حصن بن قطن کلبی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
با توجه به نسبی که برای برادرش «[[حارثه]]» آوردهاند وی باید از | با توجه به نسبی که برای برادرش «[[حارثه]]» آوردهاند وی باید از [[تیره علیم بن جناب]] از [[قبیله کلب بن وبره]]، از [[قضاعه]] باشد<ref>ابن کلبی، نسب معد واليمن الكبير، ج۲، ص۳۳۰؛ همچنین برای اطلاع از این قبیله، ر.ک: ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۴۵۶.</ref> و [[اهل]] [[دومة الجندل]]<ref>ابن عساکر، ج۱۱، ص۳۹۸.</ref>. نام وی را حصین نیز گفتهاند<ref>ابن جوزی، تلقيح فهوم أهل الأثر في عيون التاريخ والسير، ص۱۸۴؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۱.</ref>. [[ابن کلبی]]<ref>ابن کلبی، نسب معد واليمن الكبير، ج۲، ص۳۳۰.</ref> نام جد وی را «لام» و [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۱، ص۲۵۲.</ref> «[[زائر]]» آورده که [[تصحیف]] «زابر» است. به گفته ابن کلبی<ref>ابن کلبی، نسب معد واليمن الكبير، ج۲، ص۳۳۰.</ref>، وی و برادرش [[حارثة بن قطن بن زابر بن کعب کلبی|حارثة بن قطن]] [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} رسیدند و رسول خدا{{صل}} برای حارثه نامهای نوشت. وی به متن [[نامه]] اشاره نکرده اما برخی منابع از جمله ابن سعد به آن اشاره کردهاند. ابن سعد<ref>ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۱، ص۲۵۲.</ref> در «[[وفد]] کلب» با اشاره به همین خبر ابن کلبی میگوید: حارثة بن قطن و [[حمل بن سعدانه]]<ref>در برخی منابع حصن بن قطن، ر.ک: ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۳۷۱.</ref>، خدمت رسول خدا{{صل}} رسیدند و [[اسلام]] آوردند و آن حضرت برای حارثه نامهای نوشت و برای اهل دومة الجندل و اطراف آن و تیرههایی از کلب که با حارثه بودند فرستاد و در آن مقدار [[زکات]] زمینهای [[کشاورزی]] را که متعلق به آنان بود مشخص ساخت و آنان را به [[رعایت]] [[وقت]] [[نماز]] و [[پرداخت زکات]] و توجه به این [[عهد]] و [[پیمان]] توصیه کرد<ref>نیز ر.ک: ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۳۷۱ با اندکی تغییر و اختصار، ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۶۵۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۷۰۶. </ref>. درباره [[نگارش]] این نامه برای حارثه و برادرش [[حصن]] با دیگران اختلافهایی وجود دارد<ref>برای اطلاع و بررسی بیشتر ر.ک: احمد میانجی، مکاتیب الرسول، ج۳، ص۳۲۹-۳۳۳.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی| خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حصن بن قطن کلبی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۷۸-۷۹.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۸
این مدخل زیرشاخهٔ بحث صحابه است. حصن بن قطن کلبی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حصن بن قطن کلبی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
با توجه به نسبی که برای برادرش «حارثه» آوردهاند وی باید از تیره علیم بن جناب از قبیله کلب بن وبره، از قضاعه باشد[۱] و اهل دومة الجندل[۲]. نام وی را حصین نیز گفتهاند[۳]. ابن کلبی[۴] نام جد وی را «لام» و ابن سعد[۵] «زائر» آورده که تصحیف «زابر» است. به گفته ابن کلبی[۶]، وی و برادرش حارثة بن قطن خدمت رسول خدا(ص) رسیدند و رسول خدا(ص) برای حارثه نامهای نوشت. وی به متن نامه اشاره نکرده اما برخی منابع از جمله ابن سعد به آن اشاره کردهاند. ابن سعد[۷] در «وفد کلب» با اشاره به همین خبر ابن کلبی میگوید: حارثة بن قطن و حمل بن سعدانه[۸]، خدمت رسول خدا(ص) رسیدند و اسلام آوردند و آن حضرت برای حارثه نامهای نوشت و برای اهل دومة الجندل و اطراف آن و تیرههایی از کلب که با حارثه بودند فرستاد و در آن مقدار زکات زمینهای کشاورزی را که متعلق به آنان بود مشخص ساخت و آنان را به رعایت وقت نماز و پرداخت زکات و توجه به این عهد و پیمان توصیه کرد[۹]. درباره نگارش این نامه برای حارثه و برادرش حصن با دیگران اختلافهایی وجود دارد[۱۰].[۱۱]
جستارهای وابسته
- بنی کلب بن وبره (قبیله)
- قضاعه (قبیله)
- حارثة بن قطن (برادر)
منابع
پانویس
- ↑ ابن کلبی، نسب معد واليمن الكبير، ج۲، ص۳۳۰؛ همچنین برای اطلاع از این قبیله، ر.ک: ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۴۵۶.
- ↑ ابن عساکر، ج۱۱، ص۳۹۸.
- ↑ ابن جوزی، تلقيح فهوم أهل الأثر في عيون التاريخ والسير، ص۱۸۴؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۱.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد واليمن الكبير، ج۲، ص۳۳۰.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۱، ص۲۵۲.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد واليمن الكبير، ج۲، ص۳۳۰.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۱، ص۲۵۲.
- ↑ در برخی منابع حصن بن قطن، ر.ک: ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۳۷۱.
- ↑ نیز ر.ک: ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۳۷۱ با اندکی تغییر و اختصار، ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۶۵۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۷۰۶.
- ↑ برای اطلاع و بررسی بیشتر ر.ک: احمد میانجی، مکاتیب الرسول، ج۳، ص۳۲۹-۳۳۳.
- ↑ خانجانی، قاسم، مقاله «حصن بن قطن کلبی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۷۸-۷۹.