پیشگویی شهادت حسین: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'بصورت' به 'بهصورت') |
جز (جایگزینی متن - ']] صفحه' به ']]، ص') |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*این که آیا [[امام حسین]]{{ع}} میدانست در [[کربلا]] شهید خواهد شد، یا آنکه غافلگیر شد و در محاصره قرار گرفت، میان نویسندگان بحث است. اما آنچه از [[روایات]] و اصول اعتقادی [[شیعه]] برمیآید، آن حضرت خبر داشت و آگاهانه شهادت را برگزیده بود. نه تنها در آغاز حرکت از مدینه و شب وداع با حرم [[پیامبر]]، یا آغاز حرکت از مکه به سوی سرزمین عراق، بلکه از سالها پیش خبر داشت و شهادت، عهدی از سوی خدا و [[رسول]] با او بود. از بدو تولد آن حضرت، موضوع شهادتش در عاشورا مطرح بوده است، حتی در زمان انبیای پیشین نیز روشن بوده که [[امام حسین|حسین]]، فرزند [[پیامبر خاتم|پیامبر خاتم]] در کربلا شهید خواهد شد. در اینباره احادیث فراوان است و خبر دادن به پیامبرانی چون آدم، نوح، ابراهیم، زکریا، اسماعیل، موسی، عیسی و... در منابع حدیثی مفصل آمده است که در این مختصر نمیگنجد<ref>مجموعهای از این احادیث در بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۲۳ تا ۲۶۸ و عوالم(الامام الحسین) ص ۱۰ تا ۱۵۷ آمده است</ref> [[امام علی]]{{ع}} همراه تنی چند از سرزمین [[کربلا]] عبور میکرد که چشمانش پر ازاشک شد و فرمود: {{عربی|هذا مناخ رکابهم و هذا ملقی رحالهم و ههنا تهراق دمائهم}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۵۸</ref> [[جبرئیل]] هم به [[پیامبر]] خبر داده بود که {{عربی|ان امتک تقتل الحسین من بعدک}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۳۶</ref> حتی در کتب آسمانی پیشین نیز اشاراتی آمده و بهصورت خارق العاده در کنیسهها و معابد یهود و نصاری اشعاری پیرامون این حادثه با دست غیبی نگاشته شده است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]] | *این که آیا [[امام حسین]]{{ع}} میدانست در [[کربلا]] شهید خواهد شد، یا آنکه غافلگیر شد و در محاصره قرار گرفت، میان نویسندگان بحث است. اما آنچه از [[روایات]] و اصول اعتقادی [[شیعه]] برمیآید، آن حضرت خبر داشت و آگاهانه شهادت را برگزیده بود. نه تنها در آغاز حرکت از مدینه و شب وداع با حرم [[پیامبر]]، یا آغاز حرکت از مکه به سوی سرزمین عراق، بلکه از سالها پیش خبر داشت و شهادت، عهدی از سوی خدا و [[رسول]] با او بود. از بدو تولد آن حضرت، موضوع شهادتش در عاشورا مطرح بوده است، حتی در زمان انبیای پیشین نیز روشن بوده که [[امام حسین|حسین]]، فرزند [[پیامبر خاتم|پیامبر خاتم]] در کربلا شهید خواهد شد. در اینباره احادیث فراوان است و خبر دادن به پیامبرانی چون آدم، نوح، ابراهیم، زکریا، اسماعیل، موسی، عیسی و... در منابع حدیثی مفصل آمده است که در این مختصر نمیگنجد<ref>مجموعهای از این احادیث در بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۲۳ تا ۲۶۸ و عوالم(الامام الحسین) ص ۱۰ تا ۱۵۷ آمده است</ref> [[امام علی]]{{ع}} همراه تنی چند از سرزمین [[کربلا]] عبور میکرد که چشمانش پر ازاشک شد و فرمود: {{عربی|هذا مناخ رکابهم و هذا ملقی رحالهم و ههنا تهراق دمائهم}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۵۸</ref> [[جبرئیل]] هم به [[پیامبر]] خبر داده بود که {{عربی|ان امتک تقتل الحسین من بعدک}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۳۶</ref> حتی در کتب آسمانی پیشین نیز اشاراتی آمده و بهصورت خارق العاده در کنیسهها و معابد یهود و نصاری اشعاری پیرامون این حادثه با دست غیبی نگاشته شده است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۹۶.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۲۶ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۴۸
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل پیشگویی شهادت حسین (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- این که آیا امام حسین(ع) میدانست در کربلا شهید خواهد شد، یا آنکه غافلگیر شد و در محاصره قرار گرفت، میان نویسندگان بحث است. اما آنچه از روایات و اصول اعتقادی شیعه برمیآید، آن حضرت خبر داشت و آگاهانه شهادت را برگزیده بود. نه تنها در آغاز حرکت از مدینه و شب وداع با حرم پیامبر، یا آغاز حرکت از مکه به سوی سرزمین عراق، بلکه از سالها پیش خبر داشت و شهادت، عهدی از سوی خدا و رسول با او بود. از بدو تولد آن حضرت، موضوع شهادتش در عاشورا مطرح بوده است، حتی در زمان انبیای پیشین نیز روشن بوده که حسین، فرزند پیامبر خاتم در کربلا شهید خواهد شد. در اینباره احادیث فراوان است و خبر دادن به پیامبرانی چون آدم، نوح، ابراهیم، زکریا، اسماعیل، موسی، عیسی و... در منابع حدیثی مفصل آمده است که در این مختصر نمیگنجد[۱] امام علی(ع) همراه تنی چند از سرزمین کربلا عبور میکرد که چشمانش پر ازاشک شد و فرمود: هذا مناخ رکابهم و هذا ملقی رحالهم و ههنا تهراق دمائهم[۲] جبرئیل هم به پیامبر خبر داده بود که ان امتک تقتل الحسین من بعدک[۳] حتی در کتب آسمانی پیشین نیز اشاراتی آمده و بهصورت خارق العاده در کنیسهها و معابد یهود و نصاری اشعاری پیرامون این حادثه با دست غیبی نگاشته شده است[۴].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ مجموعهای از این احادیث در بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۲۳ تا ۲۶۸ و عوالم(الامام الحسین) ص ۱۰ تا ۱۵۷ آمده است
- ↑ بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۵۸
- ↑ بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۳۶
- ↑ ر. ک. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۹۶.