مسجد کوفه: تفاوت میان نسخه‌ها

۶۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۹
جز
جایگزینی متن - 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج'
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص')
جز (جایگزینی متن - 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۱۲: خط ۱۲:
*از مکان‏‎های منسوب به [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏، [[مسجد کوفه]] است. این مکان بیشتر در [[روایات]] مربوط به [[عصر ظهور]] و [[حاکمیت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ وارد شده است. از [[روایات]] استفاده می‌‏شود که این [[مسجد]]، در [[عصر ظهور]] از [[جایگاه]] و پایگاه مهم و برجسته‌‏ای برخوردار است که برخی از این قرار است:
*از مکان‏‎های منسوب به [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏، [[مسجد کوفه]] است. این مکان بیشتر در [[روایات]] مربوط به [[عصر ظهور]] و [[حاکمیت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ وارد شده است. از [[روایات]] استفاده می‌‏شود که این [[مسجد]]، در [[عصر ظهور]] از [[جایگاه]] و پایگاه مهم و برجسته‌‏ای برخوردار است که برخی از این قرار است:
#'''مرکز [[دادرسی]]؛''' [[امام صادق]]{{ع}} در این‏ باره فرمود: مرکز [[حکومت]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} [[کوفه]] و مرکز [[قضاوت]] و [[دادرسی]] او [[مسجد]] اعظم [[کوفه]] است<ref>{{عربی|" دَارُ مُلْكِهِ‏ الْكُوفَةُ وَ مَجْلِسُ‏ حُكْمِهِ‏ جَامِعُهَا‏‏‏‏‏‏"}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  
#'''مرکز [[دادرسی]]؛''' [[امام صادق]]{{ع}} در این‏ باره فرمود: مرکز [[حکومت]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} [[کوفه]] و مرکز [[قضاوت]] و [[دادرسی]] او [[مسجد]] اعظم [[کوفه]] است<ref>{{عربی|" دَارُ مُلْكِهِ‏ الْكُوفَةُ وَ مَجْلِسُ‏ حُكْمِهِ‏ جَامِعُهَا‏‏‏‏‏‏"}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  
#'''مرکز [[تبلیغ]] دینی؛''' [[امام صادق|حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: "گویی به [[قائم]] می‏‌نگرم که بر فراز [[منبر]] [[مسجد کوفه]] است. ۳۱۳ تن یارانش در اطراف او حلقه زده‌‏اند. آنان پرچمداران و [[فرمانروایان]] [[خداوند]] بر فراز [[گیتی]] میان [[بندگان]] خدایند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ الْقَائِمِ‏ عَلَى‏ مِنْبَرِ الْكُوفَةِ وَ حَوْلَهُ‏ أَصْحَابُهُ‏ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّةَ أَهْلِ‏ بَدْرٍ وَ هُمْ‏ أَصْحَابُ‏ الْأَلْوِيَةِ وَ هُمْ‏ حُكَّامُ‏ اللَّهِ‏ فِي‏ أَرْضِهِ‏ عَلَى‏ خَلْقِهِ‏ ‏ ‏‏‏‏‏‏"}}، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۵۸، ح ۲۵</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود: "[[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} وارد [[کوفه]] می‌‏شود. سه گروه درگیر، در یک صف بر وی گرد آیند. او بر فراز [[منبر]]، [[خطبه]] می‏‌خواند و [[مردم]]، آن‏قدر [[اشک]] [[شوق]] می‏‌ریزند که متوجه سخنان او نمی‌‏شنوند"<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۴۶۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
#'''مرکز [[تبلیغ]] دینی؛''' [[امام صادق|حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: "گویی به [[قائم]] می‏‌نگرم که بر فراز [[منبر]] [[مسجد کوفه]] است. ۳۱۳ تن یارانش در اطراف او حلقه زده‌‏اند. آنان پرچمداران و [[فرمانروایان]] [[خداوند]] بر فراز [[گیتی]] میان [[بندگان]] خدایند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ الْقَائِمِ‏ عَلَى‏ مِنْبَرِ الْكُوفَةِ وَ حَوْلَهُ‏ أَصْحَابُهُ‏ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّةَ أَهْلِ‏ بَدْرٍ وَ هُمْ‏ أَصْحَابُ‏ الْأَلْوِيَةِ وَ هُمْ‏ حُكَّامُ‏ اللَّهِ‏ فِي‏ أَرْضِهِ‏ عَلَى‏ خَلْقِهِ‏ ‏ ‏‏‏‏‏‏"}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، باب ۵۸، ح ۲۵</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود: "[[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} وارد [[کوفه]] می‌‏شود. سه گروه درگیر، در یک صف بر وی گرد آیند. او بر فراز [[منبر]]، [[خطبه]] می‏‌خواند و [[مردم]]، آن‏قدر [[اشک]] [[شوق]] می‏‌ریزند که متوجه سخنان او نمی‌‏شنوند"<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۴۶۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
#'''محل اقامه [[جمعه]] و [[جماعت]]؛''' [[امام علی]]{{ع}} در خطبه‌‏ای طولانی، ویژگی‌‏های [[مسجد کوفه]] را چنین شمرده است: ای [[اهل کوفه]]! [[خداوند]] سبحانه و تعالی به شما نعمت‏‌هایی داده که به هیچ‏کس نداده است. از [[برتری]] محل برگزاری [[نماز]] شما این است که این‏جا خانه [[آدم]]، خانه [[نوح]]، خانه ادریس، عبادتگاه [[حضرت ابراهیم خلیل]] و عبادتگاه برادرم [[حضرت خضر]]{{ع}} بود و امروز محل [[عبادت]] و [[مناجات]] من است .... برای [[مسجد کوفه]] زمانی فرا می‏‌رسد که محل برگزاری [[نماز]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} از تبار من و محل [[عبادت]] هر [[مؤمن]] می‌‏شود. هیچ مؤمنی روی [[زمین]] نمی‌‏ماند، مگر این‏که به این [[مسجد]] بیاید، یا قلبش برای این [[مسجد]] پر بزند<ref>  شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۶۹۶</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود: " هنگامی که [[امام مهدی|قائم آل محمد]]{{ع}} [[قیام]] کند، [[پشت کوفه]] مسجدی بسازد کند که هزار در دارد، و خانه‏‌های [[کوفه]] به دو رود [[کربلا]] متصل می‏‌شود<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  
#'''محل اقامه [[جمعه]] و [[جماعت]]؛''' [[امام علی]]{{ع}} در خطبه‌‏ای طولانی، ویژگی‌‏های [[مسجد کوفه]] را چنین شمرده است: ای [[اهل کوفه]]! [[خداوند]] سبحانه و تعالی به شما نعمت‏‌هایی داده که به هیچ‏کس نداده است. از [[برتری]] محل برگزاری [[نماز]] شما این است که این‏جا خانه [[آدم]]، خانه [[نوح]]، خانه ادریس، عبادتگاه [[حضرت ابراهیم خلیل]] و عبادتگاه برادرم [[حضرت خضر]]{{ع}} بود و امروز محل [[عبادت]] و [[مناجات]] من است .... برای [[مسجد کوفه]] زمانی فرا می‏‌رسد که محل برگزاری [[نماز]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} از تبار من و محل [[عبادت]] هر [[مؤمن]] می‌‏شود. هیچ مؤمنی روی [[زمین]] نمی‌‏ماند، مگر این‏که به این [[مسجد]] بیاید، یا قلبش برای این [[مسجد]] پر بزند<ref>  شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۶۹۶</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود: " هنگامی که [[امام مهدی|قائم آل محمد]]{{ع}} [[قیام]] کند، [[پشت کوفه]] مسجدی بسازد کند که هزار در دارد، و خانه‏‌های [[کوفه]] به دو رود [[کربلا]] متصل می‏‌شود<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  
#'''محل برگزاری کلاس‏های [[آموزش]] [[آیات]] [[قرآن]]'''؛ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} فرمود: "گویی [[شیعیان]] خود را می‏‌بینم که در [[مسجد کوفه]] [[خیمه]] زده، به [[مردم]] [[قرآن]] را آن‏گونه که نازل شده [[آموزش]] می‌‏دهند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ شِيعَتِنَا بِمَسْجِدِ الْكُوفَةِ قَدْ ضَرَبُوا الْفَسَاطِيطَ يُعَلِّمُونَ‏ النَّاسَ‏ الْقُرْآنَ‏ كَمَا أُنْزِلَ‏ أَمَا إِنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ كَسَرَهُ وَ سَوَّى قِبْلَتَهُ‏‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۳۱۷، ح ۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
#'''محل برگزاری کلاس‏های [[آموزش]] [[آیات]] [[قرآن]]'''؛ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} فرمود: "گویی [[شیعیان]] خود را می‏‌بینم که در [[مسجد کوفه]] [[خیمه]] زده، به [[مردم]] [[قرآن]] را آن‏گونه که نازل شده [[آموزش]] می‌‏دهند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ شِيعَتِنَا بِمَسْجِدِ الْكُوفَةِ قَدْ ضَرَبُوا الْفَسَاطِيطَ يُعَلِّمُونَ‏ النَّاسَ‏ الْقُرْآنَ‏ كَمَا أُنْزِلَ‏ أَمَا إِنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ كَسَرَهُ وَ سَوَّى قِبْلَتَهُ‏‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۳۱۷، ح ۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.
۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش