کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۵۴: خط ۵۴:
[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]
........................
بنا بر آنچه در شرح حال پسرش «[[ابوالغوث بن حصین خثعمی]]»<ref>خثعم، قبیله‌ای یمنی بود که در اطراف مکه ساکن بودند</ref> آورده‌اند، وی را به سبب سکونت در «عَرْج» از نواحی «فرع» در اطراف [[مدینه]] سکونت گزید، عرجی خوانده‌اند<ref>ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۲۶۳؛ نیز ر.ک: ابوالغوث بن حسین خثعمی</ref>.
[[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۳۵.</ref> گوید: [[ابن عبدالبر]] در شرح حال «[[ابوالغوث بن حصین]]» گفته است: پدرش وی، حصین، درگذشت در حالی که [[حج]] بر او [[واجب]] شده بود و [[رسول خدا]] به [[ابوالغوث]] دستور داد از سوی پدرش حج به جای آورد. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۸۲.</ref> نیز در بخش نخست [[الاصابه]] ([[صحابه]]) از وی یاد کرده و به همین خبر ابن عبدالبر اشاره کرده، اما گفته است ابن عبدالبر از حصین نام نبرده و [[ابن امین]]<ref>ابو اسحاق ابراهیم بن یحیی قرطبی، م۵۴۴</ref> در استدراک خود بر ([[الاستیعاب]]) از وی یاد کرده است.
البته برخی منابع مشابه این خبر یاد شده را برای «[[حصین بن عوف خثعمی]]» نقل کرده‌اند، از این رو احتمال یکی بودن مصداق این دو نام وجود دارد<ref>ر.ک: حسین بن عوف خثعمی.</ref>.

نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۴۵

آشنایی اجمالی

ابن اثیر[۱] وی را از بنی ربیعة بن عبس، از اعراب عدنانی دانسته و می‌گوید: او از گروه‌های نه‌گانه از بنی‌عبس بود که نزد رسول خدا(ص) آمدند و اسلام آوردند. وی سپس اشاره کرده است که این گزارش را از استدراک «آشیری»(م۵۶۴ بر الاستیعاب) ابن عبدالبر نقل کرده است. ابن حجر[۲]، با اشاره به همین خبر ابن اثیر می‌گوید: ابوعبیده (معمر بن مثنی، م۲۰۸)، باوردی(م۳۰۱)، طبری (م۳۱۰)، دارقطنی (م۳۸۵) و دیگران نیز این خبر را آورده‌اند.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۴۰.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۲.
  3. خانجانی، قاسم، مقاله «حصین بن یعمر عبسی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۸۹.

..................................


آشنایی اجمالی

با توجه به نسبت وی، باید او را از قبیله کهلال بن سبأ، از قحطان دانست[۱]. ابن حجر[۲]، در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) از وی یاد کرده، می‌گوید وی زمان رسول خدا(ص) را درک کرد. وثیمه[۳] می‌گوید: او در قبیله بنی حنیفه در یمامه می‌زیست. هنگامی که آنان مرتد شدند، او مخفی شد تا آنکه خالد بن ولید بر او دست یافت و می‌خواست او را به قتل برساند. حصین به خالد گفت: اگر تو کسانی را به قتل می‌رسانی که با تو مخالف یا با تو در جنگند، من از هر دو دوری می‌جویم و اگر مرا به کفر بنی حنیفه مؤاخذه می‌کنی که خدا این را با آیه﴿وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ[۴] از گردن من برداشته است. از این رو خالد او را میرا دانست و رها کرد و او به مدینه رفت. برادر وی «حصن جذامی» در این باره گفته است: دین من، دین برادرم حصین و دین «سفیان بن ابی بجره»[۵] اسلام است. سفیان برادر سوم آنان بود. وثیمه با سرودن اشعاری درباره این سه برادر، خالد را مورد خطاب قرار داده و گفته است: آنان همواره مسلمان بودند و پس از این با انصار پیمان بستند و در شمار آنان درآمدند. شایان گفتن است که اولاً، ابن حجر برای سفیان دو مدخل مستقل قرار داده که در یکی[۶]، مشابه خبر یادشده را برای او آورده؛ اما او را «سفیان بن ابی عزه جذامی» معرفی کرده است، و در دیگری[۷]، او را «سفیان بن سفیان جذامی» معرفی کرده است که اگر وی برادر حصین باشد، چنان که در شعر حصن اشاره شد، گذشته از احتمال تصحیف نام پدر سفیان، می‌توان نتیجه گرفت که پدر حصین نیز «ابوبجره» یا «ابو عزه» یا «سفیان» بوده است. ثانیاً، ابن حجر[۸]، در مدخل «سفیان بن ابی عزه جذامی» شعر یاد شده را بدون اشاره به نام شاعر آن، که در اینجا او را برادر وی، حصن، معرفی کرده آورده و نامی از حصن نبرده است.[۹]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۲۹ و ۴۱۹.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۴۹.
  3. بن موسی بن فرات فارسی معروف به وشاء م۲۳۷، مؤلف کتاب اخبار الرده.
  4. سوره انعام، آیه ۱۶۴.
  5. که به ظاهر درست آن ابی عزه است، ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۰۵.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۰۵.
  7. ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۲۱۳.
  8. ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۰۵.
  9. خانجانی، قاسم، مقاله «حصین جذامی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۸۹.

........................





بنا بر آنچه در شرح حال پسرش «ابوالغوث بن حصین خثعمی»[۱] آورده‌اند، وی را به سبب سکونت در «عَرْج» از نواحی «فرع» در اطراف مدینه سکونت گزید، عرجی خوانده‌اند[۲]. ابن اثیر[۳] گوید: ابن عبدالبر در شرح حال «ابوالغوث بن حصین» گفته است: پدرش وی، حصین، درگذشت در حالی که حج بر او واجب شده بود و رسول خدا به ابوالغوث دستور داد از سوی پدرش حج به جای آورد. ابن حجر[۴] نیز در بخش نخست الاصابه (صحابه) از وی یاد کرده و به همین خبر ابن عبدالبر اشاره کرده، اما گفته است ابن عبدالبر از حصین نام نبرده و ابن امین[۵] در استدراک خود بر (الاستیعاب) از وی یاد کرده است. البته برخی منابع مشابه این خبر یاد شده را برای «حصین بن عوف خثعمی» نقل کرده‌اند، از این رو احتمال یکی بودن مصداق این دو نام وجود دارد[۶].

  1. خثعم، قبیله‌ای یمنی بود که در اطراف مکه ساکن بودند
  2. ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۲۶۳؛ نیز ر.ک: ابوالغوث بن حسین خثعمی
  3. ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۳۵.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۸۲.
  5. ابو اسحاق ابراهیم بن یحیی قرطبی، م۵۴۴
  6. ر.ک: حسین بن عوف خثعمی.