فرهنگ» عبارت است از منظومهای پذیرفتهشده از شایستهها و ناشایستهها که مجموعهای از داوریهای ارزشی برای تمامی رفتارهای اختیاری فردی و اجتماعی است. فرهنگ، نظامی هماهنگ و واحد از ارزشهاست که خاستگاه رفتارهای آگاهانه انسانی را تشکیل میدهد. هرگونه دگرگونی در فرهنگ منجر به تغییر رفتارها و بالعکس میشود. همه افراد و جوامع انسانی برای شکلدادن به رفتارهای هدفمند خود نیازمند چنین نظام ارزشی هستند که آن را «فرهنگ» مینامند.
نگرش اسلامی به امنیت فرهنگی
در یک تعریف کلی و مشهور، فرهنگ عبارت است از مجموعه عادتها، باورها، اعتقادات، اخلاقیات و ارزشهایی که میتوانند به عنوان یک عامل مشترک در میان یک کشور جایگاه ویژهای پیدا کنند. به عبارت دیگر، فرهنگ به مجموعه ارزشهایی گفته میشود که بایستی مورد عمل و رعایت واقع شوند[۱]. بنابراین، امنیت فرهنگی این است که جامعه و افراد آن جامعه دارای مصونیت اخلاقی، فرهنگی و دینی باشند و در معرض تهدید پیرامون موارد مذکور نباشند. بر همین اساس میتوان گفت که یک بخش دیگر امنیت، امنیت فرهنگی و امنیت اخلاقی است. مردم به جوانان و به فرزندان خود علاقهمندند و از اینکه آنها دچار اعتیاد شوند، دچار فساد اخلاق بشوند، دچار وسوسههایی بشوند که آنها را از مسیر درست زندگی دور بیندازد، نگراناند؛ این نگرانی و دغدغه را چه کسی برطرف میکند؟ چه چیزی بر طرف میکند؟ امنیت فرهنگی[۲].
تذکر این نکته در اینجا ضروری است که در اندیشههای اسلامی، امنیت فرهنگی به معنای نفی سایر آیینها و ارزشهای حاکم در دیگر ملل و نحل نیست و نخواهد بود. اسلام به سایر فرهنگها و هنجارهای ارزشی مطابق با فطرت، شخصیت و کرامت انسانی احترام میگذارد و آنان را به مفاهمه و گفتگو دعوت مینماید[۳].
منابع
پانویس
- ↑ امنیت، احمد جهانبزرگی.
- ↑ حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۵/۲/۱۳۸۴.
- ↑ غلامی، نجف علی، مقاله «نظام امنیتی دفاعی اسلام»، منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ ص ۱۰۰۴.