روح در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:
| موضوع مرتبط = روح
| موضوع مرتبط = روح
| عنوان مدخل  = روح
| عنوان مدخل  = روح
| مداخل مرتبط = [[روح در قرآن]] - [[روح در حدیث]] - [[روح در کلام اسلامی]] - [[روح در اخلاق اسلامی]] - [[روح در معارف دعا و زیارات]] - [[روح در معارف و سیره سجادی]] - [[روح در فلسفه دین و کلام جدید]]
| مداخل مرتبط = [[روح در قرآن]] - [[روح در حدیث]] - [[روح در کلام اسلامی]] - [[روح در فلسفه دین و کلام جدید]] - [[روح در اخلاق اسلامی]] - [[روح در معارف دعا و زیارات]] - [[روح در معارف و سیره سجادی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}

نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۲

روایات مربوطه

  1. امام صادق (ع) فرمودند: "قلب را دو گوش است، هرگاه که بنده آهنگ گناهی کند روح ایمان به او می‌گوید: انجام نده، و شیطان می‌گوید: انجام بده؛ و چون بنده بر سینه زن گناهکار قرار گیرد، روح ایمان از او ستانده می‌شود"[۱].
  2. امام صادق (ع) فرمودند: "هیچ مؤمنی نیست مگر آن‌که باطن قلبش دو گوش دارد، گوشی که وسواس خنّاس در آن می‌دمد، و گوشی که فرشته در آن می‌دمد؛ خداوند مؤمن را به‌وسیله فرشته همراهی و کمک می‌کند؛ این است معنای آیه شریفه ﴿وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ[۲][۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. « عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: إِنَّ لِلْقَلْبِ أُذُنَيْنِ‌ فَإِذَا هَمَّ الْعَبْدُ بِذَنْبٍ قَالَ لَهُ رُوحُ الْإِيمَانِ لَا تَفْعَلْ وَ قَالَ لَهُ الشَّيْطَانُ افْعَلْ وَ إِذَا كَانَ عَلَى بَطْنِهَا نُزِعَ مِنْهُ رُوحُ الْإِيمَانِ‌»؛ اصول کافی، ج ۲، ص ۲۶۷.
  2. «و با روحی از خویش تأییدشان کرده است» سوره مجادله، آیه ۲۲.
  3. « عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلَّا وَ لِقَلْبِهِ أُذُنَانِ فِي جَوْفِهِ أُذُنٌ يَنْفُثُ فِيهَا الْوَسْوَاسُ الْخَنَّاسُ وَ أُذُنٌ يَنْفُثُ فِيهَا الْمَلَكُ فَيُؤَيِّدُ اللَّهُ الْمُؤْمِنَ بِالْمَلَكِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ‌ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ»؛ اصول کافی، ج ۲، ص ۲۶۷.
  4. مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی ج۳، ص ۷۹.