سلام وداع: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = عاشورا | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[روز عاشورا]]، هر یک از [[یاران]] [[حسین]] {{ع}} که میخواست به میدان [[نبرد]] آخرین برود، [[سلام]] | [[روز عاشورا]]، هر یک از [[یاران]] [[حسین]] {{ع}} که میخواست به میدان [[نبرد]] آخرین برود، [[سلام]] وداع میداد، به این صورت که: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ}}. و [[امام]] جواب میفرمود: {{متن حدیث|وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَ نَحْنُ خَلْفَكَ}}<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.</ref>. یعنی ما هم از پی خواهیم آمد. پس از [[شهادت]] همۀ یاران امام، [[سید الشهدا]] {{ع}} به [[خیمه]] آمد و سکینه، [[زینب]]، [[ام کلثوم]] و [[فاطمه]] را ندا داد که {{متن حدیث|عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ}}. این [[سلام]] وداع حضرت که دیدار پایانی وی با [[اهل بیت]] بود، [[شوری]] و سوزی در میان آنان افکند و هر کدام سخنانی گفتند<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۷.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۷.</ref> | ||
را ندا داد که {{متن حدیث|عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ}}. این [[سلام]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۷: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:عاشورا]] | ||
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]] | [[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۷
مقدمه
روز عاشورا، هر یک از یاران حسین (ع) که میخواست به میدان نبرد آخرین برود، سلام وداع میداد، به این صورت که: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ». و امام جواب میفرمود: «وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَ نَحْنُ خَلْفَكَ»[۱]. یعنی ما هم از پی خواهیم آمد. پس از شهادت همۀ یاران امام، سید الشهدا (ع) به خیمه آمد و سکینه، زینب، ام کلثوم و فاطمه را ندا داد که «عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ». این سلام وداع حضرت که دیدار پایانی وی با اهل بیت بود، شوری و سوزی در میان آنان افکند و هر کدام سخنانی گفتند[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.
- ↑ بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۷.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۴۷.