بدون خلاصۀ ویرایش
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = ضلالت | | موضوع مرتبط = ضلالت | ||
| عنوان مدخل = ضلالت | | عنوان مدخل = ضلالت | ||
| مداخل مرتبط = [[ضلالت در لغت]] - [[ضلالت در قرآن | | مداخل مرتبط = [[ضلالت در لغت]] - [[ضلالت در قرآن]] - [[ضلالت در فقه سیاسی]] - [[ضلالت در معارف دعا و زیارات]] - [[ضلالت در معارف و سیره علوی]] - [[ضلالت در معارف و سیره سجادی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژههای {{عربی|عمى}} (= نابینایی) و {{عربی|ردى}} (= هلاکت و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفتهاند. نمونههایی از این کاربردها عبارتنداز: | در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژههای {{عربی|عمى}} (= نابینایی) و {{عربی|ردى}} (= هلاکت و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفتهاند. نمونههایی از این کاربردها عبارتنداز: | ||
# {{متن حدیث|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعهای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را | # {{متن حدیث|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعهای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را ارج نمینهد و اگر چه [[قرآن]] و پیروانش در [[جامعه]] با [[مردم]] [[زندگی]] میکنند، در [[حقیقت]] با آنان همراه نیستند؛ چراکه ضلالت و هدایت مقابل یکدیگرند و اگر به ظاهر همراه شوند، در [[باطن]] مقابل یکدیگرند. | ||
# {{متن حدیث|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است». | # {{متن حدیث|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است». | ||
# {{متن حدیث|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است. | # {{متن حدیث|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است. | ||