شریح بن هانی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{خرد}} {{امامت}} ==مقدمه== *شریح بن هانی، مکنّی به "ابو مقدام" از تابعین و فقهای م...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*شریح بن | *[[شریح بن هانی]]، مکنّی به "ابو مقدام" از [[تابعین]] و فقهای مبرّز زمان خویش و از افراد [[موثق]] نزد علمای [[علم رجال]] و در زمره [[یاران خاص]] [[امام علی]]{{ع}} بود. شریح در جنگهای [[امام]]{{ع}} در رکاب ایشان حضور داشت. وی در [[جنگ جمل]] از [[فرماندهان سپاه]] [[امام]] بود. همچنین [[امام]]{{ع}} او را به سمت [[رئیس]] شرطههای شهر [[کوفه]] و [[مسئول]] [[برقراری نظم]] و [[امنیت]] در [[کوفه]] [[منصوب]] کرد. [[امام]]{{ع}} هنگامیکه او را در طلیعه [[سپاه]] خود به سرزمین [[شام]] میفرستاد، در نامهای به او نوشت:در هر بام و [[شام]] از [[خدا]] بترس، از [[فریب]] [[دنیا]] بر خود [[بیم]] دار، هیچگاه [[دنیا]] را [[امین]] مشمار و بدان که اگر خود را بازنداری، از بسیار آنچه [[دوست]] میداری بهخاطر آنچه ناخوش و زشت –میشماری- هوسها تو را بدین سو و آن سو کشاند و زیانهای بسیار به تو رساند. پس نفست را بازدار و در پی [[هوس]] رفتنش مگذار و چون خشمت سر کشد خُردش ساز و بکوبش و برانداز<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۶</ref>. | ||
*خداوند به شریح عمر طولانی فرمود به گونهای که زمان امارت حجاج ثقفی را نیز درک کرد. او سرانجام در سال ۷۸ هجری در سن ۱۲۰ سالگی درگذشت<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 494- 495.</ref>. | *[[خداوند]] به شریح [[عمر طولانی]] فرمود به گونهای که زمان [[امارت]] [[حجاج]] ثقفی را نیز [[درک]] کرد. او سرانجام در سال ۷۸ هجری در سن ۱۲۰ سالگی درگذشت<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 494- 495.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۱۱
مقدمه
- شریح بن هانی، مکنّی به "ابو مقدام" از تابعین و فقهای مبرّز زمان خویش و از افراد موثق نزد علمای علم رجال و در زمره یاران خاص امام علی(ع) بود. شریح در جنگهای امام(ع) در رکاب ایشان حضور داشت. وی در جنگ جمل از فرماندهان سپاه امام بود. همچنین امام(ع) او را به سمت رئیس شرطههای شهر کوفه و مسئول برقراری نظم و امنیت در کوفه منصوب کرد. امام(ع) هنگامیکه او را در طلیعه سپاه خود به سرزمین شام میفرستاد، در نامهای به او نوشت:در هر بام و شام از خدا بترس، از فریب دنیا بر خود بیم دار، هیچگاه دنیا را امین مشمار و بدان که اگر خود را بازنداری، از بسیار آنچه دوست میداری بهخاطر آنچه ناخوش و زشت –میشماری- هوسها تو را بدین سو و آن سو کشاند و زیانهای بسیار به تو رساند. پس نفست را بازدار و در پی هوس رفتنش مگذار و چون خشمت سر کشد خُردش ساز و بکوبش و برانداز[۱].
- خداوند به شریح عمر طولانی فرمود به گونهای که زمان امارت حجاج ثقفی را نیز درک کرد. او سرانجام در سال ۷۸ هجری در سن ۱۲۰ سالگی درگذشت[۲].
پرسشهای وابسته
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ نهج البلاغه، نامه ۵۶
- ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 494- 495.