آیا حق از القاب امام مهدی است؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز (حذف پیوند از عنوان منبعشناسی جامع مهدویت توسط ربات) |
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=100%|' به '{{عربی|') |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
[[پرونده:13681078.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[مجتبی تونهای]]]] | [[پرونده:13681078.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[مجتبی تونهای]]]] | ||
::::::آقای '''[[مجتبی تونهای]]'''، در کتاب ''«[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::آقای '''[[مجتبی تونهای]]'''، در کتاب ''«[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]»'' در اینباره گفته است: | ||
::::::«حق از القاب حضرت شمرده شده است. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: تعبیر به صیغه ماضی در آیه شریفه {{عربی | ::::::«حق از القاب حضرت شمرده شده است. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: تعبیر به صیغه ماضی در آیه شریفه {{عربی|﴿{{متن قرآن|قُلْ جَاءَ الْحَقُّ...}}﴾}} به جهت تأکید وقوع آن است؛ آنچنانکه گویی واقع شده است. در زیارت حضرت هم هست که: {{عربی|"السَّلَامُ عَلَى الْحَقِّ الْجَدِيدِ"}}<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>»<ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۲۷۹.</ref>. | ||
<br><br><br><br><br> | <br><br><br><br><br> | ||
نسخهٔ ۱۷ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۷
| آیا حق از القاب امام مهدی است؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
| مدخل بالاتر | مهدویت / غیبت امام مهدی / عصر غیبت کبری |
| مدخل اصلی | آثار انتظار |
| مدخل وابسته | ؟ |
آیا حق از القاب امام مهدی است؟ یکی از سؤالهای مصداقی پرسشی تحت عنوان «القاب امام مهدی چیستند؟» است. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست
- آقای مجتبی تونهای، در کتاب «موعودنامه» در اینباره گفته است:
- «حق از القاب حضرت شمرده شده است. امام باقر (ع) فرمود: تعبیر به صیغه ماضی در آیه شریفه ﴿﴿قُلْ جَاءَ الْحَقُّ...﴾﴾ به جهت تأکید وقوع آن است؛ آنچنانکه گویی واقع شده است. در زیارت حضرت هم هست که: "السَّلَامُ عَلَى الْحَقِّ الْجَدِيدِ"[۱]»[۲].
پرسشهای وابسته
پرسمان القاب امام مهدی (نمایه)
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ نجم الثاقب، باب دوم.
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص:۲۷۹.