کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = تابعین
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل  = ابوعثمان نهدی
| عنوان مدخل  = زهير بن قيس بلوى
| مداخل مرتبط = [[ابوعثمان نهدی در تاریخ اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[زهير بن قيس بلوى در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
[[ابوعثمان عبدالرحمن بن مُلّ بن عمرو نَهْدی]]، از [[طایفه]] [[قُضاعه]] بود. او [[زمان جاهلی]] و [[زمان پیامبر]]{{صل}} را [[درک]] کرده بود؛ ولی [[پیامبر خدا]] را ندیده بود. وی در [[دوران پیامبر]]{{صل}} [[اسلام]] آورد و در [[دوران عمر]]، وارد [[مدینه]] شد و در تعدادی از [[جنگ‌ها]] شرکت کرد. وی از تعدادی از [[صحابیان]] [[حدیث]] نقل کرده است. او با [[سلمان فارسی]] به مدّت [[دوازده]] سال، [[رفیق]] بود. وی، بزرگ قومش به شمار می‌‌رفت، بسیار [[عبادت]] می‌‌کرد و [[قرآن]] را به خوبی قرائت می‌‌کرد. او شصت بار [[حج]] و [[عمره]] به جا آورد و در سال ۸۱ یا ۹۵ یا ۱۰۰ق، در [[بصره]] در گذشت.<ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ابوعثمان نهدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۴۰۴.</ref>
وی از تیره بلی، از [[قبیله قضاعه]]<ref>سمعانی، الانساب، ج۱، ص۳۹۵.</ref> و از [[صحابیان]] ساکن در [[مصر]] بود<ref>بخاری، تاریخ، ج۳، ص۴۲۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ص۳۳۷۶؛ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.</ref> اما [[ابن ابی‌حاتم]]<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۸۶.</ref> او را [[بصری]] دانسته است. [[کنیه]] وی [[ابوشداد]]<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۹۱، ص۱۱۴.</ref> و [[سوید بن قیس]] راوی اوست<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۴۲۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۶، ص۳۳۷.</ref> و [[زهیر]]، راوی [[علقمة بن رمثة بلوی]] است<ref>ابن ابی‌عاصم، الاحاد والمثانی، ج۲، ص۱۰۰؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۸۱؛ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.</ref>. از او [[حدیثی]] از [[رسول خدا]]{{صل}} درباره [[عمرو بن عاص]] که او را به [[بحرین]] فرستاده، نقل کرده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۶۷؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۸۶.</ref>. وی با آنکه [[صحابی]] است از برخی [[تابعان]] [[روایت]] نقل کرده است<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.</ref>. زهیر در [[فتح مصر]] (سال ۱۹) شرکت داشت<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.</ref> و در [[سال ۶۳ هجری]] از سوی [[عقبة بن نافع]] در قیروان جانشینش شد<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۹۲؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۲۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۵۳۴.</ref> و [[عقبه]] به [[جنگ]] کسیله از [[فرماندهان]] [[قوم]] [[بربر]] رفت و کشته شد. کسیله به طرف قیروان [[حرکت]] کرد و در برخورد با زهیر کشته شد<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۵۳۴.</ref>. همچنین زهیر به جنگ [[کارگزاران]] [[عبدالله بن زبیر]] در بساق<ref>ناحیه‌ای میان ایله، مصر، دریای قلزم و کوه‌های سراة از سرزمین شام است.</ref> رفت و در این [[نبرد]] [[شکست]] خورد<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۴۱۳.</ref>. [[عبدالعزیز]] بن [[مروان]] که [[والی مصر]] بود، [[ولایت]] افریقیه را به زهیر سپرد و او توانست تونس را فتح کند و به برقه بازگردد<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۲۷۰.</ref>. زهیر در [[سال ۷۶ هجری]] به دستور عبدالعزیز به جنگ [[رومیان]] رفت که در آن [[نبرد]] وی و یارانش کشته شدند<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۹۱، ص۱۱۴.</ref>. محل [[قتل]] وی برقه<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.</ref> یا به نقلی در درنه<ref>در مغرب، یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۵۲.</ref> گفته شده است. زاهر از [[نوادگان]] اوست که در [[زمان]] [[خلافت]] [[هشام بن عبدالملک]] در برقه [[والی]] بود و در همان‌جا درگذشت<ref>ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۱۵۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۳۰.</ref>.<ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «زهير بن قيس بلوى»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۴۰۵.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
{{مدخل وابسته}}
* [[بنی‌بلی]] (قبیله)
* [[بنی‌قضاعه]] (قبیله)
* [[بنی‌قضاعه]] (قبیله)
* [[ازد]] (قبیله)
* [[بنی نصر بن معاویه]] (قبیله)
* [[کبشه بنت زهیر]] (فرزند)
* [[فارعه بنت منذر بن زهیر]] (نواده)
* [[فارعه بنت منذر بن زهیر]] (نواده)
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}
خط ۱۸: خط ۱۸:
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «ابوعثمان نهدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «زهير بن قيس بلوى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۸

آشنایی اجمالی

وی از تیره بلی، از قبیله قضاعه[۱] و از صحابیان ساکن در مصر بود[۲] اما ابن ابی‌حاتم[۳] او را بصری دانسته است. کنیه وی ابوشداد[۴] و سوید بن قیس راوی اوست[۵] و زهیر، راوی علقمة بن رمثة بلوی است[۶]. از او حدیثی از رسول خدا(ص) درباره عمرو بن عاص که او را به بحرین فرستاده، نقل کرده است[۷]. وی با آنکه صحابی است از برخی تابعان روایت نقل کرده است[۸]. زهیر در فتح مصر (سال ۱۹) شرکت داشت[۹] و در سال ۶۳ هجری از سوی عقبة بن نافع در قیروان جانشینش شد[۱۰] و عقبه به جنگ کسیله از فرماندهان قوم بربر رفت و کشته شد. کسیله به طرف قیروان حرکت کرد و در برخورد با زهیر کشته شد[۱۱]. همچنین زهیر به جنگ کارگزاران عبدالله بن زبیر در بساق[۱۲] رفت و در این نبرد شکست خورد[۱۳]. عبدالعزیز بن مروان که والی مصر بود، ولایت افریقیه را به زهیر سپرد و او توانست تونس را فتح کند و به برقه بازگردد[۱۴]. زهیر در سال ۷۶ هجری به دستور عبدالعزیز به جنگ رومیان رفت که در آن نبرد وی و یارانش کشته شدند[۱۵]. محل قتل وی برقه[۱۶] یا به نقلی در درنه[۱۷] گفته شده است. زاهر از نوادگان اوست که در زمان خلافت هشام بن عبدالملک در برقه والی بود و در همان‌جا درگذشت[۱۸].[۱۹]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. سمعانی، الانساب، ج۱، ص۳۹۵.
  2. بخاری، تاریخ، ج۳، ص۴۲۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ص۳۳۷۶؛ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.
  3. ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۸۶.
  4. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۹۱، ص۱۱۴.
  5. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۴۲۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۶، ص۳۳۷.
  6. ابن ابی‌عاصم، الاحاد والمثانی، ج۲، ص۱۰۰؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۸۱؛ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.
  7. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۶۷؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۸۶.
  8. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.
  9. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.
  10. خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۹۲؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۲۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۵۳۴.
  11. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۵۳۴.
  12. ناحیه‌ای میان ایله، مصر، دریای قلزم و کوه‌های سراة از سرزمین شام است.
  13. بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۴۱۳.
  14. بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۲۷۰.
  15. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۹۱، ص۱۱۴.
  16. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.
  17. در مغرب، یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۵۲.
  18. ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۱۵۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۳۰.
  19. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «زهير بن قيس بلوى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۰۵.