|
|
| (۲۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{ویرایش غیرنهایی}} | | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[بوء در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط = }} |
| {{امامت}}
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[بوء در قرآن]] | [[بوء در حدیث]] | [[بوء در فقه سیاسی]] </div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[بوء (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
|
| |
|
| ==مقدمه== | | == مقدمه == |
| *بوء: [[رجوع]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۳۱۲.</ref>، ساکن کردن، مسکن دادن<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۳۵۰.</ref>، استقرار بخشیدن، جایدادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۳۲.</ref>، منزلدادن<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۸، ص۴۱۱.</ref>.
| | بوء: رجوع<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۳۱۲.</ref>، ساکن کردن، مسکن دادن<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۳۵۰.</ref>، استقرار بخشیدن، جایدادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۳۲.</ref>، منزلدادن<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۸، ص۴۱۱.</ref>. {{متن قرآن|وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِي الله مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً}}<ref>«و کسانی را که پس از ستم دیدن در راه خداوند هجرت کردند در این جهان در جایی نیکو جا میدهیم» سوره نحل، آیه ۴۱.</ref>. |
| *{{متن قرآن|وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِي الله مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً}}<ref>«و کسانی را که پس از ستم دیدن در راه خداوند هجرت کردند در این جهان در جایی نیکو جا میدهیم» سوره نحل، آیه ۴۱.</ref>.
| |
| *[[بیضاوی]] در ذیل [[آیه]] ۶۱ [[سوره بقره]] ({{متن قرآن|وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ الله}}) گوید: بوء در اصل به معنای [[مساوات]] است.
| |
| *[[راغب]] در مفردات گفته، اصل بواء [[مساوات]] اجزاء است. [[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] ذیل [[آیه]] ۶۱ بقره آن را از زجّاج [[نقل]] میکند که از [[عبادة بن صامت]] [[نقل]] شده است که [[خدا]] [[انفال]] را برای پیغمبرش قرار داد، {{متن حدیث|فَقَسَّمَهَا بَيْنَهُمْ عَلَى بَوَاءٍ}} یعنی بالسویه تقسیم کرد.
| |
| *در [[نهج البلاغه]] آمده است: "تا [[ثواب]] [[پاداش]] و [[قصاص]] برابر باشد"<ref>{{متن حدیث|فَيَكُونَ الثَّوَابُ جَزَاءً وَ الْعِقَابُ بَوَاءً}}</ref>؛ ولی مجمعالبیان و المنار و غیره معنای اصلی آن را [[رجوع]] گفتهاند.
| |
| *فرق بین تبوئه و اسکان: تبوئه نازل کردن است، به صورت مطلق و اسکان نازل کردن است به اعتبار [[نزول]] در مسکن.
| |
| *اسکان و تهیه اقامتگاه برای [[مردم]] از [[وظایف]] اصلی یک [[حکومت]] و [[دولت]] است. ایجاد مجتمعی ایمن با تأمین حدأقل نیازهای مادی [[مردم]] از اصولی است که [[قرآن کریم]] بارها از آن در قالب [[نعمت]] و [[رزق]] یاد کرده است. {{متن قرآن|أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ}}<ref>«آیا ما به آنان در حرمی امن جایگاه ندادیم که فرآوردههای هر چیز را که رزقی از نزد ماست به سوی آن میآورند؟» سوره قصص، آیه ۵۷.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۵۳.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==منابع==
| | [[بیضاوی]] در ذیل [[آیه]] ۶۱ [[سوره بقره]] ({{متن قرآن|وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ الله}}) گوید: بوء در اصل به معنای [[مساوات]] است. [[راغب اصفهانی]] در مفردات گفته، اصل بواء [[مساوات]] اجزاء است. [[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] ذیل [[آیه]] ۶۱ بقره آن را از زجّاج [[نقل]] میکند که از [[عبادة بن صامت]] [[نقل]] شده است که [[خدا]] [[انفال]] را برای پیغمبرش قرار داد، {{متن حدیث|فَقَسَّمَهَا بَيْنَهُمْ عَلَى بَوَاءٍ}} یعنی بالسویه تقسیم کرد. |
| * [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
| |
|
| |
|
| ==پانویس==
| | در [[نهج البلاغه]] آمده است: "تا [[ثواب]] [[پاداش]] و [[قصاص]] برابر باشد"<ref>{{متن حدیث|فَيَكُونَ الثَّوَابُ جَزَاءً وَ الْعِقَابُ بَوَاءً}}</ref>؛ ولی مجمعالبیان و المنار و غیره معنای اصلی آن را رجوع گفتهاند. |
| {{یادآوری پانویس}} | |
| {{پانویس2}}
| |
|
| |
|
| | فرق بین تبوئه و اسکان: تبوئه نازل کردن است، به صورت مطلق و اسکان نازل کردن است به اعتبار نزول در مسکن. اسکان و تهیه اقامتگاه برای [[مردم]] از [[وظایف]] اصلی یک [[حکومت]] و [[دولت]] است. ایجاد مجتمعی ایمن با تأمین حدأقل نیازهای مادی [[مردم]] از اصولی است که [[قرآن کریم]] بارها از آن در قالب [[نعمت]] و [[رزق]] یاد کرده است. {{متن قرآن|أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ}}<ref>«آیا ما به آنان در حرمی امن جایگاه ندادیم که فرآوردههای هر چیز را که رزقی از نزد ماست به سوی آن میآورند؟» سوره قصص، آیه ۵۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۵۳.</ref> |
|
| |
|
| [[رده: مدخل]] | | == منابع == |
| [[رده: بوء]] | | {{منابع}} |
| | # [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] |
| | {{پایان منابع}} |
| | |
| | == پانویس == |
| | {{پانویس}} |
| | |
| | [[رده:اصطلاحات قرآنی]] |
