کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = صحابه | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = زهير بن قيس بلوى | ||
| مداخل مرتبط = [[ | | مداخل مرتبط = [[زهير بن قيس بلوى در تاریخ اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
[[ | وی از تیره بلی، از [[قبیله قضاعه]]<ref>سمعانی، الانساب، ج۱، ص۳۹۵.</ref> و از [[صحابیان]] ساکن در [[مصر]] بود<ref>بخاری، تاریخ، ج۳، ص۴۲۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ص۳۳۷۶؛ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.</ref> اما [[ابن ابیحاتم]]<ref>ابن ابیحاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۸۶.</ref> او را [[بصری]] دانسته است. [[کنیه]] وی [[ابوشداد]]<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۹۱، ص۱۱۴.</ref> و [[سوید بن قیس]] راوی اوست<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۴۲۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۶، ص۳۳۷.</ref> و [[زهیر]]، راوی [[علقمة بن رمثة بلوی]] است<ref>ابن ابیعاصم، الاحاد والمثانی، ج۲، ص۱۰۰؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۸۱؛ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.</ref>. از او [[حدیثی]] از [[رسول خدا]]{{صل}} درباره [[عمرو بن عاص]] که او را به [[بحرین]] فرستاده، نقل کرده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۶۷؛ ابن ابیحاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۸۶.</ref>. وی با آنکه [[صحابی]] است از برخی [[تابعان]] [[روایت]] نقل کرده است<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.</ref>. زهیر در [[فتح مصر]] (سال ۱۹) شرکت داشت<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.</ref> و در [[سال ۶۳ هجری]] از سوی [[عقبة بن نافع]] در قیروان جانشینش شد<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۹۲؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۲۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۵۳۴.</ref> و [[عقبه]] به [[جنگ]] کسیله از [[فرماندهان]] [[قوم]] [[بربر]] رفت و کشته شد. کسیله به طرف قیروان [[حرکت]] کرد و در برخورد با زهیر کشته شد<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۵۳۴.</ref>. همچنین زهیر به جنگ [[کارگزاران]] [[عبدالله بن زبیر]] در بساق<ref>ناحیهای میان ایله، مصر، دریای قلزم و کوههای سراة از سرزمین شام است.</ref> رفت و در این [[نبرد]] [[شکست]] خورد<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۴۱۳.</ref>. [[عبدالعزیز]] بن [[مروان]] که [[والی مصر]] بود، [[ولایت]] افریقیه را به زهیر سپرد و او توانست تونس را فتح کند و به برقه بازگردد<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۲۷۰.</ref>. زهیر در [[سال ۷۶ هجری]] به دستور عبدالعزیز به جنگ [[رومیان]] رفت که در آن [[نبرد]] وی و یارانش کشته شدند<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۹۱، ص۱۱۴.</ref>. محل [[قتل]] وی برقه<ref>ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.</ref> یا به نقلی در درنه<ref>در مغرب، یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۵۲.</ref> گفته شده است. زاهر از [[نوادگان]] اوست که در [[زمان]] [[خلافت]] [[هشام بن عبدالملک]] در برقه [[والی]] بود و در همانجا درگذشت<ref>ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۱۵۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۳۰.</ref>.<ref>[[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «زهير بن قيس بلوى»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۴۰۵.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{مدخل وابسته}} | {{مدخل وابسته}} | ||
* [[بنیبلی]] (قبیله) | |||
* [[بنیقضاعه]] (قبیله) | * [[بنیقضاعه]] (قبیله) | ||
* [[ | * [[بنی نصر بن معاویه]] (قبیله) | ||
* [[فارعه بنت منذر بن زهیر]] (نواده) | * [[فارعه بنت منذر بن زهیر]] (نواده) | ||
{{پایان مدخل وابسته}} | {{پایان مدخل وابسته}} | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله | # [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «زهير بن قيس بلوى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۸
آشنایی اجمالی
وی از تیره بلی، از قبیله قضاعه[۱] و از صحابیان ساکن در مصر بود[۲] اما ابن ابیحاتم[۳] او را بصری دانسته است. کنیه وی ابوشداد[۴] و سوید بن قیس راوی اوست[۵] و زهیر، راوی علقمة بن رمثة بلوی است[۶]. از او حدیثی از رسول خدا(ص) درباره عمرو بن عاص که او را به بحرین فرستاده، نقل کرده است[۷]. وی با آنکه صحابی است از برخی تابعان روایت نقل کرده است[۸]. زهیر در فتح مصر (سال ۱۹) شرکت داشت[۹] و در سال ۶۳ هجری از سوی عقبة بن نافع در قیروان جانشینش شد[۱۰] و عقبه به جنگ کسیله از فرماندهان قوم بربر رفت و کشته شد. کسیله به طرف قیروان حرکت کرد و در برخورد با زهیر کشته شد[۱۱]. همچنین زهیر به جنگ کارگزاران عبدالله بن زبیر در بساق[۱۲] رفت و در این نبرد شکست خورد[۱۳]. عبدالعزیز بن مروان که والی مصر بود، ولایت افریقیه را به زهیر سپرد و او توانست تونس را فتح کند و به برقه بازگردد[۱۴]. زهیر در سال ۷۶ هجری به دستور عبدالعزیز به جنگ رومیان رفت که در آن نبرد وی و یارانش کشته شدند[۱۵]. محل قتل وی برقه[۱۶] یا به نقلی در درنه[۱۷] گفته شده است. زاهر از نوادگان اوست که در زمان خلافت هشام بن عبدالملک در برقه والی بود و در همانجا درگذشت[۱۸].[۱۹]
جستارهای وابسته
- بنیبلی (قبیله)
- بنیقضاعه (قبیله)
- بنی نصر بن معاویه (قبیله)
- فارعه بنت منذر بن زهیر (نواده)
منابع
پانویس
- ↑ سمعانی، الانساب، ج۱، ص۳۹۵.
- ↑ بخاری، تاریخ، ج۳، ص۴۲۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ص۳۳۷۶؛ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.
- ↑ ابن ابیحاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۸۶.
- ↑ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۹۱، ص۱۱۴.
- ↑ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۴۲۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۶، ص۳۳۷.
- ↑ ابن ابیعاصم، الاحاد والمثانی، ج۲، ص۱۰۰؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۸۱؛ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۶۷؛ ابن ابیحاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۸۶.
- ↑ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.
- ↑ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۸۹.
- ↑ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۹۲؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۲۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۵۳۴.
- ↑ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۵۳۴.
- ↑ ناحیهای میان ایله، مصر، دریای قلزم و کوههای سراة از سرزمین شام است.
- ↑ بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۴۱۳.
- ↑ بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۲۷۰.
- ↑ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۹۱، ص۱۱۴.
- ↑ ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.
- ↑ در مغرب، یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۵۲.
- ↑ ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۱۵۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۳۰.
- ↑ مرادینسب، حسین، مقاله «زهير بن قيس بلوى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۰۵.