کینه در حدیث: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | |||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = کینه | | موضوع مرتبط = کینه | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = کینه | ||
| مداخل مرتبط = [[کینه در | | مداخل مرتبط = [[کینه در حدیث]] - [[کینه در اخلاق اسلامی]] - [[نفی کینه در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی کینه در معارف و سیره سجادی]] - [[نفی کینه در معارف و سیره معصوم]] - [[کینه در جامعهشناسی اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۴
روایات مربوطه
- امام صادق (ع) فرمودند: "خداوند هیچ عملی را از هیچ مؤمنی نمیپذیرد، در حالی که او نسبت به مؤمن دیگری نیّت بدی در دل دارد"[۱]؛
- امام صادق (ع) فرمودند: "کینه مؤمن، فقط تا وقتی است که همراه کسی است که ناراحتی او را فراهم کرده است، امّا چون از او جدا شود هیچ کینهای از او به دل ندارد؛ در حالی که کینه کافر باندازه روزگار طول خواهد کشید" [۲]؛
- پیامبر اکرم (ص) فرمودند: "آیا شما را از کسی که شباهتش به من از همه کمتر است آگاه نکنم؟ گفتند: بله ای پیامبر خدا! ما را خبر ده که او کیست، حضرت فرمودند: کسی که بدرفتار است و بدزبان و بخیل و حیله گر وکینهتوز و حسود و سنگدل، و از تمامی امور خیری که آرزو میشود دور است، و آدمی از دست او از هیچ شرّی در امان نیست" [۳]؛
- امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: کینه زشتترین عیبها است. کینه آتشی است که جز با دست یافتن به منظور، خاموش نمیشود. کینه از اخلاق بدکاران است. در زنجیر ترین قلبها، قلب انسان کینهتوز است"[۴][۵].
منابع
پانویس
- ↑ « عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع): لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُؤْمِنٍ عَمَلًا وَ هُوَ يُضْمِرُ عَلَى الْمُؤْمِنِ سُوءاً»؛ بحارالأنوار، ج۷۲، ص۱۴۶.
- ↑ « قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع) حِقْدُ الْمُؤْمِنِ مُقَامُهُ ثُمَّ يُفَارِقُ أَخَاهُ فَلَا يَجِدُ عَلَيْهِ شَيْئاً وَ حِقْدُ الْكَافِرِ دَهْرُهُ»؛ بحارالأنوار، ج۷۲، ص۲۱۱.
- ↑ « عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) أَ لَا أُخْبِرُكُمْ بِأَبْعَدِكُمْ مِنِّي شَبَهاً قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْفَاحِشُ الْمُتَفَحِّشُ الْبَذِيءُ الْبَخِيلُ الْمُخْتَالُ الْحَقُودُ الْحَسُودُ الْقَاسِي الْقَلْبِ الْبَعِيدُ مِنْ كُلِّ خَيْرٍ يُرْجَى غَيْرُ الْمَأْمُونِ مِنْ كُلِّ شَرٍّ يُتَّقَى»؛ اصول کافی، ج۲، ص۲۹۱.
- ↑ « وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(ع): الْحِقْدُ الْأَمُ الْعُيُوبِ؛ الْحِقْدُ نَارٌ لَا تُطْفَى إِلَّا بِالظَّفَرِ؛ الْحِقْدُ مِنْ طَبَائِعِ الْأَشْرَار؛ أَشَدُّ الْقُلُوبِ غِلٍّا قَلْبُ الْحَقُودِ».
- ↑ مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۲، ص ۱۴۹-۱۵۱.